Alle Kapitel von Never Not Love You: Kapitel 91 – Kapitel 100

Allyson's Point of ViewMula sa aking kinatatayuan ay dinig na dinig ko ang bangayan nila Zia at Jerome."I spent my whole year para lang sa damit na 'to, tapos masisira lang ng ganito kadali?" rinig kong sigaw ni Jerome. Hindi na muna ako lumapit sa kanila dahil gusto kong malaman kung sino ang dapat kong kampihan at kung paano ko ipagtatanggol ang sarili kong modelo laban kay Jerome. Mahirap pa namang suyuin ang baklang 'to kapag involve na ang mga ginawa niyang damit."Hindi nga sinasadya ni Rory ang nangyari at isa pa, wala kang pruweba na si Rory nga ang may kasalanan. Malay ba natin kung sira na pala ang damit bago niya pa maisuot ito?" sagot naman ni Zia. Sa tingin ko ay si Matt ang may gawa ng bagay na 'to. Hindi ko siya nakita ngayon kaya hindi malabong ginawa niya ang event na 'to upang maghiganti sa nangyari kagabi. Kaya pala hindi ako mapakali kanina."Ewan ko lang talaga sa 'yo Zia kung bakit ipinagtatanggol mo pa rin ang ba

Third Person's Point of View Dali-daling isinugod ni Austin si Allyson sa hospital. Natataranta siya sa kung ano ang mangyayari kay Allyson.Kasalukuyan silang naghihintay ni Yuri sa labas ng emergency room."Lagot ako kay Kuya kapag may nangyaring masama sa kaniya." natatarantang saad ni Yuri at napatingin si Austin sa kaniya. Hindi siya nagsalita. Inoobserbahan niya ang ikinikilos ng babae. Sa kilos palang kasi nito ay halatang may balak talaga itong ipahamak si Allyson.Ilang minuto pa ang hinintay nila nang sabay silang mapalingon sa natatarantang Lola ni Yuri."Anong nangyari? Kumusta ant bata?" sunod-sunod na tanong nito kay Yuri. Pilit na lumalapit sa pinto ng emergency room."Na sa loob pa po siya at hindi ko alam kung ano ang kalagayan nila. Pasensya na po talaga, La. Hindi ko nagawa ang utos niyo sa 'kin." mangiyak-ngiyak na saad ni Yuri at agad namang napailing ang Lola ni Travis. Lingid sa kaalaman ng dalawa ang nakangisi

Travis Point of ViewHindi kami sabay pumasok ni Allyson sa kompanya dahil mamayang hapon pa siya aalis para sa isang broadcast. Gusto ko nga sanang sumama sa kaniya para masiguro ang kaligtasan niya pero hindi naman siya pumayag sa gusto ko. Kaya naman daw niyang protektahan ang sarili niya kung sakali mang may gagawin si Yuri sa kaniya. Sa lahat ng tao na nakapaligid sa amin ay si Yuri lang talaga ang sa tingin ko ay kayang gumawa ng krimen para lang masira kami ni Allyson. Nabasa ko kasi sa isang article na kapag sumobra ang pagmamahal mo sa isang tao ay baka makagawa ka pa ng krimen para lang makuha ito."Lutang ka yata ngayon?"Napalingon ako sa pumasok at nang mapagtanto na si Chad lang pala ay hindi ko mapigilan ang hindi bumung hininga. Kanina pa ako naghihintay ng taong mapagsasabihan ng problema."Hindi naman masyado. Wala lang talaga akong magawa kaya ang tahimik ko." depensa ko sa kaniyang sinabi pero napangisi ito at umupo s

Third Person's Point of ViewNakangiting ibinaba ni Travis ang tawag at mapang-asar na tiningnan si Chad. Gustong iparating ni Travis kay Chad kung gaano sila kasayang mag-asawa sa piling ng isa't isa."How was it? Hindi ba't napakasaya namin ni Allyson? Masyado bang swerte si Allyson dahil nakahanap siya ng isang sweet na lalaki?" nakangiting tanong ni Travis at para namang nandidiring tumingin si Chad sa kaniya. Sa buong buhay ni Chad ay ngayon niya na lang ulit nakita ang kaibigang masaya matapos itong magising mula sa pagiging coma, kaso lang natatakot si Chad dahil sa nakita niyang plano ni Allyson sa bahay ni Zia. Nahihirapang magtiwala si Chad dahil baka pinaglalaruan lang ni Allyson si Travis upang makuha nito ang hustisya para kay Almira."Gusto mo talagang malaman ang opinyon ko?" tanong ni Chad at tumango naman si Travis. Sabik na sabik na malaman ang opinyon ng kaibigan."Sa sinabi mo sa kaniya ay nagmumukha ka ng tatay ni Al

Allyson's Point of  View"Basahin mo ng maiigi ang mga nakasulat." seryosong saad ng doktor at iniabot sa akin ang isang folder.Kaagad ko naman itong tinanggap at seryosong binasa. Halos manlamig ako sa aking kinatatayuan sa mga salitang nabasa."Kailangan na po ba talagang umabot sa ganito, Dok?" kalmado kong tanong dito habang umaasa na magiging maayos lang si Auntie."Nasa kritikal na kondisyon ang pasyente kaya gusto naming ihanda ang pamilya niya sa mas masakit na katotohanan." saad ng doktor at tahimik akong tumango.Sa tingin ko ay ayos lang naman kung pipirma ako dahil mukha namang makakayanan ni Auntie ang operasyon.Pagkatapos kong pumirma ay kaagad  akong nanghina kaya kailangan pa akong alalayan ni Iris paupo. Pagkaupo ko ay biglang sumagi sa aking isipan k