Library

Home / Lahat / The Little Black Demon / Kabanata 1 - Kabanata 10

Lahat ng Kabanata ng The Little Black Demon: Kabanata 1 - Kabanata 10

309 Kabanata

Chapter 1

Xyrica's POV : Hearing the sound of car engines racing makes my heart beats fast because right now, I am betting all that I have in this game. Just one more round and I’m the winner. “Weaklings… they can’t even catch up with me,” I said as I stepped at the accelerator pedal to make my car go faster and to cross the finish line first. People may see this as a simple race but for me, this is a stepping stone to my goal which is finding the real reason why my parents died. It sounds stupid because people won’t see the connection between my goal and the race, but I’m doing this to build a name for myself. I can’t just expect people respecting me without a title, connection and money because the world does not work like that. “Oh, I can see Black Demon’s car taking the lead. Th

Chapter 2

Xyrica's POV : Kararating ko lang at bago ako bumaba ay sinigurado ko munang nasa bag ko ang spare key sa bahay. Buti naman at nasa bag ko lang kaya nagtungo na ako sa pinto at binuksan ito. “What the— why is this house a mess?” I immediately asked myself as I opened the door. “Clearly I'm talking to an air, right now. Ang mga damit, magazines, tapes, mga box ng inorder nilang pizzas, unwashed cups at kung ano-ano pa ay nagkalat!” Nakakainis na talaga ang mga lalaking ito, palibhasa ay mayayaman kaya inaasahan nalang palagi na may magliligpit ng mga kalat nila. “Michiaki, Warren, Klent, Jhin, JL, Alver, Yuan, Kris, Allen!” I shouted from the top of my lungs angrily calling their names. “You are so dead right now.” What did they do

Chapter 3

Xyrica's POV : “Teka kuya, may dalawang lalaki pong kukuha nitong boxes na nasa trunk. Sila na rin po ang magbabayad sa iyo,” sabi ko sa driver at pumasok na sa loob ng bahay. “I'm home,” sabi ko. Pagkapasok ko sa bahay ay amoy scented candles na. Walang mga basurang nagkakalat, pati mga alikabok ay natanggal na rin. Bumungad din sa aking harapan si Michiaki na shirtless. “Saan na ang mga pinamili mo Xyrica?” Tanong ni Michiaki. “I was about to call you guys. Alver at Kris, pakikuha naman ng mga pinamili ko. Nasa trunk ng Uber na na-booked ko,” sabi ko. Kinuha ko ang wallet na nasa bag ko at binigyan sila ng five-thousand. “Ibigay ninyo ito sa Uber driver at huwag ninyong kalimutang magpasalamat sa kanya.”

Chapter 4

CHAPTER 4 Xyrica's POV : Pagkatapos kong magluto ay tinawag ko sina Michiaki para ihanda ang mesa ng pagkakainan. Nauna naman ang iba sa paghuhugas ng kanilang mga kamay at umupo sa pwesto nila habang ang iba ay kinuha ang mga plato at baso na gagamitin. Matitino naman ang mga lalaking ito pero bago pa man ay dapat magalit muna ako. “Here's your brunch. I hope you will like it kasi pinaghirapan kong lutuin ito,” sabi ko sa kanila at inilapag ang chicken stew sa lamesa. “Buti naman at makakakain na kami. Salamat Xyrica,” masayang sabi ni Klent, nauna pa siyang kumuha ng kanin sa kanilang lahat.

Chapter 5

(The continuation) Xyrica's POV: “Okay ba sa inyo?” Tanong ko. They all agreed na unahin muna ang gusto ni Yuan kasi siya naman ang naunang mag-suggest. Kaya pumasok na kami sa mall. And guess what? Sa isang shoe store kaagad kami nagpunta. “Pwede bang dito nalang tumira?” Masayang tanong ni Yuan sabay takbo palapit sa sapatos na nagustuhan niya. “I think I’m inlove.” Klase-klaseng designer shoes ang nasa store na ito. May nakikita akong brands na Lanvin, Balenciaga, Salvatore Ferragamo, Salomon, Dolce & Gabbana, Gucci, Alexander McQUEEN, Giuseppe Zanotti, Vince at syempre hinding hindi mawawala ang Nike. Ang pinakama

