บททั้งหมดของ Wolf Under The Blood Moon (Filipino Version): บทที่ 1 - บทที่ 5

Tahimik na pinagmamasdan ng mag-asawa ang isang cute na sanggol na lalaki na natutulog sa kanilang kama na may matamis na ngiti sa kanilang mga mukha. Sa likod ng kanilang ngiti, gayunpaman, ay may malaking takot, pagkabalisa, at pag-aalala sa posibleng kahihinatnan ng bata sa paglipas ng panahon. Maya-maya, umakyat ang mag-asawa sa kama kung saan natutulog ang sanggol. Sobrang ingat sila na parang ayaw nilang gumawa ng kahit katiting na ingay para hindi magising ang natutulog na sanggol na si William. Ang lalaki ay nasa kaliwang bahagi ng kama, at ang kanyang asawa ay nasa kanan, upang mapagitnaan nila ang munting anghel.Lumipas ang mga taon at umabot si William sa edad na walo. Kakatapos lang umulan noong hapong iyon nang hinanap ng mag-asawa ang kanilang anak. Nagmamadaling lumabas ang kanyang ina para tingnan siya dahil wala siya sa loob ng bahay. Nang makita niya itong tumatakbong mag-isa sa kanilang bakuran, nakahinga siya ng maluwag at ngumiti. Ngunit kaagad nawala ang ngiti n

Nagmamadaling lumabas ang ilang estudyante matapos ang lahat ng klase nila ngayong araw. Nagtagal si William sa loob dahil ayaw niyang makisabay sa karamihan. Nang humupa na ang pagdagsa ng mga estudyante, mula sa ikatlong palapag, kung nasaan ang kanilang silid-aralan, dahan-dahan siyang naglakad hanggang sa makarating sa school grounds. Mula sa kinatatayuan niya ay nakita niya ang isang pamilyar na pigura ng isang lalaki na nakatayo sa harap ng guard house, nakayuko, at para bang may hinihintay ang lalaking iyon. Nagpatuloy lang siya sa paglalakad hanggang sa makalabas siya ng school campus. Sa likuran niya, narinig niya ang mabilis na yabag ng isang taong tumatakbo, at maya-maya ay may isang lalaki na tumabi sa kanya sa paglalakad. Alam niyang ito ang lalaking humila sa kanya kanina para tumakbo palayo matapos siyang mabangga ng sasakyan, ngunit hindi niya ito binigyang pansin.Mabagal na naglakad ang dalawa nang hindi nag-iimikan. Nasa conscious mind pa rin si William at ang kata

Lumipas ang isa pang taon, at masayang ipinagdiwang ni William ang kanʼyang ika-19 na kaarawan kasama ang kanʼyang pamilya, ilang kaklase, at matalik niyang kaibigan na si Lawrence. Naging malapit sina Lawrence at William matapos tulungan ni Lawrence si William noong araw na nasangkot siya sa isang away. Binigyan siya ni Lawrence ng pabango na walang tatak o pangalan sa babasaging itim na lalagyan nito bilang regalo. Nagtanong siya kung saan ito binili ng huli, at ang sagot ay siya mismo ang gumawa nito. Mabango ito at panlalaki ang amoy. Ang hindi lang naintindihan ni William ay gusto ni Lawrence na ipangako niya na gagamitin ito ng eksklusibo mula ngayon. Dahil matalik silang magkaibigan at walang ideya si William kung anong amoy ang gusto niya, pumayag siya at nangako sa kaibigan na gagamitin niya ito mula sa pagtatapos ng pagdiriwang ng kanʼyang kaarawan hanggang sa maubos ito. Natuwa naman si Lawrence sa sinabi niya.Isang gabi, nagising si William mula sa mahimbing na pagkakatul