Semua Bab Stolen Heart: Bab 31 - Bab 39

Sa sobrang pagod ng matanda halos mahimatay na siya sa daan kakatakbo hindi niya alam kung saan siya papunta basta ang alam n’ya Lang ngayon makaalis sa lugar na iyon. Nakaramdam muli siya ng takot para sa sarili ng makita niya ang isang lalaki na maglalagay muli sa kanya sa isang lugar na matagal na niyang sinumpa na kahit kailan ayaw na n’yang bumalik pa roon. Matagal na siyang nakaupo sa isang tagong puno unti-unting nakaramdam siya ng antok halos pigilan man niya ang pagsara ng kanyang mata ngunit isa lang ang nais ng kanyang katawan makapagpahinga at makalayo sa mga taong gustong manakit sa kanya. Tuluyan na s’yang nakatulog ilang oras din ang lumipas may lumapit sa matanda isang babae ginising niya ito, sa wakas at ilang oras din ang hinintay ng babae para magising ang matanda ngunit lumalalim na ang gabi kaya ginising na niya ito. Sa takot ng matanda na akala niya’y sasaktan siya ng babae na nakasuot na lether na jacket at black na pants at nakasuot din ng sumbrero hindi niya ma

Alas siete na ng gabi ng pauwi na si Mrs. Cheng at ang mga empleyado nito maulan ang gabing iyon tila hindi pa rin niya makalimutan ang kanina lang nagpakaba sa kanya ng lubusan isang tao na minsan ng tumulong sa kanya sa panahon na lugmok siya, ayaw man niyang bigyan halaga ito ngunit may sumisigaw sa puso niya na kailangan niyang makausap ang taong iyon para malaman niya kung nasaan na ang munting bata na iniwan niya dito. Ilang taon na din ang lumipas.“Nasaan ka na anak ko?” Bulong niya sa sarili habang nakatingin sa labas at pinagmamasdan ang ulan na nakikidalamhati sa matagal na niyang nararamdaman ang awa para sa batang kanyang inabandona.Isang malakas na pagprino ang nagpabalik sa kanyang kamalayan.“Mang Kanor bakit po?” Sambit niya na may halong kaba at pagkagulat ang kanyang naramdan.“Ma’am may tao pong humarang sa sasakyan natin.“Sino kaya ‘yan?”Bumaba sa sasakyan ang lulan nito isang babae na nakaitim na leather jacket at nakasumbrero, sa lakas ng ulan hindi niya maani

Nasa isang carenderia sina Ella at ang matanda.Marami siyang gustong itanong patungkol sa buhay nito ngunit dahil alam niyang galing ito sa mental ospital kaya limited lang ang mga dapat na itanong niya. Naglalaro sa isip ni Ella.“Nga pala Tay, nasaan po ang pamilya mo?”“Nasa paligid lang hija.” Sagot nito habang ngumunguya ng pagkain.“Ganon po ba? Ahm! May itatanong lang po ako bakit nung minsan di ba po, may pinakita akong picture sa inyo bakit ng makita mo ito ay bigla ka na lang pong tumakbo paalis!?” “Hindi ko na ma-alala hija.”Patango-tango na lang si Ella dahil alam niya na Wala siyang makukuhang impormasyon sa matanda dahil nga may sakit ito sa isip. “Anong pangalan mo Tay!?” May curiosity niyang tanong.Tumitig muna ang matanda sa kanya at nagtatawa ito. “Isa ka rin ba sa mga taong gustong pumatay sa ‘kin?” “Ha! Hindi ho wala ho akong masamang intensyon sa iyo. Kaibigan ho ako.”“Marami din nagsabi n’yan sa ‘kin ng kabataan ko subalit nawala sila ng panahon kailangan

Sa isang romantic place siya dinala ni Juan Karlos mula sa pagsundo ng binata sa kanya hanggang sa lugar na ito dala pa rin ni Ella ang kaba at pagkalito dahil ramdam niya ang pagbabago ng kilos ng binata sa kanya.“Maupo ka Ella.”Inalalayan pa siya nito bago ito maupo sa kaharap na bangko.Romantic lights at sinabayan pa ng sweet music na nag-aanyaya upang mapatingin siya kay Juan Karlos. “Anong gusto mo Ella?”“Ahm ikaw? Sir?”Napakunot ang noo na parang natatawa si Juan Karlos sa sinabi ni Ella.Nakita naman niya ang pagkunot ng noo nito kaya naman dinagdagan niya agad ang sinabi.“I mean ikaw Sir Ano ba ng gusto mong kainin?” Nakangiting sabi niya.“Ikaw Ella...” nakatingin ito sa mata ng dalaga.“Ha!”“Joke lang, you’re blushing,” nakatawang sabi nito.“Sige na umorder ka na.” Sabi pa niya habang hawak din ang menu.Hindi alam ni Ella ang dahilan kung bakit niya pinaunlakan ang binata isa lang ang alam niya, makasama ito bago man lang ikasal kay Pau. Sabihin na kiringking siya d