Início / Romance / Beautiful Liar / Capítulo 21 - Capítulo 30

Todos os capítulos de Beautiful Liar: Capítulo 21 - Capítulo 30

69 Capítulos

Chapter 20

Jealous “Saan mo na naman ako dadalhin ngayon? Sabi pala ni Daddy hindi rin daw pwede sa McDo,” bungad agad ni Davvy nang mag-umpisa na akong mag-drive.“I know. We already talked about it last night,” I said and I rolled my eyes.Davvy’s eyebrow raised up at nag-crossed arms pa ito. “So?”Umangat din ang kilay ko na lumingon dito nang bahagya.“Uuwi na lang tayo agad para hindi na siya magalit.”“Hindi mo na ako dadalhin sa kahit saan?” Nakaangat pa rin ang kilay nito sa akin nang nilingon ko itong muli.“Hindi na. Sinusumbong mo naman ako sa Daddy mo, e. Kaya kahit gusto sana kitang isama sa public park, hindi na lang kasi ako pa ang masama.”“E di dalhin mo ako ro’n,” sabi nito ngunit nasa boses pa rin ang pagmamaldita.“Huwag na nga. Aawayin lang ako ng Daddy mo! Hmp!” Umirap pa ako rito.I did that not because I want to argue with her tantrums, but I did that to avoid making some memories with her sa kung saang lugar ko siya pwedeng dalhin.“E di huwag!” Umirap din ito sa akin a

Chapter 21

Cotton CandyTinungo ko agad ang isang food stand ng Master Siomai, then I buy two orders para sa amin ni Ate She at sandwich naman kay Davvy. I know, Dave will get mad again, pero bahala na, lulubusin ko na lang ang ginawa ko. I also bought three bottled water.“Ang sarap nitong Siomai Ma’am Brii, the best ka talaga, miss na miss ko nang kainin ’to,” pasasalamat ni Ate She habang kinakain ang siomai.“Yaya, patikim.”“Davvy, no. ’Yan na lang sandwich ang sa ’yo.”“Gusto ko nga, e.”“No. Malilintikan na naman ako sa Daddy mo,” awat ko muli.“Hindi naman ako magsusumbong kay Daddy, e.” Naka-pout pa ito sa akin.“Talaga?”“Oo nga!”I sighed. “Sige na nga. Eto, kainin mo,” sabi ko dahil sa hindi ko talaga ito matiis, kahit pa siguro awayin ako ni Dave ay pagbibigyan ko pa rin si Davvy sa gusto niya.“Sa ’yo naman ’yan e.” Nakakunot ang noo nito.“Busog na ako kaya sa ’yo na lang,” nakangiti kong sabi rito.“Isa pa lang naman kinain mo, e. Busog ka na agad?” inosenteng tanong nito.Tuman

Chapter 22

GiftIt’s Thursday afternoon at dahil last day ko na sa bahay ng mag-ama, wala akong ginawa simula umaga kundi ang tugunan ang lahat ng pangangailangan ni Davvy, sa almusal, tanghali at pati na rin ang baon nito sa school.Araw-araw ko iyong ginagawa kahit pa minsan ay inaartehan pa rin ako at pinapakitaan ng kamalditahan ni Davvy. But at least kinakain pa rin naman niya iyon. Doon pa lang na-a-appreciate ko na nagugustuhan na rin naman niya ang ginagawa ko. May ugali lang talaga ito na ayaw ipakita sa akin na nagugustuhan naman niya ang ginagawa ko para sa kanya.Simula umaga nang pagkarating ko sa office, walang oras na hindi ako napapatulala sa tuwing naiisip ko na aalis na ako at iiwan ko na naman siya.I sighed.Gusto rin naman ni Davvy na umalis na ako. Hindi niya ako feel sa bahay nila. For my almost one week stay in here, ni minsan ay hindi ko pa siya naririnig na tinawag man lang akong tita. I did my best to make it up with her. Hindi man ako personal na nag-aalaga sa kanya,