Chapter 6

CHAPTER 6 Xyrica’s POV: Si Michiaki ang naatasang bumili ng mga tickets namin, sina Jhin at JL naman ang naatasang bumili ng snacks. “Maganda kaya ang napili nating movie?” Tanong ni Alver. Tinitignan ni Kris ang poster ng palabas at sinabing, “Maganda siguro… pero hindi na bale, may snacks naman na tayo kaya okay lang.” “Maganda naman ang reviews ng palabas kasi nasa 93% ang rotten tomatoes. Kaka-search ko lang kasi just in case,” sabi ni Warren habang nakatingin sa phone at ibinigay kay Allen para makita naman nila. I don’t know why but somehow my mind is not with them. Iba ang sinasabi nila sa iniisip ko ngayon at ito ay tungkol kay mister Demsford. Naiinis pa rin ako pero kailangan kong kumalma at maging masaya sa harap ng mga kaibigan ko. “Xyrica, wha

Chapter 7

(The Continuation)Xyrica's POV :The day ended and it left me exhausted. Pagkatapos naming makaalis sa Police Station ay nagpunta kami sa mall gamit ang grab kasi naiwan ang mga sasakyan namin doon. Kahit na inaya na ako nina Michiaki na sa bahay nila matulog ay nagpumilit akong umuwi rito. Hindi ko akalaing muntik na kaming makulong dahil lang sa mga lalaking nasaktan ang ego. Sana hindi na nila uulitin pa ang ginawa nilang kabobohan dahil hindi lang iyon ang aabutin nila sa akin. “I wish you were here with me kasi kayo ang isa sa mga kakampi ko sa buhay,” sabi ko while looking at the picture I’m holding. It was me and my grandparents and the picture was taken four years ago. This was the time when we visited the Enchanted Cave at Pangasinan, we were so happy back then na kahit wala akong mga magulang ay okay lang kasi nasa tabi ko naman ang lolo&rsquo

Chapter 8

Xyrica’s POV: I can’t believe it that after all this time ay may secret room pala kami rito sa bahay. Tsaka hindi ko rin inakala na makikita ko rito ang ginawa nina lolo at lola bago sila pumanaw. “Mister Demsford, are you seeing this?” Hindi makapaniwalang tanong ko. He nodded in awe as an answer. “Don’t tell anyone about this,” nag-aalalang sabi ko. Lumapit siya sa malaking board tapos tumingin sa akin at sinabing, “I promise, I won’t. Pero miss Dela Vega, first time mo ba talagang makita ito?” This room looks like an investigation room. The place is full of pictures of unknown people and I can also see the picture of Gangster Academy. Somehow, it may be linked to where I came from and who I

Chapter 9

Michiaki’s POV: Ilang araw na naming hindi nakikita si Xyrica kasi hindi niya na kami dinalaw. Ayaw niya naman na bumisita kami sa bahay niya kasi may ginagawa raw siya at ayaw naman sabihin kung ano. Nakakapagtaka lang kasi hindi naman siya ganoon dati tsaka nag-aalala na ang iba kong kasamahan baka raw may sakit si Xyrica. “Subukan kaya nating tawagan si Xyrica?” Allen suggested. Nandito kaming lahat sa sala ngayon, wala naman kaming ibang pinagkaabalahan kung hindi mag-isip ng rason kung ano ang ginagawa ni Xyrica. “Hindi naman siya galit sa atin, diba?” Nag-aalalang tanong ni Alver. I shook and said, “I doubt that’s the reason. We’ve asked her that a few days ago at sinabi niya lang na busy talaga siya.” “Try calling her again,

Chapter 10

(The Continuation) Xyrica’s POV : After how many minutes ay bumalik sila na may dalang mga gamit. “What is that?” Tanong ko sa kanila. “Bag para may malagyan ka ng mga gamit mo,” sabi ni Jhin at inilapag ito sa mesa. “Are you guys for real? Ano ba ang tingin ninyo sa akin, kinakapos sa pera at walang pambili ng bag?” Hindi makapaniwalang tanong ko. “Ito naman ay galing sa akin,” sabi ni JL at ibibigay na sana sa akin ang dala niya.

PREV

...

NEXT

I-scan ang code para mabasa sa App

DMCA.com Protection Status