บททั้งหมดของ Miss Misunderstood: บทที่ 21 - บทที่ 30

I left—hindi lang sa lugar kung saan naroon silang tatlo, I left Boracay after crying so hard sa loob ng VIP room ilang oras bago ako nagdesisyong mag-impake and while I was doing so, my parents called matapos makarating sa kanila ang nangyari at naging dahilan 'yon para lalo akong sumabog."Pati ba naman ikaw, mom? Why no one believes me? I don't have any plans to harm her and her baby? I wasn't even thinking to lay my finger on her skin, I just want to talk to her and ask her about something," pabalabag kong sagot matapos akong sermunan ng nanay ko.Alam kong maging siya ay nagulat din sa pagbulyaw kong iyon, imbes magalit lalo sa akin ay bumaba ang tono ng kaniyang boses at may lambing na sinabi ito sa akin, "but that was what they told me, anak. Ano bang nangyayari at nagkakaganyan ka? Akala ko okay ka lang d'yan gaya nang sabi mo nang huli tayong mag-usap. Kampante kami ng ama mo rito na iyon nga ang totoo pero bakit—?" Dinig na dinig ko kung paano nabasag ang boses ni mom na dah

Elyana's Point of View Maliwanag na labas. Sa kapipilit ko sa sarili kong matulog ulit ay sakit sa ulo lang ang nakuha ko. Ang bigat tuloy sa pakiramdam. Bukod pa rito, ramdam ko na ang nalalapit na pagdating ng buwanang-dalaw ko, masakit na ang tiyan pero naalala ko lang—hindi rin pala ako naghapunan kaya maaring gutom lang din, but I’m too lazy to go out. Ayaw kong mambulabog ng mga kasambahay na nagpapahinga pa nang ganoong oras kaya naman nanatili muna ako sa kama at dumapa na lang para maipit ang tiyan kong masakit. Bandang ala sais nang umaga nang may marinig akong tumatawag at kumakatok sa pinto ng silid ko at tila may mga nagtatalo sa kabilang bahagi ng saradong pinto. I’m curious sa pinagtatalunan nila, para silang mga bubuyog sa labas. Para akong zombie nang makita ko ang sarili ko sa malaking salamin. Gulo-gulo ang buhok, lukot ang suot na pink summer dress at nakababa na ang strap sa kaliwang balikat ko. Itinaas ko lang ang strap at hindi na nagsuklay. "Sigurado ba kayon

Third-person's Point of ViewSa pagpasok ni Felicity sa loob ng maluwang na walk-in closet ni Elyana, naisip ng nakahigang babae sa kama na mukhang makapagpahinga na siya sa wakas dahil nakahanap na ang kababata niyang matchmaker ng ibang pagkakaabalahan, ngunit sa pagtitingin-tingin ni Felicity ng mga damit, sapatos at bags na naroon ay hindi niya nakontrol ang sarili na magkomento sa mga nakita roon. "Ano ba namang mga damit 'to, Elyana?""Seriously?" "Oh my gosh! No! Noo!" "Seryoso ba mga ito ang dala mong damit gamit England?""Yuck! So baduy! At ito—ano ba naman 'yan!"Ayan ang ilan sa mga narinig ni Elyana dahilan para magtalukbong na lamang siya ng blanket at nagtakip ng magkabilang tainga habang paikot-ikot ang mga mata sa loob. Kahit na mainit sa ilalim dahil sa panahon ay tiniis na niya kaysa makipagtalo pa sa bakla. Wala kasi talaga siyang lakas nang mga sandaling 'yon. Bukod sa tulong pa ang tulog, pagod sa biyahe, masama ang pakiramdam at stress sa mga araw na nagdaan.

Elyana's Point of ViewI couldn't believe what the doctor told me kaya halos tulala ako ng lumabas sa kaniyang klinika. Nanatili muna akong nakaupo sa loob ng sasakyan nang ilang minuto bago ako nagpasayang umalis nang tuluyan. Tama nga ako ng pasya, kailangan ko ng tulong na espesyalista para lubos na maintindihan ang sarili ko. Hindi ko na rin kasi alam kung bakit paiba-iba ang mga nasa isipan at desisyon ko at tila wala na akong matinong tinatahak na daan.Sala sa init, sala sa lamig just like what Filipinos mostly call it and I honestly feel lost in my thoughts.The doctor told me I have PTSD or Post Traumatic Stress Disorder na common para sa mga taong nakaranasan ng cheating gaya ko at nakita ko pa mismo nang harap-harapan ang panloloko niya. Aniya pa, it's mixed with chronic anxiety, depression, kasama na ang madalas na pag-iisip ng kung ano-ano na siyang nag-ti-trigger ng anxiousness and depression ko. It's normal for people like me she said to mistrust other people at iyong p

Third-person’s Point of ViewAng panlulumong nararamdaman ni Felicity dahil sa ginawa nilang buong pamilya kay Elyana ay mas lalo pang nadagdagan matapos niyang makausap si Florentin at marinig ang mga bagay na ibinabahagi ng kaniyang matalik na kaibigan sa binatang Generoso. Habang nakikinig ay tila ba mga pako na ibinabaon sa kaniyang dibdib ang mga salitang kaniyang naririnig.Nabanggit ng diborsyada kay Florentin ang balak niyang paglayo na lamang sa mga Martincu at ipupursige ang plano niyang paghahanap ng malawak na lupain upang pagtamnan ng mga cacao at kape.Mabigat sa kalooban niya dahil mas matindi pa pala sa iniisip niya ang naging epekto ng ginawa nila. Isip-isipin pa nga lang ang lahat ay tila masisiraan siya ng bait paano pa kaya si Elyana na lahat ng mga ‘yon ay siya mismo ang nakararamdam at nakaranas? Hindi niya lubos na maisip kung gaano kabigat ang dinadala ni Elyana nang mga panahon na ‘yon at bilang isang kaibigan na dapat ay dinadamayan at iniintindi siya, isa pa