บททั้งหมดของ Pakawalan mo ako, Mr. Hill: บทที่ 161 - บทที่ 170

“Pangdemonyo ba ang paghawak ko?” Makulimlim ang gwapong mukha ni Shaun.“Cough. Mali ako.” Maamong sinampal ni Chase ang bibig niya. “Gayon pa man, anong karapatan ng Hudson na saktan ka nang hindi nagpapaliwanag? Sisirain ko talaga ang proyekto nilang property development.”“Narinig ko na naging isa sa mga pinakamagaling na limang daan na negosyo sa buong mundo ang Hudson mula sa pagiging maliit na negosyo ng isang dekada lang. Maganda yung takbo nito dahil may misteryosong powerhouse na sumusuporta dito,” biglang sabi ni Hadley, “Ang powerhouse ay mula sa Canberra.”Nagulat si Chase sa sinabi niya. Kinagat ni Shaun ang labi niya. “Oo. Tama siya. Sige na at tignan mo kung ang nangyari ngayon ay aksidente o kasalanan ng tao, Hadley.”Natigil sa Catherine. “Siguro aksidente lang iyon dahil wala naman ako ginalit sa Hudson. Bukod sa mga Jones, si Janet, at Cindy, sa tingin ko wala naman akong ginalit sa Melbourne.”“...”Napangiti si Chase. “Sister-in-law, medyo marami ka nagalit,

Namumula sa kahihiyan si Catherine at naglakad na papunta sa kanya at nilusot ang kamay niya sa loob ng kumot. Hindi makakaihi si Shaun dahil hindi niya ito makita.“Gaano ka pa ba katagal?” Tinitigan siya ni Shaun ng namumula.Determinado na siya sa loob loob niya, pumasok si Catherine sa ilalim ng kumot.Sa saglit na iyon, pumasok ang doktor. “Mr. Hill, titignan ko ang…”Sa pagkikita sa sitwasyon, namula ang doktor habang nanigas sa pwesto niya.“Pasensya. Pasensya na. Maling oras ba ang pagpasok ko? Aalis na ako ngayon… Ngayon din…”Mabilis na lumabas sa kumot si Ctaherne. Natuliro siya. Diyos ko po, mali ba ang pagkaintindi ng doktor sa kanila?"Hindi, doktor. Ang ginagawa ko lang ay-""Naintindihan ko na at wala ako nakita. Babalik ulit ako mamaya. Maaari niyo na ituloy." Iniwas ang mata niya habang namumula ang mukha. Nagmadali rin siya maglakad palabas sa pinto.Nang nasa punto na siya, tumalikod ulit siya sa paharap sa kanila. "Alam ko na bata pa kayo, pero dapat mag-i

Naintindihan na ni Catherine ngayon bakit siya kakaiba tignan ng lahat ngayon.Ilang saglit pa, lumabas siya ng nakasimangot. "Kasalanan mo lahat ito. Tignan mo kung ano nangyari sa labi ko pagkatapos mo ako halikan. Paano ko ito maaalis?"Pagkatapos siya tignan ni Shaun, ngumiti ito sa kaloob-looban niya dahil sa ginawa niya. Habang may maputlang mukha, umungol siya ng mahina. "Pasensya na. Hindi ako nag-ingat. Sobrang sakit ng katawan ko kagabi at kasalanan ko iyon. Mamayang gabi, susubukan ko tiisin ang sakit para di ka maabala."Dahil mukhang sobrang hina ng lalaki, hindi na niya pinuna pa ito sa saglit na iyon.Sige. Wala na siyang magagawa dahil may masakit sa kanya.Nang pumunta sila Hadley at Chase ng alas nuwebe ng umaga, nagulat sjla na nakasuot ng mask ang isa. "Cathy, bakit ka nakasuot ng mask?""Marami kasi tao sa ospital, kayasa tingin ko mas ligtas kung nakasuot nito," Sumagot si Catherine nang may seryosong itsura. "Narinig ko may mga tao na nagkakasakit sakit nga

“Oo, maswerte akong nakilala kita. Ikaw ang lucky star ko, ang tagapagligtas ko.” Ayaw ni Catherine makipagtalo sa pasyente.Sa oras na matapos siyang magsalita, nagpadala si Wesley ng WhatsApp message sa kanya. [Narinig ko mula kay Joseph na may nangyari sayo habang nagtatrabaho. Okay ka lang ba? Pwede ba kong pumunta at bisitahin ka? Medyo nag-aalala ako.]Nagbuntong hininga ng malalim. Talagang, trinato siya ng mabuti ni Wesley.Sa kasamaang palad, hindi niya na kailangan maghiganti kay Ethan. Hindi niya na rin kailangan pakasalan ang tiyuhin ni Ethan.Sumagot siya, [Salamat sa concern mo. Okay lang ako. Ang progress ng renovation ng villa ay hindi maapektuhan.]Wesley: [Ang proyekto sa villa ay hindi urgent. Ang pinakaimportante ay ligtas ka.]“Sino ang kausap mo?” malungkot na tanong ni Shaun.“Freya.” mabilis na ibinaba ni Catherine ang phone niya. Nang sabihin niya ang kasinungalingan, hindi siya namula, o kinabahan.“Akala ko kausap mo si Wesley, si Ethan, at ang iba pa

“...”Ang gwapong mukha ni Shaun ay hindi mahahalatang nanigas ng sandali.“Oo nga pala, ano nga ang sasabihin mo?” Tanong ni Catherine nang maalala niya.Suminghal si Shaun sa nang-aasar na paraan. “Gusto kitang tanungin kung bakit hindi ka nasakal hanggang sa kamatayan.”Walang masabi si Catherine, nagtataka kung bakit nagsasalita ang lalaki sa mapanakit na paraan. Ang dahilan pa ng kanyang pag-uusisa ay ang nangyari kagabi. Dahil ang villa ay pagmamay-ari ng lalaki, siguradong alam niya. “Kagabi… Kilala mo ba kung sino ang pumasok sa study at gumamit ng laptop ko? May tumapos ng sketches ko para sa akin.”“Oh. May nakita akong kaibigan para tapusin ang mga ‘yun para sayo para hindi ka mamatay sa cardiac arrest. Kung mangyari ‘yun, kailangan ko kumuha ng bagong chef.” Humigop si Shaun sa baso ng gatas na hawak niya. Sobrang kalmado siyang sumagot na tila ang panahon ang kanilang pinag-uusapan. “Well, ito ay isang ekspresyon. Wala nang susunod.”Talagang natigilan si Catherine.