Tous les chapitres de : Chapitre 291 - Chapitre 300

Sa bandang huli, pinakita sa balita ang eksena na kung saan humihingi ng tawad si James.Kaagad na dumilim ang mukha ni Thea matapos niyang makita si James.Napasimangot din si Quincy at sinabi, “Anong ginagawa niya? Ayaw na ba niyang mabuhay? Bakit niya inatake si Kian?”“Ayos ka lang ba, Thea?” Tanong ni Quincy, nang maramdaman niya na parang may mali kay Thea.“A-Ayos lang ako.” Kinaway ni Thea ang kanyang kamay.Ayos na sa kanya para kay James na maging nakakahiya sa bahay.Ngayon naman, pinapahiya na siya nito sa paglitaw nito sa balita.“Thea, hindi naman sa nangingialam ako sa buhay mo, pero hindi karapatdapat si James sayo. Bakit hindi kaya kita ipakilala kay Mr. Watson sa susunod?”“K-Kalimutan mo na lang.” Kinaway ni Thea ang kanyang kamay.“Hay.” Umiling an lang si Quincy at palihim na naawa kay Thea.Tiyak na makakahanap si Thea ng mas mabuting kapareha gamit ng kanyang ganda at talento.Isang malaking pag-aaksaya lang na magpatuloy siya sa pananatili sa tabi ni

Walang pakialam si Thea dito. Ayaw niyang maging masyadong pansinin. Siguradong makakuha ng atensyon ang kotse kapag minaneho niya ito. Hindi nagrereklamo si Thea, kaya hindi na rin gaanong nagsalita si James. Binuksan niya ang pinto ng Maserati at sumakay siya sa driver's seat. Sumakay si Thea sa passenger seat, at nagmadali silang bumyahe sa highway. Ang North Cansington ang katabing siyudad ng Cansington at isa rin ito sa pinakamalaking siyudad ng bansa. Tama lang ang pagmamaneho ni James, hindi ito gaanong mabilis at hindi rin ito gaanong mabagal. Noong makarating sila sa highway, pinanatili niya ang bilis na 120 miles per hour. "James, bumili tayo ng mga regalo kapag nakarating tayo sa downtown North Cansington. Halos sampung taon na akong hindi nakakapunta sa North Cansington at matagal ko nang hindi nakikita ang lolo't lola ko. Tutal ipagdiriwang natin ang kaarawan ng lola ko, hindi tayo pwedeng pumunta dun ng walang dalang kahit ano." Ang sabi ni Thea habang nakaupo

Nilabas niya ang kanyang phone at mabilis siyang nagkwenta.“Ang kabuuang halaga nito ay four million three hundred and sixty-eight thousand dollars. Ira-round up ko ito sa four million three hundred thousand dollars.”“Ha!” Tumawa si James.“Hindi mo ba kailangang tingnan muna ang isang bagay bago mo ito bilhin? Scam ba ‘to?”“Tama ka, bata. Kailangan mo itong bilhin pagkatapos mo itong tingnan.”Biglang lumapit ang isang lalaki mula sa di kalayuan.Mukhang nasa thirties na ang lalaking ito. Nakasuot siya ng itim na button-up shirt ngunit mayroon lamang itong dalawang butones at may gintong kwintas na nakasabit sa kanyang leeg. Nakasunod sa likod niya ang dalawang maskuladong lalaki.Maraming mga customer ang lumingon sa kanila James at Thea.Mukhang tuwang-tuwa sila dahil alam nila na magkakaroon ng isang magandang palabas.Lumapit sa kanila ang lalaki, tumingin sa nakabukas na kahon ng ginseng sa mesa, at nakangiting sinabi na, “Ito ang patakaran ng Primary Pharmacy. Hindi

Kalamado lamang ang ekspresyon ni James. Sa sandaling ito, pinalabas na ng mga empleyado ang lahat ng mga customer sa loob ng store, tanging sila James at Thea na lamang ang naiwan sa second floor. Stomp, stomp, stomp!Narinig nila ang nga yabag na palapit sa kanila. Di nagtagal, napakaraming tao ang dumating sa second floor. May dalang mga bakal na tubo, mga machete, mga electric baton, at may mga dala pa ngang brick ang iba sa kanila. “Mr. Washington.”Isang lalaki na nasa twenties na ang lumapit at magalang na bumati. Namutla ang mukha ni Thea noong makita niya ang mga armadong lalaki.Samantala, kalmado pa rin ang ekspresyon ni James. Tumawa si Washington at tumayo. "Haha. Bata, ipakita mo sa'kin kung paano ka magyayabang ngayon. Lumuhod ka na agad at humingi ka ng tawad. Pinapangako ko na palalampasin ko ang nangyaring ito pagkatapos kong lumpuhin ang mga binti mo af paglaruan ang asawa mo ng ilang araw. Kung hindi…" Agad na nagdilim ang mukha ni James. Kaya n

Tumingin si James sa mga pulis sa harap niya.Labing isa silang lahat, at may hawak na baril ang apat sa kanila. Inabot niya ang kanyang kamay sa likod niya at kumuha siya ng labing isang karayom na gawa sa pilak.Stomp! Stomp! Stomp!Malapit na sa kanya ang mga pulis.Mabilis na kinumpas ni James ang kanyang kamay.Lumipad ang apat na karayom ng parang mga nakatagong sandata at bumaon ang mga ito sa pulso ng apat na pulis.“Argh!!!” Umalingawngaw ang mga sigaw nila.Agad na nahulog sa sahig ang apat na baril.Muling kinumpas ni James ang kanyang kamay.Lumipad ang ilang mga karayom at bumaon ito sa mga katawan ng iba pang mga pulis, tumama ito sa kanilang mga acupuncture point. Namanhid ang mga katawan nila at hindi na sila makagalaw.Nagulat si Dean sa nangyari.Natakot din si Washington.“Anong nangyari?”Natulala din si Thea.Matagal na niyang kasama si James at hindi niya alam na may ganitong kakaibang kakayahan si James sa pakikipaglaban.Nakakagulat na nagawa niya