The Governor's Affair のすべてのチャプター: チャプター 1 - チャプター 5

Sa sandaling nakapasok na kami sa kwarto niya ay kaagad niyang inatake ng halik ang mga labi ko. Mabilis ang pagkilos nito at tila uhaw na uhaw, na para bang ilang taon siyang naghintay para mahawakan muli ako. Bagaman hindi ako sanay sa ritmo ng halik niya ay nagawa ko pa ring sumabay. Magkadikit ang mga katawan namin at ramdam ko ang pag-iinit niya. Napaungol ako nu'ng maramdaman ang palad niyang humaplos sa ilalim ng maikli kong palda. Naghiwalay ang mga labi ko sa biglaan niyang naging paghawak. Kinuha niya ang oportunidad na 'yon upang ipasok ang dila niya sa bibig ko. Malugod ko naman 'yong tinanggap. "Alessandro.." Lumabas ang isang halinghing sa bibig ko nung bumaba ang mga halik niya sa leeg ko.Ang kamay ko ay nakahawak sa likod ng leeg niya, idinidiin ito upang mas lalo ko pang maramdaman ang malalambot niyang labi sa balat ko. Tumakas ang isang ungol sa'king bibig kasabay ng mariin kong pagpikit sa mga mata nu'ng walang paalam siyang kumagat sa leeg ko."No marks, Alessa

Ang balita tungkol sa nangyari sa araw na 'yon ay mabilis na kumalat sa buong bayan. Naging laman ako ng usapan at tsismisan mapa bata man o matanda. Higit na nakaapekto ang pangyayaring 'yon sa pangalan ng Papa ko at sa reputasyon niya bilang tumatakbong Gobernador. Ang mga taong noon ay nakasuporta sakaniya ay tinalikuran kami at sa kalaban na ngayon pumapanig. Bagaman nadawit ang pangalan ni Alessandro, nandahil ako ang babae ay ako pa rin ang inatake at hinusgahan. Hindi ko lubos akalain na ganito ang mangyayari sa unang araw ng pagdating namin. Nagpapasalamat nalang siguro ako sa mga magulang ko dahil imbes na pagalitan ay inintindi nila ako. Oo nakatanggap ako ng pangaral kay Papa pero matapos 'yon ay wala na. "Kung noon ay nanguna tayo ng ilang porsyento sa survey, ngayon pangatlo nalang," ani Papa habang kumakain kami sa hapag kainan isang gabi. "Patawarin niyo ho talaga ako, Pa, Ma," panghihingi ko ng pasensiya. Nakokonsensiya talaga ako sa ginawa ko. Hindi ako nag-isip n

WARNING: This chapter may contain scenes not suitable for young readers. Skip if uncomfortable.-Kinabukasan, alas kwatro ako ng umaga nagising. Nu'ng lumingon ako sa gilid ko ay wala si Alessandro. Nag-iisa ako sa maluwag na kama. Masakit ang halos lahat ng parte ng katawan ko lalong lalo na sa gitna ng mga hita ko. May dugo rin akong nakita sa kumot na nagsisisilbing patunay na ang nangyari kagabi ay hindi lang basta panaginip o guni-guni ko lang.Tinanaw ko rin ang kamay at napangiting nakasuot sa ring finger ko ang kumikinang na singsing.Kahit nananakit ang buo kong katawan ay nakaya ko pa ring tumayo at lumabas ng kwarto, nagbabakasakaling hindi pa nakaalis si Alessandro. Dahil nasa ikalawang palapag ang kwarto ko ay dumaan ako sa hagdanan. Hindi ko alam kung anong mararamdaman nung makita ko siyang lumalabas mula sa opisina ni Papa. Maingat at dahan-dahan niyang isinirado ang pinto habang hawak ang isang envelope."Alessandro?"Nung marinig ang boses ko ay naalarma siya. Awt