บททั้งหมดของ The Beast's Obsession, Akin Ka At Age 18: บทที่ 41 - บทที่ 50

Third Person POVIsang matigas na awra ang mababakas sa kaniyang mukha habang tahimik na naghihintay sa pagdating ng lalaking isang buwan na rin niyang hindi nakikita.Nakatingin lamang siya sa kanyang mga daliri at nilalaro iyon.May bahagyang kaba siyang nadarama sa napipinto nilang muling paghaharap.Tahimik siyang nakaupo sa harap ng maliit na lamesang iyon na nakalaan sa mga taong dumadalaw-dalaw sa kanilang mga mahal sa buhay sa loob ng kulungang iyon.Pinisil-pisil niya ang daliri na akala mo’y sa pamamagitan nun ay maiibsan ang kabang nararamdaman niya.Handa ba siya sa magiging reaksyon ni Zaturnino?Handa na rin ba siyang panindigan ang desisyong ito?Mga tanong sa sarili na tanging malalim na buntong hininga lamang ang naisasagot niya.Oo. Aaminin niyang kinakabahan siya. Ito ang unang beses na magkikita silang muli pagkalipas ng isang buwan.Naka-tungo lamang siya at tahimik na naghihintay. Tutok ang pa rin ang mga mata sa nilalarong daliri.Hindi niya sigurado kung makaka

ZATURNINO"Anong balita?" ang may inip kong tanong kay Samuel.Inutusan ko itong pigain at paaminin ang ilang tumitistigo laban sa akin.Kung sino nga ba ang nag-uutos sa kanila at nagbayad para idiin ako."Positive Boss. Napakanta na namin." Ang aniyang may ngisi sa labi. Imbes na matuwa ay napatiim bagang ako.He ruined me and Tasha. Magbabayad siya. Kahit sa kulungan babangungutin siya talaga! Hindi ko siya titigilan hanggang sa mabaliw siya sa takot!"Hindi na magtatagal Boss, makakalaya ka na rin." Ang nakangiting anito. Pero hindi ako nakaramdam lamang ng tuwa. Ilang buwan na akong nakakulong dito.Kung tutuusin ay kaya ko naman manipulain ang lahat. Ngunit iba ang kaso kay Reynald. Kung ibang tao lamang ang nasasangkot ay kaya kong baliwalain. Baka hanggang sa mga sandaling ito ay naghahagilap pa rin ang mga pulis sa akin.Hindi talaga ako papahuli para lamang makulong!Papagurin ko silang maghagilap sa akin.Hanggang sa sumuko na lamang sila sa paghahanap dahil umatra

TASHA"Hi, my dear wife." Ang tila nang-aasar na naman na bungad nito sa akin kinagabihan.Nakahalukipkip ito at nakasandal sa hamba ng pintuan. Habang may ngisi sa labing nakatingin sa akin.Bahagya ko lamang itong nilingon at ibinalik din agad ang pansin sa mga tinutupi kong mga damit ng kambal.Umalis ito kanina pang umaga para mag-attend sa isang morning talk show for interview."Kumain ka na ba?" Ang simple kong tanong sa kan'ya. Habang maingat kong pinagpatong-patong ang ilang mga damit na natupi ko na.Ipinagluto ko ito ng paborito niyang adobo. Akala ko kase ay makakauwi ito bago maghapunan.Normally naman kapag maaga itong naalis ng mansyon ay narito na ito bago pa maghapunan.At kung 'di man ay hindi rin nito nakakaligtaan akong sabihan na hindi makakauwi ito ng maaga.Adobo ang paborito nitong ulam ng mga pinoy at apritada.Adobo na hindi makuha-kuha ang timpla ng personal butler nito.Ngunit kapag ako ang nagluluto ay halos pataubin nito ang rice cooker sa dami ng kanin na

TASHAHindi pa kami nakakaupo nang tinawag muli ang pangalan nito.Dalawang lalake na may malawak na ngiti ang papalapit sa amin."Ay shit! Ang guwapo nung isa." Simpling anas nito sa'kin.Nangiti akong bumaling sa kan'ya. Nilapit ko rin ang mukha."Ang landi mo talaga." Ang ganti kong anas.Kung titignan kami mula sa distansya ay aakalain mong nagpapalitan kami ng mga sweet wôrds sa isat-isa lalo na't may matamis na ngiti sa labi namin habang nag-aanasan na dalawa.Nang makalapit ang dalawang lalake ay napatuwid ng tayo si Luis.Binati siya at nakipagkamay sa kan'ya ang dalawa.At sa tuwina ay laging hindi nawawala ang paghangang binabato nila sa akin."Kaya pala laging nagtatago ang isang Luis Delgado sa kan'yang mansyon."Ang makahulugan sabi ng isa sa dalawang lalake, na tinapunan pa ako ng malagkit na tingin."Kung ganito kaganda ang magiging misis ko baka araw-araw rin talaga akong magkukulong ng bahay." Ang pagpapatuloy nito.Sumang-ayon naman ang isa na halatang titig na titig a

ZATURNINO"Bwesit na babaeng 'yon ang galing manapak!Akala ko tumabingi na ang mukha ko e," ang reklamo ni Lucio.Hawak nito ang telang pinang-balot ng dinurog na yellow at dinadampi-dampi sa mukha nito.“Kaya dapat magpasalamat ka kapag si Bossing ang nanapak sa’yo! Atleast may talent fee!Bakit kase hindi pa niya pinantay? Look at your fvcking pes! Me pren! Yong isa malusog tignan, namaga e! Yong isa naman parang lumaklak ng isang galong slimming tea! " Ang dinig kong pangbubuska ni Samuel kay Lucio.Na sinundan pa niya ng malakas na tawa.“Tang*na mo!” Ang asar na mura ni Lucio.Na tinawanan lamang din muli ni Samuel ng malakas.Napatigil lamang ang mga ito nang makita akong palapit sa kanila."Good morning Bossing," ang agad na bati ng dalawa."Kumusta yang mukha mo?" Napanguso ito sa tanong ko.Nakasalpak pa rin ang telang may yelo sa kabilang pisngi nito.Nag-diretso naman ako sa island counter at nagsimulang maglabas ng kawali. Ipagluluto ko ng almusal, ang Irog ko...Matagal