Captivated by His Warmth의 모든 챕터: 챕터 11 - 챕터 20

Sinunggaban ako ng yakap nila Sorrel at Trina. Pati na rin ni Xanthus habang si Aina ay natatawa lang sa kanila. Napanguso ako sa ginawa nila.  "Sabi ko na nga ba darating ka!" masayang sabi ni Sorrel.  "You're late! Kainis ka!" Humalukipkip si Trina. Napabuntong-hininga na lang ako. Buti nga dumating pa, 'di ba? "Sama ka na lang sa amin, Hez. Huhuhu 'di ko kayang mawala kayo." Binatukan ko si Xanthus dahil sa sinabi niya kaya napanguso ito.  "Ang OA mo, Xanthus!" naiiling na sabi ko at umupo sa tabi ni Aina. Inabutan niya ako ng alak.  "Isama niyo na rin kasi si Saint at Timo! Ayokong ako lang ang magbabantay!" nakangusong sabi ni Xanthus pero walang pumansin sa kanya.

"Stop doing this, I am fragile."  Kung pinaplano niyang pabagsakin ako sa kanya at iiwan rin kapag sawa na siya, pwes baka manalo siya dahil hindi ko siya kayang tiisin.  "I-I'm sorry," agad siyang humiwalay kaya tiningnan ko lang siya. His face was so frustrated pero tinakasan na ako ng salita. I just want to stare at him the whole night. Damn, I'm dangerously falling for him.  "Baby, you're crying." He walked towards me, he was about to wipe my tears away but I immediately pushed him. I was stunned and I didn't know that I was already crying. Tears run down my cheeks again at nagtuloy-tuloy pa.  "Y-you're hurting me..." I said, almost whispering.  

Ilang linggo na ang nakalipas at hindi ako lumabas. Tanging mga tinapay lang sa ref ang kinakain ko at pinapalamanan ng mga gulay. Kung minsan ay hindi pa ako kumakain. Yeah, call this OA but what could I do? Imagine, you've caught the love of your life in the bed, kissing another girl that you hate the most. What would you do? Malamang mawawalan ka ng gana. I turned my phone off because I don't want anyone to contact me. I just want to be alone right now.  "Ouch!" sigaw ko nang maramdaman ang mainit na tubig sa kamay ko. Napailing ako. Naglalagay kasi ako ng mainit na tubig sa tasa at dahil natulala ako ay hindi ko namalayan na puno na pala.  Binitawan ko ang tasa at napabuntong-hininga. Bumalik ako sa sala at umupo sa sofa. Hindi ko na alam ang gagawin ko. Ilang linggo na akong ganito. Masyadong malayo ang pag-iisip ko.

I felt the pain in my head so I decided to open my eyes. I immediately closed my eyes when the sun hit my face. What happened? "Oh, you're awake," I heard Frida's voice. I looked at her and there, I saw a suspicious look as if I did something terrible. I raised a brow. "What?" I uttered.  Naningkit ang mga mata niya. "What did you do, Hezikaia Georginia Braganza?" she whispered like an imbestigator.  "Huh? What did I... do?" Natigilan ako. My eyes widened. "Omo! Omo!" I placed my hand on my mouth. "What did I do?!" I shouted and started to run. Pumasok ako sa cr at tiningnan ang hitsura ko. "Did I... really... kiss... him?" Nanlaki ang mga mata ko. Muntikan na! "Pris called me last night. He told me that you were drunk. Sumuka ka sa... sa... omg, Hez? Really? Sinukahan mo ang katawan n

"You're not talking. What's bothering you?"  I bit down my lower lip. I'm confused! I'm upset! What the hell was that? What was he talking about? What does he mean? Is there a traitor around me? Fuck.  "Ano bang sinabi sa'yo ng lalaki? Grabe 'yung takot ko sa'yo! Were you planning on killing him?" she asked again while putting the cup of tea on the table.  I took it and took a sip. I don't know what to do. Naguguluhan ako. Hindi ko alam kung totoo ba 'yung sinabi niya. I mean — they're my friends. Bakit nila uutusan ang lalaki na 'yon na patayin ako... na pabagsakin ang pamilya ko? Maliban na lang kung traydor talaga sila.  "What's going on, Hez? Am I a ghost?" Napatingin ako kay Frida