All Chapters of A Night with Gideon: Chapter 321 - Chapter 330

CHAPTER 17 “Capt? Sh!t! Finally!” Namimilog ang mga mata ni Keene sa screen ng laptop ni Rozen. Nasa opisina siya ng kapatid sa loob ng Vesarius’ airline habang hinihintay si Congressman Arguello. “You never reply to my emails. The troop misses you. When are you coming back?” “I’m suspended. How’s everyone holding up? How’s your head?” May benda pa ito sa ulo kahit wala ng bakas ng mga pasa ang mukha. “Still grounded. Dad hasn’t given the green light. Others are on R&R.”R&R means authorized leave time. “Why?” “We don’t want another Captain.” “I got them killed,” tukoy niya sa mga kasamahan na namatay sa huling operasyon ng grupo. “We were ambushed,” Keene corrected. “Don’t listen to Hawthorne. You know he has a personal grudge against Lt. Gen Vesarius.” “You’re just saying that because you’re looking up to dad.” Ngumisi si Keene sa kanya at halos magningning pa ang mata. “Hawthorne’s planning to dissolve ODA-3213 and form a new unit,” imporma ni Keene, kapagkuwan,

CHAPTER 18 Walang pakialam na iniwan niya si Giovanni. Pagpasok niya sa bahay, ay napansin niya ang mga kasambahay na may mga bitbit na dekorasyon. “Ano po ang mga ‘yan?” “Pinapa-ayos na po ni Sir Giovanni.” Nang hindi na siya umimik ay iniwan na siya ng mga ito dala-dala ang mesa, scented candles, bulaklak…Naghanda ba ang ‘asawa’ niya ng candle light dinner? Pinulot niya ang palumpon ng bulaklak na ang ilan ay nalanta na sa tagal ng pagdating niya. Summer felt a punch on her gut. Sinilip niya si Giovanni sa labas. Nasa dating pwesto pa rin ito habang naninigarilyo. “Lady Ivanovich, the children are already asleep. Should you require anything, please do not hesitate to inform me,” wika ng Butler nang makasalubong niya ito sa marangyang hagdan. “Kumain na ba sila?” “Yes, my Lady. Pinauna na po sila ni Sir Giovanni dahil hindi na raw kayo mahihintay. He cooked meals and prepared the supposed candle light dinner, himself,” sagot nito. Sumobra ba siya? Nadamay pa ang mga bata

CHAPTER 19   Napasukan ni Summer sa kusina ang nilulutong agahan ngunit walang tao roon. Lumingon siya sa nakasarang pinto na papuntang garden nang may narinig na boses sa labas niyon. Lumapit siya roon para lamang mamanhid nang marinig ang boses ni Giovanni.   “Amber…” tila nahihirapan ito.  Muntik na siyang madala sa matatamis nitong salita kagabi. Hanggang ngayon ay si Amber pa rin. Habang siya ay nanatili pa rin ‘panakip-butas’, ‘pansamantalang pagkaka-abalahan’  kapag wala ang nagmamay-ari ng puso n

CHAPTER 20   Napuno ng mura ni Giovanni ang buong palapag kasabay ng pagkabasag ng porselanang paso.  Muling kinasa ni Summer ang shotgun habang maliksi namang tumayo ang ‘asawa’ niya matapos gumulong paiwas sa bala ng b@ril. Tumakbo ito pasuot sa makapal na mga halaman. “Run!, you selfish insensitive jerk!” sigaw ni Summer. Tila mangangaso sa gubat na hina-hunting ang kawawang biktima.Another shot was fired when she saw movement in the thick bushes. Sira ang magagandang halaman sa bawat tingga

CHAPTER 21  Ilang araw pa lang siyang nagkukulong sa Vesarius’ Mansion at hindi napuntahan ang anak, ay itatakas na ng ‘walanghiya’  ang bata?! “Huwag kang magpapadala sa galit mo,” paalala ni Rozen sa kanya nang tumigil ang kotse nito sa harap ng Weinstein Mansion.  “Ilalayo niya sa akin ang anak ko. How dare that devil?!” Parang torong manunugod na pumasok siya sa loob ng malawak na bakuran. Hindi niya pinansin ang mga sasakyang nakaparada sa parking space bagkus ay gigil siyang nagta