Living With My Hot Teacher (FILIPINO) のすべてのチャプター: チャプター 61 - チャプター 70

Kabanata 60"Okay, guys. This is enough for now already. You can now take your break and make sure to be back here again at four o'clock," agad na sabi ni Franco mula sa mikroponong hawak niya habang nasa itaas siya ng the stage after the music stopped and my colleagues quickly shouted with glee just right after Franco said those words.Nandito kami ngayon sa school grounds namin at simula ala-una ng hapon andito na kami para sa practice namin ng sayaw kaya naman hindi talaga napigilan ng mga kasamahan ko ang sarili na hindi sumigaw sa tuwa dahil sa wakas, pagkatapos ng ilang oras na walang tigil na practice namin. maaari na ngayong magpahinga.Pagkatapos din ng announcement na iyon ni Franco, ako at ang mga kaklase ko kasama ang mga schoolmates ko ay mabilis na nagtakbuhan palayo sa school ground lalo na sa matinding init ng araw.Karamihan sa kanila ay dumiretso sa cafeteria ng paaralan para sa tingin ko ay bumili ng tubig o meryenda habang napagdesisyunan ko na lang na dumiretso sa

Kabanata 62"You are already gorgeous since then, Deandra, but today is different because you look so blooming right now. Your natural beauty is so glowing," sabi ni Miss Jessica pagkatapos niyang mag-makeup at kitang-kita ko sa mga mata niya ngayon. na talagang namangha siya sa nakikita habang hindi inaalis ang tingin sa mukha ko.Namula agad ang pisngi ko dahil sa sinabi niya, hindi pa rin sanay sa mga papuri na ibinibigay sa akin ng ibang tao."Salamat, Miss Jessica," nahihiyang sabi ko sa kanya habang nilalaro ko na ang mga daliri ko."You are always welcome, gorgeous," nakangiting sagot niya na lalong nagpalawak ng ngiti ko. "By the way, you can now take your seat already at the back. I just need to do the makeup of your other classmates right now. Kita na lang tayo mamaya kapag tapos na ako dito." she added and before I finally went to the back part of our classroom to switch seats, I said thank you to her again.Ngayon ay Sabado na at nandito kami ng mga kaklase ko sa loob ng a

Kabanata 64Mabilis na umalingawngaw sa harap ng opisina ng coordinator ang tunog ng pagbagsak at pagkabasag ng glass trophy sa sahig kaya naman inaasahan ko na ang biglang dahan-dahang pagbukas ng pinto dahil sigurado akong narinig nila ang tunog mula sa loob.Nanlamig pa rin ako sa aking mga paa, hindi maproseso ang narinig ko.Maraming tanong ang mabilis na tumatakbo sa isip ko ngayon at parang ang gulo din ng utak ko.Totoo ba lahat ng sinabi ni Ma'am Alexandria? Talaga bang planado ni Franco ang lahat sa simula pa lang para sa kanyang paghihiganti? Kailan pa sila nagkakilala? At ang mga magulang ba talaga ni Franco ang nakabangga namin noong gabing iyon ng aksidente? Bakit niya ako pinaghihiganti kung sa totoo lang, hindi ko naman ginustong mangyari ang aksidenteng iyon.Nang tuluyang bumukas ang pinto, bumungad agad sa akin ang tatlo: Auntie Cecille, Ma'am Alexandria, at... Franco.Parehong nanlaki ang mga mata nila sa gulat nang makita nila ako at agad kong nakita at napansin a

Kabanata 66At kahit kinakabahan pa rin ako ay nag-ipon pa rin ako ng lakas ng loob para ipagpatuloy ang pagtulak ni Franco sa matigas niyang dibdib palayo sa akin habang nagsimula na namang tumulo ang mga luha ko.Nandito pa rin ang sakit sa puso ko, lalo na't nandito lang sa harapan ko ang taong naging dahilan nito, hindi ako pinapayagang umalis at patuloy na ikinulong ako sa kanyang mga bisig."Bitawan mo ako, Franco!" Matigas at masungit kong sabi sa kanya habang pilit kong tinatanggal ang pagkakahawak niya pero umiling lang siya, hinila ako palapit sa katawan niya, at niyakap pa ako, at agad lang niyang itinago ang ulo niya sa leeg ko. ."I-I'm so sorry, baby. I-I'm so sorry. Pakinggan mo muna ako, p-please. H-Dito muna ako sa labas. M-mahal kita. M-mahal na mahal kita," dahan-dahan niyang bulong sa leeg ko, halos nagmamakaawa para sa kanyang buhay.Mabilis akong umiling pagkatapos niyang sabihin ang mga katagang iyon.Kasinungalingan. Kasinungalingan. Kasinungalingan.At imbes n

Kabanata 68"Okay ka lang ba dito, Deandra? Dito ka muna. Dinalhan kita ng meryenda para makakain. Kalahating oras na ang nakalipas dinidiligan mo ang mga halaman ko at sigurado akong pagod ka na," mahinang sabi ni Lola Gracie mula sa likuran ko. , na awtomatikong napalingon ako sa kanya habang may hawak akong hose.Mabilis na lumawak ang ngiti ko nang makita ko siya habang nilalapag na niya ang tray na may dalang meryenda na hawak niya sa dining table na may kulay itim na bilog na garden at pagkatapos noon ay sinimulan na niyang kunin at ibaba ang mga plato, baso, at isa-isa. glass pitcher sa mesa at nakangiti siya ng napakaganda habang ginagawa niya iyon.Nanatili akong nakatingin sa kanya, pinagmamasdan siyang masayang nag-aayos ng lamesa habang may ngiti pa rin sa labi ko.Siya si Lola Gracie at siya ang lola ng kaibigan ko – si Diether. Limampu't limang taong gulang na siya pero maganda pa rin siya.It has been exactly one month already simula nung nalaman kong niloko lang ako ni