Nang Namulat Ang Kanyang Mata のすべてのチャプター: チャプター 11 - チャプター 20

Inilabas ni Elliot ang braso niya sa bintana ng sasakyan.Nakaipit sa mga daliri niya ay pakete ng tissue.Nagulat si Avery. Aayaw na sana siya pero tinanggap niya ito.“Salamat.”Ang init ng palad nito ay nasa tissues pa rin.Kaagad namang iniiwas ni Elliot ang tingin niya mula sa mukha nito at isinara ang bintana tsaka umalis.Ten ng umaga sa Tate industries, at ang lahat ng employess niya ay nagtatrabaho sa mga stations nila.Isang buwan na rin simula nung nagpasweldo ang company. Pero, ang Tate Industries ay isa ng matagal na player sa industry. Kahit na maraming negative na balita ang umiikot sa internet, ayaw itong isuko ng mga employees nila hanggang sa huling pagkakataon. Kung hindi niya alam ang tungkol sa maraming utang ng company, hindi niya iisipin na ilusyon lang ang kalmadong atmosphere sa harap niya.Pumasok siya sa meeting room kasama ang vice president ng company, si Shaun Loclyn.Straight to the point ang lawyer nung nakita niya si Avery at sinabi, “Sorry f

Sa banyo ng master bedroom, maingat na pinapatuyo ng nurse ang katawan ni Elliot gamit ang dry na towel.Mahina pa rin ang mga legs nito at nakakatayo lang ito kapag may kumakapit sa kanya, kaya kailangan niya ng tulong ng nurse.Ang nurse na ito ang nag-aalaga sa kanya simula nung maaksidente siya.Siya ay isang middle-aged na lalaki na metikuloso at maingat sa trabaho.“May pasa ka sa hita mo, Mr. Foster,” sabi ng nurse habang isinusuot ang bathrobe ni Elliot at tinulungan siya makalabas ng banyo. “Kukuha ako ng ointment para sayo.”Nakaupo si Elliot sa kama at tiningnan niya ang pasa.Hindi naman sa wala siyang feelings sa legs niya, pero nung kinurot siya ni Avery, nagpigil siya at nagkunwari na walang naramdaman.Sa kung anumang rasin, naaalala niya pa rin ang umiiyak na mukha ni Avery.Tsaka, ang kakaibang amoy ng katawan niyo ay naiisip niya pa rin.Kailanman ay hindi nakaramdam si Elliot ng ganito sa isang babae buong buhay niya.Ni wala man lang isang babae ang kayan

Ang calcium supplements na para sa buntis ay katulad din sa mga pangmatanda at mga kulang sa mga taong kulang sa calcium, kaya malinaw na nakalagay ang “calcium tablets” sa bite.“Kailangan mo pa ba sabihin sa iba kung anong klaseng gamot ang iniinom mo?” Tanong ni Avery.Namumula ang mga pisngi niya pero stable ang tono niya.Kaagad siyang umalis pagkasabi niyo.Inilagay niya ito sa drawer at pagkatapos, naligo.Hindi na pwedeng ganito. Malalantad ang lahat kapag hindi pa siya umalis kaagad.Ang lahat ng checkup reports niya ay nasa kwarto niya. Malalaman ni Elliot ang lahat kapag chineck nito ang room niya.Syempre, sabi ng konsensya niya, medyo extreme si Elliot pero hindi ito baliw para icheck ang room niya.Maliban pa dito, kung hindi niya binanggit ito, wala siyang alam na paraan para makipaghiwalay dito.Tinanggap kasi ng pamilya niya ang malaking betrothal fees mula sa Foster family.Si Avery ay nakaupo sa dulo ng kama habang gulong-gulo ang isip niya hanggang sa naka

Ang kotseng ito ay sobrang bilis na lumagpas kay Avery.Tumingala siya at nakita niya ang blurry na tail lights ng Rolls-Royce sa dilim.Kotse ba yun ni Elliot?Pinunasan niya ang mukha niya, kinalma ang sarili, at naglakad papunta sa bahay.Nakita niya ang kotse na nakaparada pagdating niya.Naghintay siya sa labas para pagkapasok niya, nasa kwarto si Elliot.Ang hapdi ng mata niya. Nakatingin diga sa mga stars na sa langit.Ang gandang spring night ito.Bago pa niya mapansin ito, isang oras na pala siyang nakatayo.Dinala na ng driver ang kotse sa garahe.Nakabukas pa rin ang mga ilaw sa living room , pero walang tao.Normal na ang pakiramdam ni Avery, kaya naman mabagal siyang pumasok sa bahay. Sa veranda sa second floor, si Elliot ay nakabihis ng grey na robe, at nakaupo sa wheelchair. Paubos na ang wine niya.Pinanuod niya si Avery na nakatayo sa labas ng isang buong oras.Hindi niya alam kung ano ang tumatakbo sa isip nito. Kung bakit nakatayo ito ng isang oras sa

Linggo na, at hindi bumangon si Avery sa kama hanggang sa ika-sampu at tatlumpu ng umaga.Ito ang unang pagkakataon na nakatulog siya sa bahay ni Elliot.Noong lumabas siya sa kwarto, isang grupo ng mga lalaki ang tumingin sa kanya.Si Avery ay nakasuot ng mahabang pantulog na may magulong buhok hanggang sa kanyang balikat, napapagitnaan ang kanyang malinis na mukha.Hindi niya inaasahan na may mga bisita si Elliot sa araw na iyon.Si Elliot at ang kanyang mga bisita ay napatitig sa kanya na tila ba hindi nila inaasahan ang pagsulpot niya.Biglang may sumagi sa isip ni Avery.Napagtanto niya na nasa nakakahiyang sitwayson siya ngayon, umikot siya at bumalik sa kanyang kwarto.Biglang naglakad si Mrs. Cooper at pumunta sa hapagkainan.“Gutom ka na siguro, Madam. Mahimbing ang iyong tulog noong pumunta ako sa kwarto mo kanina, kung kaya hindi na kita ginising.”“Yung mga taong iyon… Sino sila?” tanong ni Avery.“Kaibigan sila ni Master Elliot. Pumunta sila para bisitahin siya.