บททั้งหมดของ A one night stand's fall out: บทที่ 11 - บทที่ 20

Carla’s POVNasa kalagitnaan ako ngayon ng pagde-design ng mga damit na napili nila Greg para sa kanilang event habang nakaupo sa aking tabi ang aking anak.“Mommy can I ask you a question?” tanong ng anak ko.“Yes baby, what is it?” tugon ko.“What if my dad returns one day and wants to take me away from you, mom? How will you react?Napatigil ako sa aking ginagawa at napatingin sa kaniya. Hindi ko akalin na sa murang edad niya ay maiisip niya ang ganoon. Lumuhod ako sa kaniyang harapan at hinawakan ko ang magkabila niyang pisngi. “That will never happen, Kyle, my baby,” nakangiti kong wika.“But will you give me a chance if I ask to see my dad?” inosente nitong tanong ulit."Well, do you really want to see him?”Napatitig lang ito sa akin, at alam na alam ko na ang titig na iyon. Maybe he is longing for his dad. Ngunit paano ko naman sasabihin sa kaniya na hindi naman alam ng kaniyang ama na nagkaroon siya ng anak sa akin.“Maybe? Because you know Daniel, my playmate, his father al

Carla’s POVIt hurts to learn the person you once loved is seeing someone else. I am aware that I have no right to feel pain like this, but I am powerless to stop it. Despite the fact that he didn't like me back then, Gino is my greatest love. Only with him did I experience all the feelings a young lady has for a young man. When he avoided me before, it hurt, but now when I see him face to face with another woman, it hurts even more.Naalala ko kanina nang malapit ko ng matapos sukatan ang lola nina Greg nang mapansin kong dumating na sina Gino, nang una ay hindi ko siya tinitignan dahil gusto kong mag-focus sa aking trabaho ngunit hindi ko mapigilan ang aking sarili na hindi ito tingnan dahil may kasama siyang babae. Maganda ito, maganda rin ang katawan pero mukhang mas matanda siya sa amin. Hanggang ngayon ay gumugulo pa rin sa isipan ko ang mga pinag-uusapan nila kanina, ramdam ko na tanggap siya ng kaniyang pamilya dahil the way they talked to her parang pamilya na talaga ang tu

Gino’s POVToday Carla will showcase the outfits she designed for us. And we are all gathered again here in the mansion. Si Greg ang sumundo sa kaniya gamit ang sasakyan nila lolo, wala pa raw kasi itong studio kaya naman dito na lang sa mansion gaganapin ang pagsusukat. Gusto ko nga sanang sumama sa pagsundo kay Carla ngunit baka kung ano naman ang isipin ng pamilya ko lalo na si Greg. Habang hinihintay ang pagdating nila, nagpunta muna ako sa garden ni lola at pinagmasdan lang ang mga bulaklak na namumukadkad.“Ang lalim naman yata ng inisip ng apo ko,” rinig kong wika ni lola galing sa likuran ko.Napaayos ako ng upo. “Ikaw pala lola, ano po ang ginagawa ni’yo rito?” tanong ko.She sat across from me and gave me direct eye contact. She said, "This is also my house, Gino, so I can go to any corner of it.Napakamot na lang ako ng ulo sa sinagot ni lola. “Ikaw Gino, ano ang ginagawa mo rito? May problema ka ba? Sino ang iniisip mo?” sunod-sunod na tanong ni lola.“Wala po akong prob

Gino’s POVToday is the day of our founding anniversary. At narito na naman ako naghihintay kay Carla sa entrance kung saan ang kanilang subdivision. Last minute na nang matanggap ko ang kaniyang text message na pumapayag na siyang maging date ko ngayong araw, kaya naman mukhang mapupunit na aking pisngi kakangiti. Hindi ko alam pero sobrang saya ko ngayon, kahit na alam kong pumayag lang siya dahil gusto niyang ma-promote ang kaniyang mga ginawang damit para sa amin. Pero kahit na ganoon, masaya pa rin ako. Matiyaga akong naghihintay kay Carla sa labas ng sasakyan, siguro ay mga nasa kalahating oras na akong nakatayo rito.Napansin siguro ng guard na kanina pa ako naghihintay dito, lumapit ito sa akin at nagtanong. “Sir, mawalang-galang na po pero kanina ka po namin pinagmamasdan d’yan, may hinihintay po ba kayo?” tanong nito.“Ah oo manong, may hinihintay ako,” nakangiti kong sagot. “Pasensya na, bawal po bang mag-park dito?”“Hindi naman po sir. Dito po ba kayo pinaghihintay ng hi

Gino’s POVOur gathering is winding down, it's already midnight, and only a few people, including my family, are still here. I just sat by myself and drank wine in a corner. If I could have found Greg, he would have been with me.“Kuya, excuse me, itatanong ko lang sana kung nakita mo ba si Greg,” tanong ni Bea.I frowned. "I haven't even seen him yet. I thought he was with you," I replied.Bea stated with a look on her face that she was about to cry, "I've been looking for him for a while I'm worried."I got out of my chair and gave him a shoulder pat. I responded, "Don't worry, I'll tell the bodyguards to look for him.” Kung saan-saan naman kasi nagpupu-punta ang lalaking iyon,” bulong ko pa.“Hi people, sino ang ipapahanap ninyo sa mga bodyguard?” biglang sulpot ni Greg sa harapan namin.Nilapitan naman ito ni Bea at pinagkukurot. “Ikaw kung saan-saan ka naglalagi, alam mo bang kanina pa kita hinahanap,” sambit ni Bea.“Nako na-miss mo naman ako kaagad,” nakangisi naman sagot ni Gr