บททั้งหมดของ SHOW ME HOW - JAN QUARO ZODIAC: บทที่ 1 - บทที่ 10

"Oh Lord, he's coming! There, there... just a little bit more. Oh!" Impit na tili ang pinakawalan ng nakapilang mga estudyante sa gilid ng bakery-slash-coffee house nang unti-unting rumolyo paitaas ang steel sheet door tanda na magbubukas na iyon. It was only seven in the morning and the sun set the sky brightly. Ang mga huni ng ibon sa paligid ay nagbabadya ng magandag umaga; tinatakpan ng mga iyon ang ingay na nililikha ng mga sasakyang dumaraan sa highway hindi kalayuan mula roon. It was that same time of the day again, and almost all the ladies from the nearby college were lining up to buy—uhm, no—to have a glimpse of the Adonis who owned the shop. Iyon ang araw-araw na kaganapan doon sa tahimik na parteng iyon ng bayan ng Montana, at hindi na bago iyon sa mga katabing gusali ng Panaderia De Quaro. Umaga pa lang, at kahit hindi pa oras ng pasok, ay naroon na sa shop ang mga kadalagahan upang mag-almusal, magpalipas ng ora

"Are you even aware that you're holding the book upside down? O baka talagang talent mong magbasa ng libro na nakabaliktad?" The lady just bit her lower lip in embarrassment. He shook his head in disbelief before crossing his arms across his chest. "Ano ba talaga ang ginagawa mo lagi rito sa shop ko sa ganitong oras?" "Sinabi ko na sa'yo ang dahilan—" "Hindi mo sinabi ang totoong dahilan." "Sinasabi mong nagsisinungaling ako?" Pilit nitong sinalubong ang mapanuri niyang mga mata. "Bakit naman ako magsisinungaling sa'yo?" "I don't know, you tell me." The lady opened her mouth to say something, but later on, she closed it again and looked away. "Fine—kung hindi mo sasabihin sa akin ang totoong dahilan kaya ka pumaparito sa shop ko ay aasahan kong ito na ang huling beses na makikita kita rito." Marahas na ibinalik ng babae ang tingin sa kaniya, at ang mga matang namumula kanina sa

Maagang nagsara ng shop si Quaro nang araw na iyon. It had been raining for three days now and the students were all busy for the exam week. Maliban sa mga suki na talaga ng shop ay walang gaanong estudyante ang nagpunta roon, at alas tres pa lang ng hapon ay nabakante nang lahat ang mga mesa.Matapos niyang magsara ay dumiretso siya sa kaniyang silid sa third floor upang maligo. Paglabas niya'y bababa na sana siya sa theater room nang mapansin niya mula sa nakabukas na bintana na tumila na ang ulan.Humakbang siya patungo roon saka sumilip. May kaunting ambon pa rin, at ang langit ay nanatiling madilim. Wala pang alas sinco ng hapon subalit may kadiliman na ang paligid.Imbes na magtungo sa theater room ay naglakad siya patungo sa maliit na veranda na karugtong ng kaniyang silid; doon ay may hagdan patungo sa roof top. Pagkarating roon ay sinalubong siya ng malamig na simoy ng hangin at kaunting ambon.It didn't bother him, though. Nagtuluy-tuloy siya sa rooftop.Pagdating doon ay na

The 4th day of 100..."Bakit mo parating sinusundan ng tingin ang mga customers mo hanggang sa pinto?"Napalingon si Quaro sa entry ng working station nang marinig ang tinig ni Kirsten. Nakita niya ito roong nakasandal sa hamba ng pinto, nakahalukipkip, naka-sukbit ang backpack sa balikat, saka nakasunod ang tingin sa huling customer na lumabas ng shop at siyang umubos ng dalawang tray ng cheese bread.Humalukipkip din siya, sumandal sa counter, at kunot-noong hinarap ito."Ano'ng problema kung gusto kong sundan ng tingin ang mga customers ko hanggang sa makalabas sila?"Nagkibit ito ng mga balikat at

Matapos niya iyong marinig ay mahigpit niyang hinawakan ang bewang ni Kirsten saka ito sapilitang ibinaba. But she just dropped herself on the carpet, laid down there as her tipsy eyes continued to gape at him. "Ano bang pinagsasasabi mo?" aniya rito, pikon na pikon na. "Hindi mo naintindihan? Then, let me translate that—I said, you are hot, Quaro..." "And you are crazy! Kung lasing ka'y matulog ka ro'n sa higaan mo!" "Sige, matutulog na ako..." Pilit itong bumangon at nang makatayo'y pa-gewang-gewang na tinungo ang kama niya. She dropped herself in his bed, face down. Nakasimangot na lumapit siya at hinawakan ito sa bewang