บททั้งหมดของ The Twin Mistake with Mr. CEO : บทที่ 21 - บทที่ 30

Ilang kakilala na ang tinawagan ko upang kontakin kung sakaling may alam silang pwede kong upahan. Pero kung may alam man sila maliit o kaya naman ay hindi maganda ang pwesto nito. Meron ding sobrang taas ng rental fee. Nanlulumong napasandal ako sa upuan ko. Sumasakit na ang ulo ko sa kaiisip kung papaano kami makakahanap ng bagong lugar na uupahan. Biglang bumukas ang pinto at niluwa noon si Margarita na may dalang tray ng pagkain. “Mag-lunch ka muna. Kumain ka muna ng magkalaman iyang tiyan mo.  Alam kong busy kang masyado pero h'wag magpaka-stress na masyado at huwaf mo ring kalimutang kumain sa tamang oras. Baka mamaya magkasakit ka naman.” Inilapag nito ang dalang pagkain sa mesa ko. Tumingin ako sa relo ko. Ala una na pala ng hapon. Hindi ko namalayan dahil sobrang abala ko.  Tumingin ako sa dala niyang pagkain. Saka ko pa lang naramdaman ang gutom.  “We need to find a new place as soon as possible.” “Huwa

Dinama ko ang pisngi ko. Tila nangangapal ito. “I... I d-don't  know what are you talking about."Gusto kong batukan ang sarili ko dahil sa pagkautal ko. Pero hindi ko maiwasan lalo na at talagang kinakabahan ako. Hindi lang sa presensya niya maging sa mga sinasabi niya. I am doomed. He remebered what happened to us. Akala ko sa ikalawang pagkakataon, muli kung matatakasan ang nangyari pero sana harapan ko na siya ngayon. At siya na mismo ang nagpapaalala sa akin ng mga bagay na pilit kong kinakalimutan.“Really? Do you want us to reenact so you can remember everything?”  May mapaglarong ngiti sa kanyang labi. Lumapit siya sa akin ng husto. Kulang na lang maduling ako sa sobramg lapit ng mukha niya. Kung pwede sanang bumuka ang kinatatayuan ko at lamunin ako, magpapasalamat pa ako.Itinulak ko siya palayo. He is teasing me at hindi ako natutuwa. Para bang nasisiyahan siya na nakikita niya akong n

"Cupid, Eros, make it fast. Baka mahuli na kayo," tawag ko sa dalawa na naglalakad palapit sa akin. Tila may pinag-aagawan pa kasi ang dalawa na spiderman toy.Ihahatid ko muna ang dalawa gaya ng nakagawian bago ako pumasok sa trabaho.Naka-simpleng white shirt at jeans lang din ako ngayon dahil ako na mismo ang maghahanap ng commercial space sa buong San Antonio mamaya. Para hindi ako mahirapang gumalaw. Kailangan ko na talagang nakanap ng bagong space bago pa kami pwersahang paalisin.Nagtatakbong lumapit sa akin ang kambal. Binuksan ko ang pinto sa backseat para makasakay na sila nang may humintong kotse sa harap.Bumaba buhat doon si Calvin na may magandang ngiti sa labi."Good Morning, Reb. Hi, boys," bati niya sa amin. Kumaway naman sa kanya si Cupid habang nakangiti.“Good morning too. You are too early, may problema ba?” Sanay na akong bigla na lang itong sumusulpot pero masyado naman yata itong maaga."Reb, if you

“Mom, where's dad?” kunot noong tanong ni Cupid ng makitang mag-isa lang akong pumasok at hindi kasama ang kanilang ama. “He has an emergency. Don't worry babalik din iyon,” pagdadahilan ko. Pero sana hindi na ito bumalik which is I doubt. Knowing Dwayne mukhang ito ang tipo ng tao na hindi titigil hanggat hindi nakukuha ang gusto. Pero ang ba ang gusto nito? Ako? No, impossible. Pakiramdam ko may hidden agenda ito. Impossible namang na love at second sight ito sa akin. Second kasi nga ang first ay noong may ipakilala siya sa akin ni Michelle. Kasi hindi naman niha kita ang mukha ko noong unang beses na may nangyari sa amin. Tila nagtatampo pa ang kambal sa biglaang pag-alis ni Dwayne lalo na si Cupid na humahaba ang nguso. Matapos naming kumain ay nilinisan ko na sila. “Why you didn't inform me na sinundo pala kayo ng daddy n'yo?" tanong ko sa kambal habang binibihisan sila ng damit pantulog. “The phone was low bat because Cupid played a games while we were waiting. We tau

Lumapit si Dwayne at hinila ako papalapit sa kanya. Sinamaan ko naman siya ng tingin dahil kung makahila kulang na lang masubsob ako sa kanya. Pero kay Calvin lang ito nakatingin. Tila ba nakikipagkompetensiya ito gamit lang ang mata.“And who do you think you are tell me what to do?”Dwayne smirked. “I am her husband. So know your place. Stop hitting on her or I'll hit your face.”I hold Dwayne's arm to calm him down. Ayokong umabot pa sila sa pisikalan. Sa ugali pa naman ni Dwayne mukhang mainitin ang ulo nito. “I am sorry Calvin. We'll go ahead.” Hinila ko Dwayne pero hindi ito natinag sa kinatatayuan. Ano pa ba ang gusto nito? Gusto pa ba talaga niya ng gulo? “Is it true? You are his wife?” Hindi pa rin makapaniwalang tanong ni Calvin. Mukhang umaasa siyang hindi totoo ang sinasabi ni Dwayne.Marahan akong tumango. Nakita ko ang paglalaglag ng balikat ni Calvin. Mapait itong nap