บททั้งหมดของ Vengeance of the Battered: บทที่ 71 - บทที่ 80

“I have talked to Doc Will already. Good thing na naging successful naman ang blood transmission kay Audrey, and her blood counts back to normal,” si Henrix ang naghatid ng balita nang pumasok siya sa room ni Audrey. Hindi ko naman kasama sa loob si Liam since nakabukod ang room niya at nagpapahinga after niyang mag-donate ng blood sa anak ko. “Ang dami mo namang ospital na iniikutan, Hen. Lahat ba ng ospital dito sa lugar natin, nandoon ka?” “Unfortunately.” He laughed.Dinaluhan niya ako sa upuan at sinamahang titigan si Audrey na nakahiga sa kama.“Umalis na kasi ako sa mga ospital na tinutunguhan ko sa probinsya dahil sobrang layo. I started to feel these times are not the perfect time na malayo ako sa inyo ni Audrey. Especially now she’s not in a good condition.”“You say she is?”“I mean… earlier.” Tiningnan niya ako sa mga mata at nginitian. “All thanks to her father, Kris… kasi ngayon lang ako naging thankful sa lalaking ‘yon. Ngayon pa na s-in-ave niya ang buhay ni Aud.”“

“Hindi ako magtataka kung si Lucile ang may gawa,” nang magsalita si Liam, nakuha niya ang atensyon ko. “Maski si Jessica, tandang-tanda ang sinabi ni Lucile bago niya inilayo ang sarili niya sa amin.”“Na lahat ng mga tao, o ng mga bagay na mahalaga sa iyo at sa akin, maglalaho sa mundong ginagalawan ng tao. Kaya ‘yong nangyari sa tunay na ina ni Sarah, hindi ako magugulat kung malaman ko man na si Lucile ang may gawa.” Si Lucile… siya na naman.“Of all the people I could imagine doing these things, I never thought it would be Lucile.” Dismayadong nakatulala lang ako sa kawalan, hinihintay pa rin ang vegetable salad ni Liam.Na-traffic yata ‘yong nurse.“Saksi ka sa nabuong friendship sa pagitan naming dalawa, ‘di ba? I almost treated her like my family. Totoong kapatid. Magkasangga sa lahat, lagi kong takbuhan sa lahat ng problema, rant person namin ang isa’t isa… and I almost imagine her to be the angel that heaven sent to me noong mga panahong naglalakbay ako sa dilim.” “Hindi k

“Hindi mo na nga ako kailangan pang samahan na magpunta roon. Hindi naman ako bata, Hen,” naiirita kong sambit.Huminto ako sa harap ng sasakyan dahil nakabuntot pa rin siya sa akin. “Palitan mo na muna si Liam sa pagbabantay kay Aud. Baka inaantok na ‘yong tao, sabihin na abusado tayo porque nagbabawi siya sa anak niya.”“Kris, hayaan mong bumawi siya kay Aud kung gaano kahaba man niya gustuhin-”“Usapan namin one week lang-”“Nakakatatlong araw pa lang naman siya. So, malayo pa sa deadline.” Kinuha niya ang susi ng sasakyan sa kamay ko. “Hayaan mo silang mag-bonding… tapos tayo rin.”Siya ang sumakay sa driver’s seat at naiwan akong ang choice ko ay sa passenger’s seat sumakay.“I’m not giving you mixed signals, huh? Baka ‘yon ang isipin mo.”“Hindi ba ‘yon ang ginagawa mo?” “Tiwala mo ang hinihingi ko sa iyo sa mga oras na ito. Hindi mo ba ako kayang pagkatiwalaan?” “Saan kita pagkakatiwalaan?” Gulong-gulo ako na pinagmamasdan siyang magmaneho. “Henrix, ang dami ko nang iniisip.

Naunahan na ako ni Liam ng kilos bago pa man ako manuway ng pasaway na anak. Siya na ang nagkusa na umalis bitbit ang lalagyan ng lugaw na ngayon ay wala nang laman. “Audrey naman-”“If you want me to apologize to him, tell him to make the first move.” Inayos niya ang dalawang unan na sandalan, preparing to lie down. “Hindi sa akin… kung hindi sa iyo, ma.”“Minsan, sarili mo rin ang alalahanin mo. ‘Wag laging ako, ma. Please, ‘wag kang maging maramot sa sarili mo.” Mga mata niya ang nagsasalita para pakiusapan ako.“Kay Doc Liam ka maging maramot, ma. Okay? Deserve niya naman na mapagdamutan. Let him pay for the consequences of making your life miserable before. He doesn’t deserve us.”Tinalikuran niya na rin ako kaagad upang makapagpahinga na siya. With the conversation we had, it’s not insulting to my side that for the meantime, ako ‘yong naging pasaway na nanay na pinangangaralan ng anak niya. *****“Ni hindi man lang ba pumasok sa isip mo ‘yon, Miss G?” Natatawang nag-flip ng h

"Well, we... we really have to show them we're in love... that the proposal is sincere. Gusto nila ng kasal since magkakaroon na nga ng baby. And so, that happens. Kaya lang kinausap ko na si Maui about dito. The situation happening right now is already beyond the plan we had before."Now I realize everything. Na kaya pala noong mga panahong sumubok ako na hamunin si Henrix na magsabi sa akin ng totoo, hindi niya magawang magsalita."If the plan continues, magiging komplikado lang ang lahat. So, I tried my best to convince her be brave enough na magsabi na ng totoo sa mga magulang niya. Lalo ngayon na umuwi pa talaga rito sa Pilipinas si Mama dahil asang-asa siya na ikakasal kami ni Maui."Hesitant siyang tumitingin sa akin at agad rin namang umiiwas. "You know... ayokong abalahin naman 'yong mga magulang kong may trabaho sa ibang bansa para lang sa okasyong hindi naman totoo... so, I begged Maui to start to speak the truth to everyone who deserves to know about it."And when Maui beg