Semua Bab Love is gone : Bab 1 - Bab 10

Best friend    Nakakahilong ilaw na panay ang patay-sindi, mga usok na galing sa mga sigarilyo, nag sisigawang mga tao habang sumasayaw at ang nanghihinang aircon sa club.   Dito ako nag tra-trabaho bilang isang waitress. Dalawang taon na akong nag tra-trabaho dito.  Wala ehh hindi naman ako nakatapos ng pag aaral kaya wala akong makitang medyo marangal na trabaho.    Hindi naman sa sinasabi kong hindi marangal ang pagiging waitress, pero kasi kahit na waitress kalang sa club ay iba na ang tingin ng ibang tao sayo.   Wala na akong mga magulang dahil namatay na sila 3 years ago dahil sa isang aksidente na hindi parin na lulutas hanggang ngayon. Sabi naman ng ate ko ay sya na ang bahala dun dahil wala naman akong maitutulong dahil nga hindi ako nakapag tapos ng pag aaral.    at ang dalawang kapatid ko naman ay may sari- sarili nang buhay, kaya naman ayokong umas

First meet  " Huy nakikinig kaba sakin? " Nawala naman ako sa malalim na pag iisip ng biglang may humampas ng mahina sa braso ko.   "H-huh? " ang tanging nasabi ko at tinignan ang katabi kong si Renz na kanina pa pala may sinasabi.   "kanina pa ko nag kwe-kwento sayo dito tapos hindi ka pala nakikinig? " niiinis na sabi nya sakin habang naka kunot ang noo.   " Ano ba kasi yun? " naguguluhang tanong ko sa kanya.   "Bayadan mo yung laway ko na nasayang kasi hindi ka nakikinig sakin!  Kanina pa ko kwento nang kwento sayo dito tapos hindi ka pala nakikinig!" nababad-trip na sabi nya.   "Grabe naman to!  Bayadan talaga? " di makapaniwalang tanong ko sa kaniya kahit na alam ko namang nagbibiro lang sya.   "Syempre!  Wala ng libre sa mundo no! " inis nasabi nya sakin  at salubong ang dalawang makapal na kilay.  

Vaughn Garvida   "AIRI?!"   Um-order muna si Renz ng pagkain namin kaya naman ako lang ang natira sa table kung saan napili namin ni Renz kanina.   Nagulat naman ako ng biglang may sumulpot sa harap ko.   "Bess! Sinong kasama mo?" tanong ni Iya saakin. Nagulat man ay nagawa ko pa ring ngumiti.   "Si Renz" simpleng sabi ko sa kaniya at lumapit naman siya sakin para mag beso-beso.   Taray!  May pa beso-beso si ate!    "Really? Is this sit still available?" tanong niya saakin at tinuturo ang katapat kong upuan. Tumango lamang ako at agad naman siyang umupo doon.   "Sis want do you want?" agad na nanglaki ang mga mata ko ng makita ko yung kapatid ni Iya sa likod niya na kasama niya pala.    May kasama pala si Iya?  Bakit hindi ko agad napansin kanina?    D

Flashback 02     "A-a-anak Anak! " mahinang tawag sakin ni mama at mula sa kabilang linya ay naririnig ko ang panginginig ng boses ni mama. Tila hinahabol ako ng mga kabayo sa sobrang kaba.   "MA!? " tawag ko sa kaniya habang lumalabas sa cafeteria para mas marinig ko si mama ng maayos dahil medyong maingay sa cafeteria.    "A-alam kong may klase kapa p-pero" nanginginig pa din ang boses nya kaya bawat segundo na lumilipas ay lalo akong kinakabahan   "Asan ka ma? " tanong ko sa kaniya dahil ang pag kakaalam ko ay pumasok siya sa trabaho sila ni papa.   "S-sunduin mo ko d-dito" nauutal na sabi niya pero mahahalata sa boses nyang pilit nya pinapahinahon ang boses nya para lang makapag salita ng maayos. Bumalik naman ako sa cafeteria para ayusin ang mga gamit ko dahil hindi na talaga maganda ang pakiramdam ko tungkol dito   "Saan yan ma? " tano

Catch up        Pagbalik ko ng kusina ay nadatnan kong kumakain na yung iba kong mga kasama tsaka sila andy sa kusina. Nung nakita nila ako ay inaya na rin nila akong kumain at sumabay sa kanila, walang pag dadalawang isip naman akong sumabay sa kanila. Sobrang bait ng mga tao dito at napaka dali lang pakisamahan kaya naman hindi masyadong awkward saming lahat dahil nasa iisang lugar lang kami. Masayang nag kwe kwentuhan sila habang kumakain habang ako naman ay nakikinig lamang, minsan ay natatawa na din ako sa mga pinag uusapan nila pero ngiti lamang ang pinapakita ko. Hanggang sa matapos ang pag kain namin ay puno pa rin ng tawanan ang kusina. Mabilis na nakakapagod dumaan ang buong gabi. Simula kanina na pumasok ako dito sa kusina ay hindi na ulit ako lumabas dahil baka makita na naman ako ni lordy. Dito nalang ako sa loob ng kusina tumulong at inabala ang sarili ko. Hindi naman sa ayaw kong m