บททั้งหมดของ THE MISSION: บทที่ 11 - บทที่ 17

OTHER'S POVIsang malamig na hangin ang yumakap kay Thor habang siya ay tulala na nakatanaw mula sa terrace. Hindi niya batid kung anong paraan ang dapat niyang gawin upang maibsan ang kaniyang nararamdamang pangungulila, siguro nga ganito talaga kalupit ang mundo para sa kaniya dahil simula umpisa palang na nag mahal ang puso niya ay pilit ng pinagdadamot ng tadhana ang kaligayahan na inaasam niya." Where are you Venus? I miss you so bad..." Bulong niya habang ang mata niya ay kumikislap dahil sa pangingilid ng kaniyang luha.Higit Dalawang taon ang nakalipas mag mula ng makulong siya, inasaahan niya na makikita niya si Venus doon para dalawin siya sa kulungan pero hindi yun nangyari, gabi gabi niyang naramdaman ang sobrang lungkot na halos ikabaliw na niya. Inisip niya na talaga ngang wala na itong pakealam sa kaniya kahit pa si Arthur ang may gawa kung bakit siya nakulong ng ilang buwan, hanggang sa Lumabas na siya ng kulungan bitbit niya ang galit at sama ng loob sa babaeng minah

Love is not always a beautiful dream, it is also a nightmare that takes us to the edge of the pit, close to our death." Tulong....Tulungan mo ako." Bulong ng babae na nakasilip sa rehas na pinag kukulungan niya." Ikaw ang Mama ng batang lalake hindi ba?" Tanong ko rito at mabilis naman siyang tumango.Punong puno siya ng galos sa katawan at tanging Underwear lang ang suot niya at mukhang pinagsawaan na siya ng mga tauhan ni Gray. Bakas sa mukha niya ang pag asa nang makita niya ako." Makinig ka sakin, ang anak mo ay nasa maayos ng kalagayan ngayon masisiguro ko yan sayo. Hintayin mo lang ako dito at babalikan kita para tulungan kayo na makatakas." Sambit ko at sumilay sa mukha niya ang saya ng marinig ang sinabi ko." Meron lang akong kailangan hanapin ngayon." Nag labas ako ng tubig at Tinapay sa dala kong bag at kaagad na ibinigay sa kaniya, mabilis niya yung tinanggap at agad niyang kinain dahil sa sobrang gutom niya." Mag iingat ka Miss." Aniya at tumango nalang ako sa kaniya.

OTHER'S POV"HANAPIN MO NA SI VENUS KAMI NG BAHALA DITO!" Sigaw ni Red habang hawak sa leeg ang isang tauhan ni Gray.Mabilis na tumakbo si Thor paakyat sa hagdan habang ang mga kaibigan niya ay pilit na hinaharang ang mga tauhan ni Gray. Hindi ng mga ito inasahan ang biglaang pag lusob ng Black lion kung kaya't maging si Gray ay nag tago sa kung saan at mukhang nag hahanda na din sa pag haharap nila Ng dating mga kaibigan.Isang malakas na suntok ang natamo ni Red sa sikmura napaupo siya ngunit hindi niya yun ininda, pilit niyang inabot ang bakal na tubo na nakita niya sa sulok at malakas na hinampas iyon sa likod ng kalaban hanggang sa mawalan ito ng malay at tuluyang matumba sa sahig. Tumayo si Red na nakahawak sa kaniyang tiyan at pinunasan ang dugo sa kaniyang labi.Nilibot niya ang tingin sa paligid ngunit hindi niya mahagilap si Bradley at Kaizer, ang tangi lang niyang nakikita ay ang mga kalaban na nakahandusay na sa sahig, Kinuha niya ang isang baril na hawak ng walang malay

(WARNING SPG)"Anak mauna ka ng pumasok, hihintayin nalang kita dito sa labas." Sabi ni Daddy at agad naman akong tumango sa kaniya. Dahan dahan kong pinihit ang Door knob ng Silid ng ospital at kabado akong pumasok.Isang linggo na ang nakalipas mag mula ng Mailigtas ako ni Thor at ng mga kaibigan niya, hindi ko naisip na aabot pa pala ako sa ganitong punto ng buhay ko. Isang malagim na panaginip ang halos pumatay sakin sa takot, ang akala ko patay na ako, ang akala ko totoo ang lahat ng nangyari Pero agad akong nagising nung paulit ulit ni Daddy na tinawag ang pangalan ko. Punong puno ng bangungot ang buhay ko na pilit kong tinatakasan gabi-gabi akong dinadalaw ng mga multo ng nakaraan na dulot ni Gray." Kamusta..." Bati ko ng mapabaling sakin Si Thor, namilog ang mata niya at mukhang hindi niya inaasahan na bibisitahin ko siya ngayon sa ospital." V...Venus!" Banggit ng namamaos niyang boses sa pangalan ko.Agad akong lumapit sa kaniya at inilapag ko sa mesa ang mga dala kong pruta