Austin: Wanted, Not So Perfect Husband のすべてのチャプター: チャプター 41 - チャプター 50

Georgina Czsharina's POVIt's rainy Monday, nasa Pilipinas na kami sa sandaling iyon. Alas tres na ng hapon at heto nga't sakay kami ng van na mismong pagmamay-ari ni Austin. Sinundo kami ni mang Juan. Kasama ko sina Lawrence at si Shaniah, pupuntahan ko sa bahay sina Lorena at aling Nena. Isasabay ko sila mamaya sa bachelor's night. Nasa kabilang sasakyan naman si Austin, nakabuntot ito sa likuran namin. Panay tingin ako sa likod."Kanina ka ba balisa ah," sabi pa ni Lawrence, hawak nito si Niah. Isang malalim na buntong-hininga ang ginawa ko."Alam mo, Sharina, halatang-halata na nagseselos ka, pwede ba, act normal. Parang aagawan ka ng kendi eh," sabi pa ni Lawrence sa akin."Shut up." Pagmiminaldita ko pa.I crossed my arms. "Hindi mo kasi alam ang pakiramdam ng nagseselos." Mahinang sambit ko."Hindi mo lang alam..." makahulugang sambit nito sa akin."What?""Nothing." Saad niya saka nilaro-laro si Niah. Nawala na rin sa isipan ko ang sinasabi niya dahil kamuntikan na kaming map

Georgina Czsharina's POVMatapos ang eksenang iyon ay napagpasyahan namin ni Austin na pumunta sa meeting place ng kaniyang tropa. Gusto ni Austin na mag-roadtrip sana pero hindi namin inaasahan na may sira pala ang sasakyan nito. He's trying to ran away with me using this junk!"I can't start the engine," sabi pa nito sa akin. Sa sandaling 'yon ay pauwi na sana kami sa bahay."Teka, titingnan ko." Austin look at me, like he's not convinced to what i said. "Are you sure?" ulit pa niya. "Oo, akin na. Titingnan ko.""Alam mo ba ito?""Yes. Alam kong mag-ayos, at kung gusto mo...marunong din akong sumira.""Come on, here. Sige tingnan mo, please. Hindi ko kasi alam ang sira. Kanina ko pa sinusubukan." Agad kong tiningnan ang bumper ng sasakyan at binuksan ito. Sa pagbukas niyon ay may inayos akong linya ng gauge at ang ilang koneksyon sa wires. Tiningnan ko rin ang radiator kung may singaw o leaking iyon at doon nga'y nakita ko ang problema."Come here. I think I see the problem." Tawa

Georgina Czsharina's POVKalalapag lang namin sa Bangoy Davao Airport sa oras na iyon. Kasama ko si Austin habang abala sa pagkuha ng mga maleta namin sa conveyor, karga ko si Shaniah na abalang nag-sa-sucking sa kaniyang pacifier at nakatingin lang sa paligid. It is very refreshing, medyo naiiba ang ambiance dito sa Davao kaysa sa Manila. Presko ang hangin dito, at hindi gaanong crowded ang paligid. Nang mga oras na iyon ay may susundo sa amin para sa connection drive namin papuntang isla ng Samal."Come on, nakuha ko na lahat." Sabi ni Austin habang dala ang apat na bagahe. Medyo marami ang dala namin lalo pa't maraming gamit si Niah. Nakasunod lang ako kay Austin that time, napalinga-linga ako sa paligid habang tanaw ang mga mukha ng mga nakakasalubong na tao. Palangiti sila dito, feel ko tuloy ay welcome na welcome ako sa lugar na ito."Sharina, nakarating na ang driver natin." Sabi ni Austin, nakahawak s'ya sa kaniyang mobile phone habang nakasiksik ito sa kaniyang taenga. Nilin

Georgina Czsharina's POVPasado alas onse na ng umaga sa sandaling iyon. Kasama ako ni nanay Selina sa pamilihan, kailangan kasi namin ng mga rekado sa lulutuin mamaya. Kasama rin namin sina Austin at Shaniah na abala sa may parke dahil nililibang nito ang paslit."Naku, salamat sa pagsama mo sa akin, hija." Nakangiting sambit ng matanda.Ngumiti lang din ako saka umiling. "Mas mabuti po na may kasama kayo sa pamamalengke.""Ay naku, nasanay na akong mag-isa, hija. Kilala na ako sa lugar na 'to kaya hindi na rin ako kabado sa mga lugar o kung saan ako papunta. Saka, peaceful ang Samal, walang mga krimen dito, kung mayroon man, tiyak na mga dayo iyon dito. Kadalasang away lang naman dito eh, tungkol sa lupa o mga nawawalang hayop." Tawa pa nito. Natawa na rin ako sa pagiging bibo ni nanay Seling. Nagpunta kami sa bilihan ng mga prutas. Namili ako ng ubas, preskong mansanas at ang hilaw na mangga. Naaamoy ko lang ang amoy nito ay halos tumulo na ang laway ko sa pagkakatakam."Naku, hija

Georgina Czsharina's POV Linggo sa araw na iyon. Maganda ang panahon sa oras na iyon kaya minabuti namin na agad na pumasok sa simbahan. Karga ni Austin si Shaniah na halatang nasisiyahan. Hawak namin ang isa't isa habang papasok sa bukana ng pintuan. Kasama rin namin ni nanay Selina at ang ilang dalagitang kasamahan niya raw sa simbahan. Si nanay Serina kasi ay isa sa mga opisyales doon. "Sige na, pumasok na tayo..." paunlak pa ni nanay Selina na nauna na sa loob. Kasunod din nito ang mga dalagita na panay ngiti sa amin ni Austin. Nang makapasok kami ay naupo kami sa nay gilid na malapit sa bentilador. Pawisin kasi si Austin at si Shaniah. Nagsimulang magsalita ang pari at doo'y nakinig sila. “The grace of our Lord, Jesus Christ and the love of God and the fellowship of the Holy Spirit be with you all." Ani ng pari sa amin habang nakangiti. "And also with you," we responded while holding each other's hands. Nanatiling tahimik ako that time na medyo pre-oocupied sa oras na iyon.