Chapter 23

Full of AngerUnti-unting nawala ang pagkunot ng noo nito. Umawang din ang bibig nito dahil sa nakita.“Queen Poppy?” she almost murmured.“Yeah, and it’s my gift for you,” sabi ko.Tumingin ito sa akin.“Why you are giving that to me? Hindi ko naman birthday.”“It’s supposed my farewell gift for you, pero dahil galit ka naman sa akin, e di peace offering gift ko na lang ’to sa ’yo. Come on, get it.”Unti-unti nitong inabot ang huggable stuffed toy mula sa akin. Niyakap agad nito iyon. “Thank you,” sabi nito nang tumingin sa akin.“You’re always welcome.”“Let’s go, Yaya.”Napapasunod na lang ako ng tingin sa bata at umakyat na rin ako patungo sa silid ko para mag-ayos ng mga gamit ko sa maleta.Mabigat ang pakiramdam ko habang inaayos ko ang lahat ng mga damit ko. Panay rin ang pagbuntonghininga ko.“No Brii, huwag kang umiyak at maglungkot-lungkotan. You are a fighter, right? Hindi bagay sa ’yo ang umiyak,” sabi ko sa aking sarili habang pinipigilan ko ang aking emosyon na huwag m

Chapter 24

Jealous Naalimpungatan ako dahil sa masusuyong haplos ng palad sa aking braso, dibdib, at hita.At first, I ignored it because I am still sleepy. Nagtagal kasi ako sa silid ni Davvy nang ilang oras bago ako pumasok sa sariling silid ko.Hmm . . .Nag-iba ako ng posisyon ko dahil sa nadidistorbo ang tulog ko.Hmm . . .Gumalaw muli ako, ngunit parang may mali sa nararamdaman ko.Unti-unti akong nagmulat ng aking mga mata at bago pa ako makapagsalita o makasigaw ay inilapit na agad ng isang mapangahas na lalaki ang labi nito sa aking labi.D-Dave?Ito agad ang sumagi sa isipan ko nang maamoy ko ang pabango nito ba ginagamit.Itinulak ko ang dibdib nito nang malakas.“Pa-paano ka nakapasok dito? Ba-bakit nandito ka?”“Shh . . . Later,” bulong nito at kinumuyos muli ang labi ko.“D-Dave, ma-mali ito.”“Shh, Brianna . . . Hayaan mo muna ako.”Gusto ko pa ring magprotesta sa pamamagitan ng pagtulak ko rito at pag-iwas ng labi ko but Dave did all his best to wake up my stinging sensations.

Chapter 25

Consent Ngumisi ako sa sinabi nito. “Oh my God, of course, I’m not and will never be.” Ngumisi ito at napapatango. “Ambisyoso ka rin, ano? Pinaiskor na kita tapos mag-aambisyon ka pa diyan na magseselos ako? Kapal mo talaga, Dave.”Nawala ang pilyong ngiti nito at sumeryosong nakatingin sa akin. “You’re still a liar, Brii.”Sumeryoso rin ako. “Quit staring at me. Alam kong maganda ako, pero hindi ako sinungaling na tao.” Nag-iwas ako ng tingin ko rito at hinanap ng kamay ko ang mga saplot ko. “Puwede ka nang lumabas, Dave. Tapos ka na sa mithiin mo sa katawan ko.”Napasinghap ako nang hinaplos niya ang pisngi ko at iniangat ang mukha ko. “You can’t deny it to me.”Inalis ko ang kamay niya na nakahawak sa akin. “Ano bang pinagsasabi mo? Pwede ba, lumabas ka na lang at magpapahinga na ulit ako.”“Magpahinga ka na,” sabi nito na hindi pa rin bumabangon.“Lumabas ka muna!” Medyo tumaas na ang boses ko.“Mamaya. Pagod pa ako, pinagod mo ako.”“Huh, kapal ng lalaking ito.” Umupo ako at hin

Chapter 26

Dave’s P.O.V.I was silently observing Davvy’s unfamiliar behavior since she arrived with her Yaya in my office. Tahimik ito at walang kibo. Kung hindi pa tatanungin kung kamusta sa school ay hindi pa rin ito magsasalita.Also, during our trip to our home, nasa labas lang ng kotse ang tingin nito, wari ay may malalim na iniisip. Tahimik pa rin ito habang kumakain ng hapunan. Sometimes I caught her, she was looking in front of her table, doon sa mismong pwesto ni Brianna noong nandito pa.“Are you okay, baby?” tanong ko rito.She immediately averts her eyes on where she was staring. Tumango ito sa akin.“I am okay, Daddy.” Pinasigla agad nito ang kanyang mukha at tinig.“Okay. Kumain ka na.”Tumango lang ito.After our dinner, dumiretso na muna ako sa library at tinapos ang lahat ng trabaho ko na hindi natapos kanina sa office.While I’m seriously working, naalala ko bigla ang maamong mukha ni Brianna. That woman, she never talked to me during office hours. Para din itong walang nakiki

