Semua Bab Mr. President's Wife (Tagalog): Bab 21 - Bab 28

"Sino bang nagsabing papakasalan ko siya?" Galit na galit si Eloisa, halos sumabog ang kanyang dibdib sa galit na naramdaman matapos marinig ang balitang ibinalita ng kanyang ama. Kararating lang ni Jayson para ipakilala ng papa niya sa mama niya. Wala pa ang mga magulang ni Jayson kaya pinauna siya para makaharap muna siya sa mga magulang ni Eloisa. "Eloisa," sigaw ni Mr. Scotch"You should have at least some consideration and respect for your mom, and me. Hindi ganoon ang ugali na madalas naming ipaalala at itinuturo sa iyo, at hindi ganoon ang klase ng pagpapalaki namin sa iyo." Mataas ang pagsasalita ng kanyang ama. "Kailan ka pa natutong maging bastos sa amin, lalo na sa harap ng ibang tao?"Hindi kumikibo si Eloisa. Biglang nawala ang kanyang dila at umatras, hindi man lang maibuka ang kanyang bibig, hindi makapagsalita. "Maupo ka, Jayson," mahina at mahinahon ang boses ni Mr. Scotch habang niyayaya si Jayson na maupo. "Eloisa maupo ka din."Matalim at nag-aapoy ang mga mata

"Dude, bakit ka nagpakasal kung magiging impyerno ang pagsasama niyo?" Parang nang-aasar ang sinabi ni Chris pero parang hangin na dumaan sa tenga ni Jayson. "Yan ang hirap sa taong nagmamadaling magpakasal na hindi muna iniisip kung ano ang mangyayari." parang pinapagalitan nya imbes na ipaalala kay Jayson ang lumalabas sa bibig nya. "Tama na ang inumin mo, malalasing ka sa ginagawa mo. Ganyan ang pag-ibig.." Hindi pa natapos ni Chris ang sinasabi niya at hindi pa niya inaagaw ang alak sa kamay ni Jayson. Inilapag ni Jayson ang bote ng alak sa mesa. Nagbelch pa rin si Jayson. Tumingin din siya sa likod na parang may hinahanap sa paligid. Mukhang nagulat si Chris. Nagsalubong ang kilay niya. "Can you bring me one bottle," utos ni Jayson sa waiter na sumunod sa kanya, tumango rin ito at lumayo sa kanilang dalawa. *****"Gaga, bakit ka pumayag? At ngayon, iiyak ka, dadaing, at magmumukmok ng ganyan... Para kang pinagkaitan ng karapatan ng mga magulang mo kahit pumayag ka rin sa kani

“Pasensya na hindi ko napansin nandito pala kayo sa sala. Kukuha lang sana ako ng kape sa kitchen." Wika ni Jayson after makita si Eloisa dumungaw mula sa kusina. Nagtama ang mga mata nila at nagkatinginan. Hindi makausad si Eloisa habang nakatayo lang sa labas ng kusina. Medyo napaatras lang siya ng maramdaman ang kamuntikan na pagtapon ng kape mula sa hawak niyang tasa pababa sa kanyang daliri sa paa. Naramdaman din ng mga daliri niya sa kamay ang mainit na pakiramdam sa ilang patak na tumapon na kape na sumayad sa kanyang kamay. “Ayos lang, magkakape din kami ni Eloisa kaya kami bumaba dito. Mamaya na ko uuwi pagsikat ng araw gusto ko muna samahan si Eloisa. Lasing na lasing ka kasi kanila. Gaano ba kadami ang nainom mo?" Tanong ni Nica. “Kaunti lang, pagod lang siguro ako kaya malakas kumagat yung alak na nainom ko kaya agad nalasing ako." Sagot ni Jayson. “Kaya pala, sayang unang gabi sana ng inyong kasal pero ganito pa nangyari sa inyong dalawa. I hope maayos niyo ang proble

Jayson is constantly on my mind, consuming my thoughts to the point of madness. Narito ako, nakaupo nang parang walang katapusan, nakulong sa siklo ng pagsisimula nang hindi natatapos. Patuloy ang pag-ring ng telepono, bawat tawag ay hindi ko sinasagot dahil ayaw kong magambala. Ngunit ang isip ko'y matigas na nakatuon sa kanya, kay Jayson, paulit-ulit sa aking isip. Pakiramdam ko'y mali ito, isang palaging labanan sa loob na nagsasabing ako'y nagkakamali. Tinuturing ko si Jayson nang may pagwawalang-bahala, kahit alam kong wala siyang nagawang mali mula nang kami'y ikinasal. Siya'y palaging mabait at maaalalahanin, habang ako'y nagpapadala sa maling paniniwala na mali ang aming kasal. Ang aking kapalaluan, na matigas at hindi nagpapatalo, ang nagpipilit na tama ako. Ang kanyang mga kilos ng pag-aalaga, tulad ng pagluluto ng paborito kong pagkain o paggising ng maaga para maghanda ng agahan, ay dapat na nasa aking kamay, ngunit ginagawa niya ito nang walang reklamo. Sa tuwing nagkak