บททั้งหมดของ Gods of the dauntless : บทที่ 21 - บทที่ 26

 ❝Dorzan❞   "Magandang pagbati sa in'yo. Ako si Suvettre Von Dorzan, ang kapitan ng barkong ito." "Dorzan?" kami'y napa-tindig at hindi man nagkatinginan, tiyak iisa ang nasa loob ng aming utak.  "Kaano-ano mo si Elmodor Veu Dorzan?" hindi na nag-atubiling magtanong si Prudence sa narinig. Nahagyang nagulat ang pinuno ng mga Pirata at agad din namang nakabawi at malakas na tawa. "Sino ang Elmodor na tinutukoy nin'yo?" malutong siyang tumawa na namayani sa buong barko. Tiningnan pa niya ang mga tauhan na nagulat sa pagtawa niya ngunit nang tingnan ay pilit ding natawa. Nasira ang ekspresyon ko. Kumunot din ang noo ko. "Kaano-ano mo si Elmodor, ang kanang kamay ng Pinakamataas na diyos?" diretsang tanong ni Rithius. Katulad ni Prudence, nag-aasam nang kasaguta

 ❝Agamis❞Akhira's POV  Maagang gumising at naghanda ang aming grupo para sa pagdaong ng barko sa Agamis. Sa wakas ay napalitan ko na ang aking damit na saya sa isang mas komportableng damit at nilakip ang aking espada sa gilid. Dumadanak ang aking pawis sa pagod at hingal. Hinamon ko nang duelo ang kanang kamay ni Ginoong Suvettre kaya ganito nalang ako kapagod. Hindi ko ianasahan na magaling siya kaya nahirapan akong talunin siya. Isang mabuting palad na lang na nagawa kong patalbugin ang hawak niyang espada. Ngunit sa aking palagay ay tsamba lamang iyon dahil nadulas siya sa nagkalat na langis sa sahig. Pero s'yempre, mamamatay muna ako bago aminin na tinalo ako ng babaeng kanang kamay ni Suvettre Von Dorzan. Walang nakakita kanina kaya nagagawa ko pa ring i-taas ang noo sa kabila ng pagkasira ng astig ko. Ang aking ibang kasa

❝Attack❞Arza's POVLahat kami ay nagulat nang matumba si Akhira at mawalan ng malay. Bago pa man ako makatakbo, naramdaman ko nang may kung anong tumama sa leeg ko dahilan para mapaluhod din ako sa lupa at tuluyang bumagsak.Biglang umikot ang paligid sa paningin ko at bago tuluyang mawalan ng malay, nakita kong bumagsak din ang mga kasamahan.Sa isang nakakasilaw na liwanag, namulat ang mata ko ngunit nang bumalik ang aking paningin, bumungad sa akin ang madilim na paligid.Napahawak ako sa dibdib sa unti-unting pagkabog ng dibdib ko.Nasaan ako?"Panahon na..."Napaiktad ako nang marinig na may bumulong sa aking tenga. Nanindig ang balahibo ko sa boses nitong may nakakahindik na misteryo."Parating na..."Kumunot ang aking noo. Isang malamig na hangin ang dumapya sa katawan ko kaya niyakap ko ang sarili