Chapter 27

Brianna’s P.O.V.“Sigurado ka na ba talaga sa gagawin mo, Klara? Hindi ka ba nag-aalangan d’yan sa papasukin mo?” paninigurado kong tanong sa kaibigan ko nang masinsinang nag-uusap kami sa sala nang gabing iyon.“Yes, at hindi na magbabago ang desisyon ko, Brii,” seryosong sabi nito.“Well, ikaw ang bahala. Malaki ka na at alam mo na ’yang papasukin mong gulo sa buhay. But what I want now is, ang alagaan mo ang sarili mo ’pag nandoon ka na sa poder niya. Please, Klara. Don’t ever let him hurt you kung hindi humanda sa akin iyong lalaking ’yon.”“Kaya ko ang sarili ko.” Ngumiti ito nang may bahid na pait sa kanyang mga mata. “Alam kong galit lang siya sa akin, pero ramdam ng puso ko na hindi niya ako sasaktan.”“Hindi ka nga niya sasaktan Klara, pero ’yang puso mo, ’yan ang sasaktan niya.” I feel pity for my best friend pero sa tingin ko ay ayaw na talaga nitong paawat pa.“Don’t worry Brii, kaya ko ito. At isa pa, matatag akong tao. Matatag na ako,” sabi nito na pinipilit ang salitan

Chapter 28

Cinema “Mag-iingat ka ro’n, Klara, ha? You can call me anytime if you need someone to talk to,” mahigpit na bilin ko kay Klara nang sinusundo na ito ng tao ni Logan.“Oo nga, Brii. And don’t you worry, okay? Promise, I will be fine,” sagot nito na may halong lungkot sa kanyang tinig. “Ma-mi-miss kita, sis.”“Ako din naman, e. Hindi na kaya ako sanay na wala ka rito sa bahay natin,” nalulungkot kong saad.“Bahay mo lang naman ’to, nakikitira lang ako.”“No, this is our house, Klara. Sa atin ’to.”Ngumiti ito sa akin nang bahagya. “Okay, our house.”Ngumiti na rin ako. “Sige na, punta ka na at baka gabihin na kayo sa daan.”“Okay, aalis na.”“Klara, wait!” Lumapit ako rito at yumakap nang mahigpit. “’Yong bilin ko sa ’yo, ha? Lalo na ’yong mga gamot mo at maintenance, don’t ever forget to take it. Sa tamang oras dapat, okay?” habilin ko pa.“Thank you for always reminding me, Brianna. Makakaasa kang iinumin ko iyon lahat nang tama sa oras.”“Good.”“Bye, Brii.”“Bye . . .” I muttered

Chapter 29

Room“Ito, pagkain na ‘to ah.” I said.Tumingin ito sa kamay ko na nasa braso nito. “It is not—”“Daddy, tita. Don’t fight please?” Davvy said.“Me and your dad is not fighting. Maarte kasi ‘yang Daddy mo. Ayaw ng binili kong food for you baby.” Sinadya kong sabihin iyon sa bata.Davvy pouted her lips and frowned her forehead to her dad. “Magsisimula na ang movie, daddy Come on, pasok na tayo sa cinema. Huwag ka na umalis para bumili ng food. Look, tita already bought me my requested food, Daddy.”Dave heavily sighed at tinignan ako nang mariin sa mga mata.“You said, anything to our baby,” mahinang sabi ko rito. “Panagutan mo ’yan Dave, panagutan mo!” I sarcastically utter and I raised my eyebrow. “Come on, Davvy. Iwan na natin ’yang Daddy mo dahil maraming arte ’yan sa katawan. Hmp!” Umirap ako rito at nilapitan na lang si Davvy at inakay na papasok sa loob ng cinema.Napapangiti naman ako sa tago nang walang magawa si Dave at sundan kami ng anak niya.Pagpasok namin ay medyo mara

ANTERIOR

PRÓXIMO

ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP

DMCA.com Protection Status