Todos os capítulos de Dis-Oras: Capítulo 11 - Capítulo 20

Nginitian ko lang sila at kita ko naman ang pagsipulan at asaran nila hahaha mga estudyante nga naman hayst nakaka-miss pala maging estudyante. Lumapit na ko sa counter kung nasaan ang mga trabahador ko dito, “Naku ma'am Tiffany andito pala kayo.” Saad ni Mitch ang naka-base lagi sa counter ngumiti naman ako, “Kamusta dito Mitch?" Tanong ko at sumandal pa sa gilid, "Okay naman po Ma'am, as always madami pong nagkakape dito mula umaga hanggang gabi.” Napatango-tango naman ako at tumingin sa mga naka-display na mga iba't ibang uring cakes and breads. Nasa glass ang mga ito kaya pwede mo lang ituro kung alin dito gusto mong i-partner sa coffee mo. “How about yung ibang cakes and breads na di na uubos? yung bilin kong ipamigay sa mga bata at matanda na palaboy sa daan at na mamalimos?” Saad ko at binaling sakanya ang tingin. “Naku ma'am Tiffany, sa totoo wala pong natitirang cakes at

“Importante lang naman sakin e, makatulong ako sa inyo saka kumain na nga tayo po. I know gutom na kayo.” Ani ko habang binubuksan ang plastic, di na rin sila nagsalita pa kaya tuloy na kami sa pagkain. Pansin ko naman ang magana na pagnguya ni Mawmaw ganun din si Lolo, makita ko lang na ganito ay nakakabukal ng puso. UNKNOWN Malumanay na mga mata niyang tinitingnan ang dalaga na nakikipagusap sa pulobe at may bitbit pa itong plastic ng McDO. Kanina habang patawid ang dalaga ay talaga namang natigilan siya dahil sa hindi niya inaasahan na ngingitian siya ng dalaga. Hindi niya mawari ang kanyang sarili pero para sakanya masarap sa pakiramdam na mangitian siya ng dalaga. Yes, he's the one whose driving the mint green sports car. Tinigil niya lang ang sasakyan sa may di kalayuan sa dalaga at ito siya ngayon tinitingnan ang galaw ng dalaga, kita niya na masaya ito at wala

Nong una sabi niya na aantayin niya nalang ako pero di na ako pumayag kaya napatango nalang siya at sinabihan akong mag-ingat at baka ano pa daw mangyari sa akin lalo na't gabi na at babae pa naman daw ako.  Bumalik na ako sa loob ng mini office ko para magsulat nang notes para sa plano ko sa mga bago kong ipapatayong cafe's. Nang matapos ako ay agad na akong napatingin sa orasan ng cellphone ko, Gulat pa ako ng dis-oras na pala kaya dali-dali na kong nagligpit. ”Di ko man lang namalayan ang oras, jusme Tiffany.” Bulong ko sa sarili ko saka binulsa ang phone ko saka ni-lock ang pinto ng mini office ko, tiningnan ko pa ang counter at mukhang wala naman akong na iwan or problema kaya pinatay ko na ang ilaw, sinigurado ko ding walang naiwang nakasaksak na wire. Kinuha ko ang susi ng kotse ko sa bulsa at ni-lock ang main door ng coffee shop. Pagharap ko palang ay aga

“Ah, di ko namalayan ang oras e. Dami ko kasing sinulat sa notes ko about don sa ipapatayo kong new cafe sa Thailand, Europe and US.” Paliwanag ko, napatango naman ito. “Sige tulog kana, tulog na din ako nyan..” Saad nito kaya napatango ako. Sabay kaming umakyat sa hagdan saka pumasok sa kanya-kanya naming kwarto. Kinaumagahan ay agad akong nagising kaya inayos ko na yung higaan ko, naligo na din ako kasi naisipan kong bisitahin sila Mom and Dad sa building ng Merkel Company. Nagsuot lang ako ng black skirt saka pinarisan ng white longsleeve na may black ribbon sa pagitan ng dibdib. Nagsuot din ako ng 3 inch na sandal saka kinuha ang sling bag ko at nilagay ko doon yung phone ko saka wallet. Tahimik lang din akong bumaba at naabotan ko sila Mara at Ina na parang galing sa pag-jo-jog, “O, Tiffany san ka pupunta?..” Tanong ni Mara, “Kina Mommy and Daddy, bibisi

Ay inabot naman agad nito ang hawakan ng veranda at kung hindi ako nagkakamali veranda ito ng kwarto ni Tiffany medyo kinabahan naman ako dahil kita ko din ang pagpasok nito sa loob ng kwarto ni Tiffany.  Ni-replay ko ulit ang cctv footage mula sa simula nang pag-akyat ang lalaki sa pader. Dis-oras iyon sumunod ko namang inobserba ay ang oras nang pag-alis ng lalaki sa kwarto ni Tiffany at alas kwatro na iyon ng madaling araw. ‘Anak ng.. Anong ginagawa niya sa loob?’ bulaslas ko sa aking isipan at napasandal sa likod ng upuan ko.  Naisipan kong pumababa at na abotan ko naman sila Dixie, Tadeo at Theo sa sala nanunuod ng tv. ‘ Ikinagulat ng marami ang pag-donate ng limang milyong peso nang nagmamay-ari ng Demetrius Empire, usap-usapan ito ngayon mula sa buong panig ng mundo. Ayon kasi sa nabanggit halos lahat ng charity events at sa mga amponan ay nakatanggap ng limang mily