Tous les chapitres de : Chapitre 2221 - Chapitre 2230

Tumingin si Luke sa pangalan sa screen, pagkatapos ay sumenyas siya kay Dr. Zachary na magpatuloy habang pumunta siya sa isang tabi para sagutin ang phone call. “Bakit mo ako tinatawagan sa ganitong oras?” “Kamusta ka na?” Ang tanong ni Joshua ng may mababang boses habang nag konekta ang phone call. Ngumiti ng maliit si Luke. “Naaksidente si Bonnie, at nahimatay ang biyenan mo. Hindi ba’t dapat ay inaalagaan mo sila ngayon?” “O hindi kaya, dapat ay kinakamusta mo si Gwen, at hindi ako.” Nagbuntong hininga si Joshua at sumagot siya, “Nandyan si Jim para kay Bonnie, at nandyan si Charles para kay Rosalyn, at busy si Luna sa pag aalaga sa kanilang dalawa. Nandyan ka… para kay Gwen, pero sino ang nandyan para sayo?” Kalmado si Joshua at dinagdag niya, “Sino pa ang mangangamusta sayo, kung hindi ako?” “Nagdodonate ka na naman ng dugo sa kanya?” Lumingon si Luke para tumingin kay Gwen mula sa salamin, tumatanggap si Gwen ng blood transfusion at tumawa si Luke. “Mukhang wala nan

Umupo ng tahimik si Jim at hindi siya nagsalita. Sa halip, hinawakan niya ang kamay ni Bonnie ng mahigpit. Gayunpaman, habang mas tahimik siya, mas lalong nagagalit si Rosalyn. Kinagat niya ang labi niya at tumingin siya kay Jim. “Jim, hindi ko alam kung ano ang nangyari at masama ang mood mo.” “Kahit na kung sakali na hindi sayo ang dinadala niya, paano mo siya hinayaan na habulin ka niya sa highway ng ganun? Wala ka bang kahit anong respeto sa kanya? Hindi ka ba nag aalala sa kaligtasan niya? Hindi ka ba nag aalala na hindi siya makakahabol sayo at may mangyayari na masama?” “Mabuti na lang at may airbag at nakaligtas siya. Kung hindi, patay na siya ngayon!” Yumuko si Jim at hinawakan niya ng mahigpit ang kamay ni Bonnie. “Sinabi ko na sa kanya na ‘wag niya akong habulin.” Sinundan siya ni Bonnie simula nang umalis siya ng Quinn Mansion. Hindi lang sa hindi siya sinundan sa kotse niya, tumawag pa si Bonnie sa phone niya. Noong una, ayaw niyang sagutin ang phone niya, ng

Napuno ng katahimikan ang kwarto pagkatapos magsalita ni Luna. Tahimik na kumunot ang noo ni Joshua. Gayunpaman, ngumiti si Jim at hindi niya isinapuso ang mga sinabi ni Luna. “Ano man ang intensyon mo, tinulungan mo ako, at nagpapasalamat ako dahil dito. Bukod pa dito…” Tumingin siya kay Bonnie, na siyang nakahiga sa kama at nakapikit, nalungkot ang kanyang mukha. “Best friend ka niya. Gusto niya talaga protektahan ang sanggol at gumawa pa siya ng pekeng report para itago ito. Pero, dahil sa basta bastang pagkilos ko, nawala ang sanggol.” “Naiintindihan ko ang galit mo, at dapat lang akong sampalin; tama lang na tiisin ko ito. Ang sarili ko lang ang masisisi ko.” Pagkatapos, tumingin siya kay Luna at nagbuntong hininga siya. “Pwede mo bang pakisabi sa akin ang iba pang tungkol sa relasyon namin ni Bonnie?” Nalito si Luna sa tanong ni Jim. Tumingin siya sa lalaking nasa harap niya at nararamdaman niya na parang may mali dito, ngunit hindi niya malaman kung ano ‘yun. Nang

Kahit pagkatapos itusok ang isang tube ng gamot sa ugat ni Bonnie, naisip ni Nikkie na hindi pa rin ito sapat. Dahil sa pagiging sakim, nagturok pa siya ng isa pang injection. Ang gamot na ito ay isang nakakalason na gamot na nakuha ni Lucy noong nagdurusa siya dahil sa sakit niya. Sa mga panahong ‘yun, gusto niyang tapusin ang buhay niya at humingi siya ng isang lason mula sa isang doctor na kilala niya. Narinig ni Nikki ang pag uusap ni Lucy at ng doctor. Sinabi ng doctor na gagana lang ang lason kapag tinurok ito sa loob ng katawan, at papanaw ang taong ito pagkatapos ng isang linggo. Magagamit ni Lucy ang isang linggo na ito para ayusin ang lahat bago siya pumanaw. Kahit na hindi alam ni Nikki kung bakit hindi ginamit ni Lucy ang dalawang bote ng lason para magpakamatay, palihim niyang tinago ang mga boteng ito noong mamatay si Lucy, hindi niya gustong malaman ni Sean na naisip ni Lucy na magpakamatay. Naintindihan na ni Nikki na ginawa ito ni Lucy para magamit ang lason sa

Lumamig ang mga mata ni Jim dahil sa pangaasar ni Nikki, at humigpit ang hawak niya sa leeg ni Nikki. “Nilason mo si Bonnie?” Ang liwanag sa mga mata ni Jim ay kakainin ng buo si Nikki. Wala pa siyang nakita na kahit sino na may malakas na aura na tulad ni Jim! Gayunpaman, kahit nanginginig siya, nag ipon ng lakas si Nikki at tumitig siya sa mga mata ni Jim. “Kung hindi? Sa tingin mo ba ay mabait ako para alagaan siya para bumalik siya sa dati?” Tumingin si Nikki sa mukha ni Jim at tumawa siya. “Ikaw si Young Master Landry, hindi ba? Kamukha mo ang kapatid ko, pero isa ka lang tanga! Sa talino mo, hindi ka nararapat na maging tunay na kapatid ng kapatid ko at hindi ka nararapat maging tunay na anak ni Ms. Hamilton!” Ang mga salitang ito ang sumira sa huling lubid na pumipigil sa pagwawala ni Jim. Tumingin siya ng galit kay Nikki na para bang papatayin niya ito sa pagtitig niya. “Anong kalokohan ang pinagsasabi mo ngayon?” Ang pinaka ayaw niya marinig sa sandaling ito ay ang