Lahat ng Kabanata ng LOVE GAME WITH THE CRIPPLED ZILLIONAIRE: Kabanata 111 - Kabanata 120

Nagtataka si Freya kung bakit sa loob ng maraming taon, nagpakita sa kanya si Alexandra. Kaklase niya ito mula high school hanggang sa sila'y nag kolehiyo. Dati hindi siya mahilig makipagkaibigan. Mahilig siyang mapag-isa. At si Alexandra lang ang tanging kaklase niya na sadyang lumapit sa kanya at nakipag kaibigan. Ngunit huli na niya nalaman na lumapit lang pala ito sa kanya dahil may iba itong plano. Nagawa nito ang pakikipagniig sa kanilang professor upang magawa nitong isabotahe ang mga exam results niya upang ito ang mangunguna sa klase. Ngayon, history repeat itself dahil muli itong lumapit sa kanya. Ibig sabihin may ibang pinaplano ito. “Sige papasukin mo, “ utos niya sa sekretarya. Gusto rin niyang malaman kung ano ang pinaplano nito, bakit ito lumapit sa kanya Ilang sandali pa’y, pumasok na ang sekretarya kasama si Alexandra. Tuwang-tuwa ito na lumapit sa kanya at niyakap siya, feeling nito'y mag bestfriend talaga sila. “Oh, come on, Alexandra, anong pakay mo at bigla kan

Pak! Pak! Pak! Halos nagkasugat-sugat na ang mukha ni Roldan Ramirez ng paulanan siya ng suntok sa mukha ng kanyang Kuya na si Bansoy, ang lider ng Wolf Gang. “Kuya, tama na po, hindi ko po alam kung ano ang kasalanan ko sa inyo!” parang iiyak siya habang tinatakpan ng dalawang kamay niya ang kanyang mukha upang protektahan ito sa mga susunod pang suntok ng Kuya niya. Maraming siyang mga tauhan na nakatayo sa palibot at nakatingin lang sa kanya sa takot na kapag tinulungan siya, ang mga ito naman ang pagbuntunan ng galit ng kanyang kuya. “Magtatanong ka pa, Ogag ka! Kakalabas mo lang ng kulungan, binigyan mo na kaagad ako ng sakit ng ulo!” sigaw ni Bansoy at muling sinipa si Roldan sa tiyan, dahilan upang mamilipit ito sa sakit. “Hindi ko nga po alam kuya, bakit, ano ba ang kasalanan ko?” muling tanong niya. “Kanino ang batang pinadukot mo sa mga tauhan ko!? Nagpipigil sa galit si Bansoy at baka makalimot siya at mapatay niya ang kanyang kapatid. "Anak ni Drake Briones 'yon kuya.

Matapos bumaba ng sasakyan ni Freya, dali-dali siyang umakyat ng kanyang opisina. Naabutan pa niyang nagkakagulo lahat ng kanyang empleyado habang nakatayo sa harapan ng kanyang opisina. Nang makita siya ng mga ito, mas lalong lumakas ang bulong-bulongan sa paligid niya. “Do we have a problem?” tanong niya sa mga ito, dahilan upang tumahimik ang lahat at nanatili lanng nakatingin sa kanya. Hanggang sa may isang matapang na unang nagsalita. "Madam President, I've decided to resign from my position and would like to collect my final paycheck. I don't want to wait for something horrible to happen to me before I decide to leave.” “Miss President, me too, I want to leave,” “Add me to the list of employees who are leaving, Miss president.” Sumakit bigla ang ulo ni Freya, ng halos lahat, ng mga empleyado ay nagpaalam ng umalis sa kanyang kumpanya. Ngunit wala siyang magagawa. Ang katulad ng mga ganito uri ng empleyado ay hindi niya kailangan sa kanyang kumpanya. Pinagtibay niya ang kanya

Kasalukuyang nagpapalinis si Alexandra ng kanyang kuko sa Salon De Luxe ng magring ang kanyang telepono at si Vince ang tumatawag. "Kumusta ang pinapagawa ko sa'yo?" Bungad agad nito sa kanya. "Ayos na 'yon. Sigurado akong tagumpay ang plano," nakangiting sagot ni Alexandra kay Vince. "Tang'na! 'Yan na naman tayo sa pakasigurado mo! Ayoko ng maulit ang nakaraang plano ko na pinalpak mo lang!" Naiinis na kinamot ni Alexandra ang tainga niya dahil sa biglang pag sigaw ni Vince, sa kanya. "Oo nga, malinis ang trabaho ko! Sigurado ako niyan! Pumalpak lang naman ako nakaraan dahil hindi ko alam may iba pa palang kalaban si Drake. Malay ko ba na sa ganoong araw at oras din sila aatake!" Katwiran niya rito. "Siguraduhin mo lang talaga Alexandra, malaki na ang binayad ko, kapag pumalpak ka pa ngayon, ikaw ang sisingilin ko!" "Ang dami mo namang dakdak, Vince. Pupunta ako mamayang gabi diyan sa unit mo. Alam kong kailangan mo lang ng init ng katawan ko," puno ng kalandian na wika ni Alex

ONE MONTH LATER"Welcome back bro," nakangiting bati ni Dustin kay Drake, habang hinihintay ang pagpark ng private jet nito mula sa runway."Thanks bro," tipid na ngiti ni Drake at bakas sa mukha ang excitement. Ngayong nandito na siya sa Wales pakiramdam niya nabuhay lahat ng lakas niya. Nagagalak na talaga siyang makita ang kanyang mag-ina. "Diiiiii..!" umangat siya ng mukha, pagbaba niya ng private jet narinig niya kaagad ang malamyos na boses ng babaeng mahal niya. Karga nito ang kanilang anak na pakiramdam niya isang taon siyang nawala dahil bigla itong lumaki. Mahigit isang buwan lang siya napalayo sa mga ito ngunit tila marami ng nagbago. Kumaway siya at patakbong sinalubong ang kanyang mag-ina. Magbago man ang lahat isa lang ang tinitiyak niyang hindi magbago—at iyon ang pag-iibigan nila ni Freya. "Miiii.." mabilis niyang niyakap si Freya. Kinuha niya si Nathan at niyakap rin ito. Sandaling nag-usap ang mga mata nila Freya, at ramdam nila ang pagka sabik sa bawat isa. "I miss