บททั้งหมดของ Nang Namulat Ang Kanyang Mata: บทที่ 2971 - บทที่ 2980

"Bakit may computer din dito?" Titig na titig si Shelly sa computer sa silid at nagtataka kung bakit kailangan ng dalawang computer sa isang opisina."Panglaro 'yan," sabi ni Hayden.Tatlong putaheng pagkain ang tanghalian ni Hayden."Kukunin ko si Eliam para magdala ng isa pang set. Pwede ka nang magsimula," sabi ni Hayden.Tumanggi si Shelly na walang pag-aatubili, "Isinasalin mo 'yan sa sarili mong pinggan, diba? Dapat ikaw muna kumain. Pwedeng maghintay ako."Napahiya si Hayden. "Pasensya na, nakalimutan ko."Itinuloy niya ang pagkain at binuksan ni Shelly ang bote ng kimchi."Ayos lang. Alam kong sinusubukan mo lang akong paunahin kumain," sabi niya.Kinuha ni Hayden ang isang piraso ng kimchi at inilagay ito sa kanyang bibig; ito'y malutong at medyo matamis na nagbigay-daan sa pagkaasim at nagtapos sa maanghang.Hindi maiwasan ni Hayden na kumuha ng isa pang piraso."Hayden, hindi mo kailangang kumain ng marami dahil ginawa ito ng nanay ko. Ayos lang kung gusto mo, pero

"Iniimbitahan ka niyang kumain sa opisina niya. Hindi ba't parang date 'yun?" Nadama ni Courtney na kakaiba ang relasyon nila, kahit na hindi romantiko."Kain lang 'yun, hindi 'yun pwedeng ituring na date. Tsaka, hindi naman siya ang nag-aya sa'kin na kumain. Dahil dinalhan ko siya ng kimchi na gawa ng nanay ko, kaya out of politeness, iniimbitahan niya akong kumain. Hindi mo alam kung gaano ito naging awkward. Isang serving lang ng pagkain ang nasa lamesa, tapos pagdating ko, pinabili pa niya ng pagkain para sa'kin sa kanyang assistant," naalala ni Shelly nang may pagkahiya."Hahaha! Tinanggap niya ang kimchi mo, ibig sabihin may positive feelings pa siya sa'yo. Kung wala, hindi niya 'yun tatanggapin. Sigurado, na-try na niya lahat ng masasarap na pagkain, kaya hindi siya magiging interesado sa kimchi," sabi ni Courtney.Iba ang opinion ni Shelly. "Posible bang masyado na siyang maraming natikman na special na pagkain at gusto niyang subukan ang iba, gaya ng kimchi?""Naiintindiha

"Gusto ko si Shelly at gusto kong tingnan ang cafe niya." Hindi balak ni Ivy na ibahagi ang usapan nila ni Shelly, dahil nadama niyang dapat iwanan sa tadhana kung magkakatuluyan si Hayden at Shelly."Karaniwan lang at maliit ang cafe niya. Wala masyadong makikita," sabi ni Hayden."Masyado kang prangka, Hayden." Tumawa si Ivy. "Tiyak kong lalaki pa ang cafe ni Shelly.""Sinabi ko lang ito sa'yo. Hindi ko siya kukutyain sa harap niya.""Sige. Dapat bumalik ka na sa trabaho, Hayden! Uuwi na ako at matutulog.""Sige. Sa susunod na dumaan ka sa opisina ko, pumasok ka at bisitahin mo ako," sabi niya."Sige. Gagawin ko 'yan sa susunod."Pagkatapos ng tawag, titig na titig si Hayden sa screen ng kanyang telepono ng may pag-aalinlangan, bago magpadala ng mensahe kay Shelly. [Pumunta ba ang nakababata kong kapatid para makita ka?]Nagkataon na libre si Shelly at agad sumagot. [Oo! Paano mo nalaman?][Sinabi niya sa akin. Ano ang pinag-usapan ninyo?][Sinabi niya bang pumunta siya par

Sa kabilang dulo,, tawang-tawa ang nanay ni Shelly. "Nakapag laro na kami ng poker ng nanay mo noon! Hindi ko inaasahan na magkikita kayo ni Shelly! Nakakatuwa naman.Nang marinig ang mga salita ng kanyang nanay, biglang naramdaman ni Shelly na mas malapit siya kay Fergus.Tumuloy sila sa restaurant na nabanggit niya.Agad na kumuha si Fergus ng menu at umorder ng ilang signature dishes bago ipasa ito kay Shelly. "Kahit ano'ng gusto mo, i-order mo. Ok naman ang sweldo ko, kaya wag kang mag-alala sa pagtitipid para sa akin."Napansin ni Shelly na sapat na ang mga inorder ni Fergus para sa kanilang dalawa, kaya hindi na siya umorder ng iba. "Kahit maganda ang kita mo, mahalaga pa rin ang matalinong paggasta, maliban na lang kung balak mong bumalik sa ating bayan." Umaasa si Shelly na patuloy siyang magtatagumpay sa buhay. "Ako, hindi ko balak bumalik. Ang layunin ko ngayon ay kumita at mag-settle down dito.""Nakakabilib 'yan! Ang bata mo pa at may sarili ka nang tindahan. Napabili

"Talaga bang ganoon kalala?" tanong ni Hayden."Bumigat na ang anak mo, at gustung-gusto siyang buhatin ng daddy mo. Paano hindi masasaktan ang mga braso niya?" sabi ni Avery."Pahinga muna siya sandali, at huwag muna siyang pagbuhatin ng bata.""Hindi niya matitiis. Kasalanan niya kung bakit gusto ng anak mo ang yakapin ng mga tao at pagbuhatin. Umiyak siya agad pagkatapos mong ibaba, at minsan, umiiyak siya kahit na hindi mo siya ginagalaw habang hawak. Marami na akong anak, at wala sa kanila ang ganito. Kasalanan lahat ng daddy mo," reklamo ni Avery.Nakaupo si Elliot doon at nagsisipsip ng kanyang tsaa, hindi makapagsalita, dahil hindi niya inaasahan na lalaking spoiled si Aiden.Tumulong siya sa pag-aalaga kay Robert noon, at hindi ganito si Robert."Wah!" Umiiyak si Aiden dahil nakaupo lang si Hayden sa sopa habang hawak siya.Agad na inilagay ni Hayden ang kanyang telepono at tumayo kasama ang munting makulit na bata sa kanyang mga braso.Pagkakatayo niya, tumigil sa pag