บททั้งหมดของ Tangled Hearts: บทที่ 11 - บทที่ 13

Chapter 11   It was eight o'clock in the evening and I still can't stop thinking that night. I did really look like a stupid side bitch trying to seduce a man lol. Pakiramdam ko masiyado kong binaba ang dignidad ko but whenever i think how he took care of me that night from patient he was when he took me home just to keep me safe. I felt relieved. Parang hindi ako nanibago o nailang kahiit pa na stranger o yun pa lamang ang unang araw na magkakilala kami. I can feel he's a softie, I know that he just keeps his walls and fences high to guard his heart and I need to know why.  Gusto kong mainis sa sarili ko kung bakit kailangan ko to maramdaman, why do I have to feel this way. Eh ni hindi nga ako matapunan ng tingin ni Traec, ni hindi niya ako matignan bilang isang babae. Parang iritable siya sakin noon pa man. I immediately took my phone out of my bag and call her secretary to set an appointment with Traec. I have to do something, wal

Salubong ang kilay ni Maddie mula pag alis ng opisina ni Traec hanggang nakauwi sa kanilang bahay. Hanggang ngayon hindi pa din niya makalimutan ang nangyari at kung paano nagdesisyon si Traec na parang hawak nito ang buhay niya."Aba, ano bang akala niya sa akin sunod-sunurang babaeng walang sarili o kakayanang magdesisyon para sa sarili kong buhay?" Inis na sambit ni Maddie habang pabalik-balik siyang naglalakad sa kanyang silid.Ang kaninang kumakalam na sikmura na sanhi ng gutom ay hindi niya maramdaman ngayon. Para sa kanya gusto muna niyang magpahinga panandali para naman kahit papaano ay makalimutan niya ang pangyayari na iyon. Maya maya'y napagdesisyonan niya munang ihiga dahil kahit na alas tres pa lamang ng hapon ay parang pang isang linngo na ang pagod niya dahil sa stress na iniisip at dala-dala niya."What have I gotten into, imbes na tahimik ang buhay ko sa states kahit na mabunganga si mama well at least kahit papano hindi tulad rito na may paladesisyon pala akong amo.