บททั้งหมดของ AURORA 1922: บทที่ 21 - บทที่ 30

 Dahan-dahan na iginalaw ni Patricia ang talukap ng kanyang mga mata. Tumatagos muna sa manipis na puting kurtina ang liwanag na nagmumula sa labas ng bintana. Her eyes immediately landed on the couch, but it was empty. Wala na doon si Max. She stared at the bathroom door thinking that he was inside. Pero may ilang minuto na siyang nakatitig doon ay walang lumalabas.Dahan-dahan siyang bumaba sa kama at binuksan iyon. Walang tao sa loob ng banyo. But he can saw the pair of boxer and white sando that Max wore from last night. Nagsepilyo siya at inayos ang sarili bago binuksan ang pinto ng cottage. Naamoy niya ang amoy ng hanging dagat. Ipinikit niya ang mga mata at saka tinanaw ang asul na dagat. Nakakahalina ang bawat alon na sumasayaw sa bawat ihip ng mabining hangin.Suot ang tsinelas na nakuha niya sa loob ng kwarto ay lumabas siya sa cottage na suot pa rin ang pares ng pajamas na suot niya kagabi. Maganda ang lugar. May mga open cottag

 Masasarap ang mga pagkain. Sariwa ang mga gulay at ang mga isda na nakahain sa mesa. Lahat sila ay maganang naghapunan. Ang sabi ay si Sienna daw ang nagluto ng mga iyon. Matapos ang hapunan ay nag-aya ang may-ari ng resort sa isang cottage malapit sa dalampasigan. May hawak itong bote ng wine at tatlong baso. Kumakalat na ang malamig na klima kaya napahalukipkip nalang si Patricia.Unti-unti na rin niyang nakakagaanan ng loob si Sienna. Mabait at malambing din ito.“So any plans?” tanong nito sa kanya nang makalayo si Max sa kanila para ayusin ang bonfire settings nito.Tinanggap niya ang inabot nitong wine glass na may lamang alak. “Thank you,” aniya.Tumingin muna siya sa kawalan bago marahan na lumagok doon. “Sa ngayon hindi pa namin alam.” Simpleng tugon lang ni Patricia.Kaninang umaga ay nabigla siya nang sabihin niya kay Max na magpakasal na sila. Mabuti na lamang at hindi s

 Pinalitan ni Patricia ng mga bagong punda ang tatlong pirasong unan na nakapatong sa kama. Maging ang bed sheet ay pinalitan din niya. Nakakuha din siya sa loob ng cabinet ni Max ng bagong kumot. Hindi niya naramdaman ang kakaibang saya na nararamdaman niya ngayon kumpara noon. Ngayon, may isang bagay siyang aasahan sa bawat pagmulat ng mga mata niya. That finally, she will only sleep and woke up with Max beside her.Malayong malayo nga ang ganitong buhay sa nakasanayan niya pero handa siya sa mga bagong pagbabago sa buhay niya. When she agreed to marry Max ay naisip na niya ang mga bagay na ito. Mga bagay na alam niyang may malaking magiging epekto sa kanya at sa kanilang dalawa ni Max. Pero gaya nga ng mga pangako nila sa isa’t isa ay mananatili silang magkasama sa hirap at ginhawa. Sa sakit o kalusugan man.Iginala niya ang mga mata sa loob ng silid. Tanging maliit na wall fan lamang ang nagbibigay lamig sa loob ng silid. Wala ri

 Hindi pa rin naaampat ang mga luha ni Patricia. Kanina pa nakaalis ang mga magulang niya pero ang nasa utak pa rin niya ang mga huling salitang binitiwan sa kanya ng kanyang ama. Those painful words that wounded her deeply. Na walang kahit anong gamot ang makakalunas sa sakit na nararamdaman niya. Pinili niyang makasama si Max pero hindi ibig sabihin niyon ay wala ng halaga sa kanya ang mga magulang niya.Inabutan siya ni Max ng isang basong tubig. “Inumin mo muna ito. Namumutla ka na.”Alam niyang maski si Max ay nasasaktan din. Hindi ito nagsasalita at wala siyang marinig na kahit anong salita dito matapos umalis ng mga magulang niya. Si Aling Marta naman ay walang kibong umiiyak pa rin sa isang tabi.“I’m sorry,” sabi niya. Iyon lamang ang paulit-ulit na lumalabas sa bibig niya.Tinignan sila ni Aling Marta. “Ayokong makulong ka, Max. Narito na ang problema. Kailangan nating gawan ng pa

 After Patricia suffered from brief loss of consciousness. Nagising siyang nakahiga sa loob ng isang silid na napapalibutan ng puti na dingding. She scanned her surrounding. Makikita sa loob ang maliit na couch at isang lamesang pinapapatungan ng bag niya. Mabilis niyang inalala ang nangyari. Magkasama sila ni Siri sa isang coffee shop. Pagkatapos ay napuna ni Siri ang braso niya. Tinanong siya kung sinasaktan daw ba siya ni Max. Ngunit tinanggi niya na hindi. Dahil hindi naman talaga siya sinasaktan ni Max.As soon as her eyes recognized her surroundings, she slowly lifted her head. Ngunit makirot pa rin iyon para siyang pinukpok ng martilyo. Unti-unti niyang iniaangat ang katawan at isinandal ang sarili sa headboard ng hospital bed. Segundo pagkatapos niyang makasandal ay bumukas ang pinto ng silid na kinalalagyan niya at magkasunod na pumasok si Siri at ang isang lalaki na sa tantiya niya ay Doktor.Agad siyang nilapitan ni Siri. &ldquo