บททั้งหมดของ Sweet Escape (Trilogy #1): บทที่ 11 - บทที่ 20

    Chapter 11 MAG-IISANG ORAS NG NAGLALAKAD si Addison sa loob ng mall at hindi pa rin tumitila ang ulan. Lahat na siguro ng parte ng mall ay nalibot na niya at wala siyang nakitang kakilala niya.   Ano ba 'yan, ang malas ng araw na 'to. Humihiling siya sa Diyos na sana ay magpadala ito ng mabait na taong tutulungan siya sa araw na ito. Yung mabait, malinis ang intensyon, hindi manyak, at gentleman. Hindi niya ugaling sumama kahit kanino, maliban nalang kung kilala niya ito.   Habang naglalakad siya at may nakabangga siyang lalaki dahilan para mapa-upo siya sa sahig. At dahil wala siyang ganang patulan o singhalan ang taong iyon at tumayo nalang siya mag-isa. Tamad niyang tiningnan ang lalaking bumangga sa kanya.   Her eyes widen in excitement when she recognizes the man standing in front of her.   "CHANNING!"   "ADDISON!"

  Chapter 13 "MOMMY, I WANT TO GO TO SCHOOL. PLEASE! PLEASE! PLEASE!" Pagpupumilit ng anak niya habang naglilipit siya sa lamesa.   "I told you, you're still so young to go to school. I can hire you a tutor if you want." Sabi niya kaya mas humaba ang nguso ng anak niya.   Padabog itong naglakad papunta ama niya at kinalabit ito.   Liandre is currently reading some documents in the sala. Habang siya naman ay nasa kusina.   "Ako na n'yan, ma'am. Umupo nalang po kayo dun sa tabi ni sir." Napangiwi siya bigla sa sinabi ng isa sa mga kasambahay sa bahay ni Liandre.   "Hindi po, ako nalang tutal mamaya pa naman po ako papasok sa trabaho. Susulitin ko na, para naman po may maiambag ako dito sa bahay." Magalang niyang sabi kaya napakamot nalang sa ulo ang kasambahay.   "Ang bait mo naman, ma'am, maganda pa. Naku, ang swerte-swerte talaga ni sir s

  CHAPTER 15 GABI NA NG MAKAUWI SI ADDISON sa mansion ni Liandre. Kung hindi pa siya pinasakay ni Channing malamang mamayang alas otso pa siya makakarating. Quarter to seven siyang nakarating sa bahay nila.   Napagod talaga siya sa araw na'to. The productions told them when and where will the taping for the series held. Nag rehearsal din sila kanina, nakilala niya ang lahat ng crew, staffs, at ang makakasama niyang umarte. And there is this spoiled little brat in there group. Dapat talaga maging mahinahon siya since baguhan palang siya sa industriyang iyon.   Nakapikit niyang pinihit ang doornob ng mansion at ang mga pagod niyang mga mata ay nanlaki nang makita ang iba't-ibang klase ng dresses sa buong sala. Napakarami nito, halos nalulukop nito ang buong sala.   Isa-isa niyang nilapitan ang mga damit, she has this feeling na para sa kanya 'tong lahat but there's also a part of her that afraid to ass

  CHAPTER 17 "OKAY NGA LANG AKO. Ikaw talagang bata ka." Usal ng daddy ni Addison kay Channing na ngayon ay sinusubukang umupo kaya naman ay agad niya itong tinulungang tumayo.   "Tito, nag-aalala lang ako sa'yo. Ang tigas din kasi ng ulo niyo eh, kahit bawal kinakain. Hindi ka na binata tito, dapat alagaan mo ang sarili mo. Do you think Addison can afford seeing you sick and weak?"Pangangaral ni Channing sa lalaking nasa mid fifty na.   Nalungkot bigla ang daddy ni Addison, si Alejandro. "Nakaya niya ngang hindi magpakita sa aming ng halos limang taon eh." May pagtatampo sa boses nito.    Bumuntong-hininga nalang si Channing at pasalampak na umupo sa sofa na nasa kwartong inuukopa ng ama ni Addison sa ospital. Alam niyang nagtatampo ito lalo pa't wala itong ginawa nung pinalayas si Addison ng ina nito pero kung siya si Addison, ganun din ang gagawin niya. Magpapakalyo muna siya.  

  Chapter 19 "ANO? PUPUNTA BA ANG ANAK MO, ALEJANDRO?" Panglimang tanong ng mama ni Addison sa asawa nito. "Oo nga, pero hindi kasama yung anak ni Addison." Sagot naman nito habang nakatingin sa mga pagkain sa lamesa. Kukuha sana siya ng letchon nang tinampal ng asawa niya ang kamay niya. "Isa lang, darling. Sige na." Pakiusap nito na para bang ilang araw na hindi pinakain. Sinamaan siya ng tingin ng asawa niya. "Hindi, bawal ka n'yan. Gusto mo bang mamatay ng maaga?" Mataray na usal nito kaya walang nagawa ang matanda kundi ang sumimangot at umupo sa upuan. "Isa lang eh..." bulong pa niya pero hindi iyon nakatakas sa pandinig ng asawa niya. Akmang hahampasin siya nito ng pamaypay na hawak nang may biglang pumasok na dalawang taong magkahawak ang kamay. Pamilyar sa ginang ang itsura ng lalaki. At syempre, kilalang-kilala niya ang babaeng nasa gilid nito.   "ANAK! MABUTI AT NAKARATIN