جميع فصول : الفصل -الفصل 2650

“Bakit ang aga mo ngayon?” Ang tanong ni Kate, mukha siyang puro at maganda sa harap ni Steven. Ngumiti si Steven at uminom siya ng gatas na binigay sa kanya. “Gusto kong pumunta sa opisina para magreading. May meeting sa mga Howard ngayong araw.” Pagkatapos, tumingin siya kay Kate. “Nabalitaan mo ba? Ang hindi lihitimong anak ng mga Howard, si Thomas Howard, ay bumalik na. Nabalitaan ko na nagdala siya ng malaking tulong mula sa Merchant City. Ang pangalan niya ay si Joshua Lynch.” Nang marinig ang pangalan ni Joshua, medyo nanginig ang mga kamay ni Kate. Nabalitaan niya na babalik na si Thomas mula sa Merchant City. Alam niya rin na sina Gwen at Luna ay nagbabakasyon sa Saigen City. Ngunit. Ito ang unang beses na narinig niya na nandito rin si Joshua. Nang marinig ang pangalan na ito, sumikip ang puso ni Kate. Nahirapan siyang huminga. Hindi siya natatakot na nandito sina Thomas at Yannie sa Saigen City. Tutal, wala silang problema ni Thomas sa isa’t isa, at si Thomas ay

“Mhm.” Tumango si Joshua at tinapik niya ng mahina ang balikat ni Luna. May gusto sana siyang sabihin nang tumawag si Lucas. “Sir, nahanap na po namin si Ms. Larson!” Kumunot ang noo ni Joshua. “Saan niyo siya nahanap?” “Sa…” Sa kabilang linya ng phone, nakatingin si Lucas sa nanghihinang si Gwen. “Sa tambakan ng basura po sa timog ng bayan. Hinahanap po namin siya nang may nagsabi na hanapin namin siya sa dump station dahil may malamig na klima sa Saigen City, at maraming mga lasinggero ang giniginaw kapag naglalakad sa kalye. Ang mga taong ito po ay nagtatago sa mga bahay na walang laman o kaya ay hindi na kinakaya at nagtatago sa basura, dahil…” Umubo ng mahina si Lucas. “Dahil po hindi pumapasok ang hangin sa trash bin. Kaya, inutusan ko po sila na maghanap sa bawat dump station, at nahanap po namin si Ms. Larson.” Tumahimik si Joshua. Paano nangyari ‘yun? Tumingin siya sa balisang mga mukha ng tatlo at sinabi niya ng may mahinang boses, “Dalhin mo siya sa The Spring

Umaasa si Luna na magbabayad ang pamilya Hughes para sa ginawa ni Denise. “Sige.” Pagkatapos halikan ni Luna si Joshua, tumawa si Joshua at niyakap niya si Luna. Kung wala lang dito si Thomas, niyakap at hinalikan niya na si Luna ng mas matagal. Pakiramdam ni Luna ay ligtas siya dahil sa yakap ni Joshua, sa punto na noong binitawan siya ni Joshua, namumula ang kanyang mukha. “Aalis na ako ngayon,” Ang sabi ni Luna at mabilis siyang umalis. Nang marinig na humihina na ang mga yapak sa corridor, umupo ng mas komportable si Thomas at tumingin siya ng kalmado kay Joshua. “Ganun ba kayo kalapit sa isa’t isa?” “Ano naman ngayon?” Ngumiti si Joshua at sumandal siya, tumingin siya sa mga mata ni Thomas. “Matandang magkasintahan na kami pero mahal pa rin namin ng sobra ang isa’t isa. Pero kayong dalawa naman ni Yannie… hindi kayo mukhang magkasintahan na nakaraan lang nagsama.” Totoo nga na masunurin lagi si Yannie kay Thomas, ngunit parang may kulang. Mula sa pananaw ni Joshua, s

Nagbuntong hininga si Luna at humiga siya sa tabi ni Gwen. Ihiniga niya ang ulo niya sa tabi ni Gwen at tumingin siya sa kisame kasama nito. “Hindi mo pa rin… makalimutan si Luke, hah?” Pumikit si Gwen habang tumutulo ang mga luha sa kanyang mukha. “Oo.” Ngumiti siya ng mapait ng nakapikit. “Sa totoo lang, alam ko na ang lahat. Matagal na.” Huminto ang puso ni Luna nang marinig niya ito. “A… Anong ibig mong sabihin?” “Alam ko na wala na sa mundong ito si Luke.” Ngumiti ng mapait si Gwen. Mahina ang boses niya at malabo ito na para bang mula ito sa malayo. “Nagsinungaling kayong lahat sa akin para protektahan ako mula sa katotohanan. Gusto niyong maniwala ako na buhay pa si Luke at na ayaw niya na akong makasama, pero…” Namamaos ang boses niya. “Alam kong matagal na siyang wala. Binigay niya ang puso niya sa akin at gusto niya akong mabuhay ng masaya kasama siya… pero nakalimutan niya na mahal na mahal ko siya. Paano ako mabubuhay ng masaya ng wala siya?” Sa sobrang gulat

Dahil dito, pagkakataon lang dapat na ang lalaking ito ay kamukha ni Luke. Ang mga lalaking ito ay magkaiba pagdating sa ugali nila. Si Joshua ay isang negosyante. Simula nang sabihin ito ni Steven sa oras na magsimula ang unang meeting nila, nakita rin ni Joshua na hindi magaling si Steven sa mga kasunduan sa negosyo. Pagkatapos ng negosasyon, hindi lang sa nakuha ni Joshua ang gusto niya, nakakuha pa siya ng malaking tubo mula kay Steven. Samantala, hindi man lang alam ni Steven na malaki ang nawala sa kanya, kahit na naisip niya na siya ang nananalo.” Nang matapos na ang negosasyon, sabik na gustong ilibre ni Steven sina Joshua at Thomas para kumain ng hapunan. “Sa tingin ko ay hindi na ito kailangan. May isa pa akong schedule, at kailangan pumunta ni Mr. Howard sa susunod niyang appointment.” Tumayo si Joshua at tumingin siya kay Steven ng may malamig na ekspresyon. Ang boses niya ay walang emosyon nang sinabi niya, “Hindi ba’t ikaw ang nagsabi na ayaw mong makipagkaibigan?”