บททั้งหมดของ Love by Mistake (The Billionaire's Slave): บทที่ 131 - บทที่ 140

"Good. Mukhang epektibo ang plano natin. We can use it as a strong evidence. Madali lang palabasin na nanlalalaki ang asawa mo lalo pa't nasa katabing unit mo lang pala itong lalaki. Maaari mo ring echeck ang mga CCTV sa loob ng building nang sa gayun ay makahanap pa tayo ng ibang ebidensiya na nagkikita sila o nagkakausap."Mahabang salaysay ni attorney matapos mapanood ang mga video na kuha ko. At di ko alam kung bakit imbes na matuwa ay bigla akong nakaramdam ng inis sa tuwing naiisip na maaari ngang nag- uusap o nagkakasama na patago ang dalawa."Uhmmm mukhang malalim ata ang iniisip mo Mr. Montegrande." Anito nang hindi ako makasagot.Nagpakawala ako ng isang malalim na buntong hininga bago nagsalita. "I'll try attorney. I mean I will."Napailing si attorney na parang di kumbinsido sa sinabi ko. Kahit ako ay nahihirapanh unawain ang sarili."Iyon ba talaga ang nais mo? Coz you seemed unhappy. Hindi ba dapat masaya ka na sa wakas ay nakahanap tayo ng mabilisang paraan para matuloy

Pinilit kong inayos ang sarili at bumalik sa counter. Nakatulog na si Zander nang mabalikan ko. Dahil malaki itong tao ay kinailangan ko pa magtawag ng mga waiter para maalalayan ito pasakay sa sasakyan. Nahanap ko naman agad ang susi na nasa suot niyang pantalon."Salamat." Turan ko sa mga tumulong bago sunod na pumasok sa driver's seat.Bahagya kong sinulyapan si Zander. Mukhang malala ang tama ng alak nito dahil tulog na tulog na.Kagabi lang ay uminom din ito at nasugatan pa. Tapos ngayon, lasing na naman. May problema ba ito?Parang kidlat na nanumbalik sa isipan ko ang mga sinasabi niya kanina. Na kasalanan ko raw dahil hindi niya matuloy tuloy ang plano. What was that mean? Tungkol ba ito sa annulment? Kasi ganoon din ang sinabi niya noong nakaraang gabi na lasing siya, that I made him hard for him to continue the annulment. Iyon ba ang rason kung bakit siya laging naglalasing?May kung anong nabuhay na saya at pag- asa sa puso ko. Kung totoo nga ang sinabi na dahilan ng halipa

( Amari's POV )Puno ng hinagpis akong umiiyak habang nakatanaw sa pamilya kong nagkakasiyahan. Amina and Mommy Amanda are so happy. They're partying and enjoying without me kaya parang tinutusok ang puso ko ng ilang libong karayom. Karga- karga ni Drake ang anak nilang si Amadeus bago ito umupo sa tabi ni Amina. And the two are so sweet. Nagkaayos na pala ang mga dalawa. Kailan pa?"Mom,"Tawag ko kay mommy kaya naagaw ko ang atensyon nilang lahat. Tumayo si Amina at pekeng nakangisi habang papalapit sa akin. While mom was just ignoring my presence."Amari, hindi kana dapat nandito. Masaya ka namang pinili si Zander hindi ba? Bakit ka pa umuwi? Matagal ka na naming kinalimutan. Hindi ka na parte ng pamilya ngayon. Pinili mong magpakalugmok at magpakatanga sa pag-ibig kaya magdusa ka!""Umalis ka na Amari. Wala akong anak na suwail at walang kwentang kagaya mo." Rinig kong sigaw ni mommy para ipagtabuyan ako.Napanganga ako at natuod. Tinulak ako ni Amina kaya napunta ako sa isang mad

Tanghali na nang makarating si Manang Celia sa ospital bitbit ang iilang gamit namin ni Zander.Si Zander naman ay nagpaalam agad na aalis saglit, may importanteng lalakarin daw na di ko naman inusyuso."Kumusta ka na? Nag- alala talaga ako sayo. Ipinaalam ko nga agad sa mommy Amanda mo ang nangyari." Concern na sambit nito matapos mailapag ang mga gamit.Marahan akong ngumiti. "Nasabi nga po ni mommy sa 'kin. Salamat sa concern Manang. Salamat sa Maykapal at maayos naman po ako. Baka sa susunod na araw ay makakalabas na rin ako.""Walang anuman. Alam mo namang parang anak na ang turing ko sa inyo lalo na kay Señorito. Alam mo bang ramdam ko ang labis na pag- aalala nun sayo nung tumawag sa 'kin? Kita mo naman, talagang di ka iniwanan." Nakangiting pahayag nito.Matamis naman akong napangiti. Kahit alam kong sinabi na ni Zander ang dahilan at wala itong malalim na ibig sabihin ay di ko maiwasang kiligin. Ganito ako karupok."Napakalaki ng ipinagbago ng pakikitungo niya sayo ano? Lalo

( Amari's POV )Malakas na kumalampag ang pintuan kaya kapwa kami gulat na napatingin ni Dr. Mendez doon."Zan------ Zander!" Kinakabahang sambit ko sa pangalan nito nang makita ang hitsura nitong namumula sa galit."How dare you!" Sigaw nito sabay balibag sa dalang malaking bouquet at isang paperbag na may lamang pagkain.Nanlaki ang mga mata ko sa labis na pagkataranta.At base sa reaksyon nito, alam kong narinig nito ang katangi tanging sekretong tinatago namin ni Dr. Mendez."I guess, I should better leave now."Kinakabahang paalam sana ni Dr. Mendez ngunit hinarang ito ni Zander at nakatiim bagang na kwenelyuhan."Where do you think you're going doc!?" Galit na sambit nito, kitang kita ko ang mga ugat sa kuyom na kamao nito."Zan... Zander," Naiiyak na awat ko ngunit nanatiling nakaupo dahil para akong tinakasan ng lakas dahil sa labis na takot at pagkabahala.Di rin nakakilos si Dr. Mendez hanggang sa kusa itong binitawan ni Zander na kamuntik ng ikatumba nito. Nagbabaga pa rin