บททั้งหมดของ Unwanted Existence : บทที่ 1 - บทที่ 10

I'm wearing my favorite black shirt paired with my black ripped jeans. Isinabit ko ang isang straps ng bag ko sa balikat ko para mag mukha akong astig. I also wear my favorite black sneakers, I actually have a collections of them! Since I was 12 years old palaging yung shoes na yun ang gusto kung suotin. And since my father is very rich, why not take advantage of it, right? So I'm the only person who have this shoes.Like what I said...may collection ako from my pang small pretty Zhia's foot size to badass pretty parin Zhia's size. "Well, well, well, guess who's late again?" She smirk kaya natawa ako, akala mo naman hindi late. She's also wearing her favorite gray shirt and ripped jeans, paired with her nike shoes. If I've got a strange habit collecting those shoes well my friend is the worse! Never niyang ginusto na may kapareha ng damit, only me and Ysa. We've got so many matchy matchy dresses and shirts. So because they are rich and s

"Mahirap daw Stem at Abm, at easy lang daw Humss." "Hindi naman siguro, mostly kasi chill chill lang mga taga Humss pero sa totoo lang nahihirapan din sila." I nodded. Agreeing at what she said. "Mostly debates doon diba? Mga essay ganon? Magaling si Zhia sa essay, pero siguradong bagsak yan sa debates." Napangiwi ako sa sinabi ni Ysa. Kung magsalita 'to kala mo wala ako sa harap niya. Pero she's right. Yun ang problema ko ngayon, hindi naman sa hindi ako magaling sa debates hindi lang talaga ako pala salita. I'm afraid to speak what's on my mind, nakakatakot ma judge. Kaya gusto kung mag Humss kasi it can improve my vocabulary and way of communicating. "Hindi naman siguro tayo masha shuffle, noh? Balita ko kasi wala daw gustong pumunta sa TVL." Kumunot ang noo ko.Noong grade 9 kasi kami na shuffle kami sa TLE. Eh, diba pag grade 9 na ikaw na pipili kung saan ka mag t tle? Ang nangyari sa amin na shuffle kami kasi walang gu

"So, umiyak ka nga?" Ang kulit! "Hindi luha iyon! Basta tumulo iyon sa mata ko pero hindi iyon luha!" Pilit kong pina paintindi kina Jean at Ysa na hindi luha ang tumulo sa mga mata ko kahapon. Nakakainis! Hindi ba sila maka gets?! Buti pa sina Draze nagpapa uto! "Aminin mo na kasi, hindi ko naman sasabihin kay Lleidzy." Magsasalita na sana ako nang may nauna sa akin. "What is it?" Napairap na lang ako sa kawalan. Walang hiya..balak pang ibuking ako! I glared at her kaya nag peace sign lang siya at tumawa. Kainis. "Ang pangit mo daw, insan." Natatawang sabi niya kaya napairap ako. Hindi daw sasabihin pero may sinabi naman! Pano kung inamin ko talaga? Jusko naman..."Edi pangit ka rin! Aba, iisang lahi lang tayo Jean." "Hindi tanga, ampon ka lang." Ngumisi ulit ito habang tumawa lang si Lleidzy at hinalikan ito sa noo. "You're looking again...gusto mo talaga mahalikan eh." M

"Ayaw niyan sa motor ko, kaya hindi yan sumasabay sa atin." Hindi naman sa ayaw ko sa motor bike niya, mas magandang sabihin na ayaw ko sa may ari ng motor bike.  Inirapan ko lang siya at nagsumiksik kay EJ. "Sungit, amputa." Bulong ko sakanya kaya natawa ito tsaka ginulo ang buhok ko.  May collection si Lleidzy sa mga motorbike, halos nasa kaniya yung mga famous na motor bike. Yung MTT turbine Street fighter niya ang pinaka gusto ko pero iyon naman ang pinaka malimit niyang gamitin. Inaasar yata ako eh... Gustong gusto ko kasi iyon, kaya sabi ko noon sa kaniya tsaka lang ako sasakay sa motor bike niya pag iyon ang ginamit. Pero ang sabi niya sa akin, ang pinaka mahalagang babae sa buhay niya lang ang sasakay doon. Kaya simula noon never na akong nakasakay pa sa motorbike na yon.  Nakasakay na ako doon, una at huling sakay.  "Pahiram nga ako cp mo, naiwan ko y

"Sorry, naistorbo ko yata kayo. Baba na ako." Sabi ko ang ngumiti pa. Ngumiti lang din si Hana at inayos ang uniform niyang naka bukas ang ilang butones.  Napansin yata ni Lleidzy kung saan ako nakatingin. Seryoso na ito habang nakatingin sa akin. Parang may gustong sabihin pero hindi masabi.  "Sige, alis na ako." Tumango si Hana.Hindi ko na hinintay pang tumugon si Lleidzy at bumaba na.  Pagbaba ko ay nakita ko si Hustzi, naghihintay sa akin. Ngumiti siya sa akin, parang batang nakakita ng candy.  "Tara na." Agad niya akong inakbayan, dahil mas matangkad siya sa akin hindi na ako umapela pa.  "Zhia." May tumawag sa pangalan ko pero hindi ko pinansin, pero ang bata akmang lilingon kaya yinakap ko ang kamay ko sa bewang niya at pasimpleng kinurot.  Imbes na sa likod lumingon, sa akin siya lumingon na naka kunot noo.  "Si Lleidzy yata yun."  "Hayaan mo." Walang gana kung sabi at