Todos os capítulos de Daughter of Fire: The Rightful Heir: Capítulo 1 - Capítulo 10

"Masyado ka pang bata para sa ganito. Ano ba ang pumasok sa isip ng Onyx at nagpadala sila ng bata sa ganito kahalagang misyon? You're too weak for me," an'ya habang iwinawagayway ang hawak niyang baril sa ere at nakangisi na para bang sigurado niyang siya na ang panalo.Nagtagis ang mga ngipin ko sa pang-iinsulto niya— oh how I want to smack that smirk off his face. Tumayo ako mula sa pagkakasadlak ko sa lupa dahil sa pagkakatulak niya sa akin kanina. I wiped the blood from my cheek, and picked up my sword.Kumpara sa ibang armas ay mas bihasa akong gumamit ng espada kaya kahit baril ang gamit ng kalaban ko ay espada parin ang ginagamit ko. Minsan na nga akong napagalitan sa training dahil espada at kutsilyo lang ang hinahawakan ko. The hell they care!"You're one insult away from getting killed," I said, almost sounded like a threat. As though killing him is not the only choice I have.Nagpakawala siya ng nakakairitang tawa saka umiling. "Yo

Kinaumagahan ay maaga akong nagising kahit na puyat ako sa ka-iisip sa mga nangyari at natuklasan ko. Naabutan ko si Ryleigh na abalang-abala sa pag-iimpake ng kaniyang damit. Ngayon na nga pala ang alis namin papunta sa University of Trealvale. And me? Wala akong balak mag-impake. Duh! I don't have any clothes to begin with. Geez. What am I gonna do? Suotin 'to through out my stay here? Ang dugyot, please!Bumaling sa akin si Ryleigh nang mapansin niya ang presensya ko. "Tanisha.. Ipinag-impake na kita ng ilang damit mukhang kasya naman 'yong mga damit ko sayo." pahayag niya habang inaayos ang kulay platonic blonde niyang buhok. Ang ganda ng buhok niya. Magkaparehas sila ng buhok ni Marchessa ang pinagkaiba lang ay medyo kulot ang kay Ryleigh.Hindi ba masiyado ng nakakahiya sa kanilang mag-ina? They provided me a shelter, gave me food, and now even clothes?

"Nakapila na ba ang lahat?" tanong ng babae na may kulay brown na mata na hanggang ngayon ay hindi ko pa alam ang pangalan. We all answered yes in chorus."Mabuti. Ngayon ay magsasalita na ang ating Headmistress. Mag bigay galang kay Headmistress Fryia." hudyat niya at tumayo na 'yong babaeng may kulay pulang mata at sabay sabay kaming yumukod."Magandang araw, students. Maligayang pagdating sa Unibersidad ng Trealvale. Katulad ng ibang unibersidad, we also have rules thee must abide. We forbid thee to use thy mana against your fellow students not unless it is instructed by an authority for studying purposes. No shape-shifting within the school premises except it is part of the school's activity and clothes must be worn at all times. You heard me, Sarzons?"Sino namang siraulo ang maglalakad sa school ng nakahubad.. Tsaka ano daw?"Shape-shift?" I whispered."Ang mga Sarzon ay may kakayaha

"First years, change into your combat suits before proceeding to the battle field," anunsyo ni Professor Silvanus. Naglakad na ang lahat papunta sa kani-kanilang mga dorm at hindi ko alam kung saan ang akin. Kahapon kase ay sa iisang malaking kwarto lang kami pinatulog, parang hospital ward na maraming double deck na kama. Hindi pa raw kase nila naayos kung sino sino ang magkakasama sa iisang kwarto. Para sa mundong may mahika, ang bagal ng sistema nila. "Tanisha.. Wala na daw kwarto para sa'yo." My eyes flickered with confusion. Ano daw sabi niya? Ako? Walang kwarto? Saan ako matutulog?! "Are you serious?" I choked out, almost inaudible. She pursed her lips, trying to contain her laughter. I narrowed my eyes at her when she started laughing hysterically. Damn this woman. "Biro lang hehe. Nasa akin na ang susi," anya habang winawagayway 'yong susi sa ere. "Ki

I woke up feeling a little dizzy. I opened my eyes and my sight faded into focus. The first thing I saw was the ceiling of our dorm. How did I get here? Ang huli kong naaalala ay nahimatay ako pagtapos kong tumilapon sa may puno.Tatayo na sana ako pero may kamay na humawak sa noo ko at pinahiga ulit ako. I'm surprised I didn't feel any pain at all, sa pagkakaalala ko ay may sugat ako doon mula sa pagkakabagok ko sa bato."Magpahinga ka pa, milady."Napatingin ako sa nagsalita at kinapa ang noo ko. Walang sugat... how come?"Ginamot ka noong isa niyong kasama sa silid," sambit ni Lucian nang mapansin ang pagkalito sa mukha ko."Nasaan sina Ryleigh?" tanong ko nang makitang kami lang dalawa ang nandito sa kwarto. What is he even doing here? Bawal ang mga lalake sa dorm ng mga babae."Nasa klase nila," sagot niya habang nangingialam sa mga gamit ko."Don't touch my things, okay? And why are you even here? Are you not supposed to be in c