บททั้งหมดของ THE BILLIONAIRE'S CONTRACT: บทที่ 71 - บทที่ 80

Truth Nakatulala lang ako ngayon at walang imik habang hawak ko sa dalawang kamay ang isang mug ng kape at habang nakalapag ito sa aking mga hita. Ramdam ko ang init na inilalabas nito na siyang tanging nagpapakalma sa akin ngayon. Ang aroma naman ng kape ay pilit na pinapasok ang aking ilong na siyang dumadaloy patungo sa aking utak na siyang nagsisilbing pampawala ko ng pagod at sakit ng ulo. Kagigising ko lang mula sa pagkakahimatay kanina at medyo nanghihina pa rin ako. Well, I'm glad I'm good with just a cup of coffee. "Ayos lang ba siya?" dinig kong wika ng b

Fortune cookieJeselle's POVNapatitig nga ako sa diamond credit card na ibinigay sa akin ni Alex. Nang dinaan ito ng ilaw ay kuminang na lang ito na kakulay ng bahaghari.Bakit niya pa ba ito ibinigay sa akin nung una? Hindi ko naman ito nagamit sa nakalipas na mga buwan at parang nawalan lang ito ng halaga nang mapasakamay ko ito.I flipped it using my two fingers at tinitigan ko ng mabuti ang mga nakaimprintang letra rito."This card is useless!" napasigaw ako habang patuloy lang din sa pag-iyak. "Wala lang itong ibang naidulot sa akin kundi, kundi," napasinghot ako at napaisip.

Fighting"C-Cancer?" hindi ako makapaniwala at halos mapaupo ako, mabuti na lang at napigilan ko ang aking sarili. "Joke ba 'to?" I've tried to be in denial. Sana nga isang malaking prank o joke lang ang lahat ng ito.Cancer is not a joke. Hindi siya basta-basta na lang binibitiwan ng sinuman para makapangloko ng tao.No one should do that. Pagdating talaga sa mga ganitong bagay kinakabahan na ako.Iniisip ko pa lang ang mga mangyayari parang ayaw ko nang masaksihan ng personal 'yun.Tsk! 'T*ng ina naman Alex, bakit ngayon mo lang kasi sinabi?!"

The TwistJeselle's POVPagkagising ko'y nakahiga na ako sa k'warto ko at suot ko pa rin ang hoodie. Hawak ko naman sa kamay ko ang bulaklak na dandelion na nagkukulay dilaw.Napangiti ako nito at naalala ang magandang karanasan na naganap kagabi. It turned me full 360 degrees. It was my turning point. The realization moment of my life, a moment that I will never forget.I sit up at kinusot ko ang aking mga mata at napahikab na lang. Napatingin nga ako sa vase at kinuha ito. Laman nito ang origami flowers na bigay sa akin ng aking mga pamangkin at isinuksok ko na rin dito ang dandelion at ibinalik nga ito sa desk kasama ng lampshade ko.Pagk

Request"Nandito ka lang talaga para insultuhin ako?" Marcell scoffed. Napatawa na lang siya ng saglit at bigla niyang hinampas ang mesa na siyang gumawa ng malakas na kalabog na gumulat sa lahat lalung-lalo na sa kaharap niya na si Geraldine."Hoy ano 'yan ha?! Tigilan niyo 'yan!" banta ng Warden at inihanda niya ang kaniyang baril na nakalagay malapit sa kaniyang sinturon.Napalunok na lang si Geraldine at tinitigan niya ng mabuti si Marcell habang unti-unting nanliliit ang mga mata. "Actually nandito ako dahil bago ko lang narinig ang balitang nakulong ka, I'm in shock. Sa totoo lang naaawa ako sa'yo Marcell, kung sana'y ipinagpatuloy mo na lang ang mga mabubuting gawain mo noon sa kompanya, eh 'di sana'y nasa