บททั้งหมดของ YOU CAN HIDE BUT YOU CAN'T ESCAPE (COLD BILLIONAIRE SERIES 1: บทที่ 11 - บทที่ 20

Chapter 12"Ayos ka lang?" bigla kong nilingon si Tuko na nasa harapan ko na pala. Binalik ko ang tingin sa itaas pero wala na ang bulto niya doon.Hindi kaya guni-guni ko lang ang lahat ng yun?"Michaella!" tawag ulit niya sa akin na ngayon nakahawak na sa braso ko. Nasa dance floor parin kami at wala na sa tabi ko ang mga kaibigan, may lumapit sa kanila kaya napunta sila kung saan."Ayos lang ako, bigla yata akong nahilo dahil kanina pa ako nagsasayaw na puro kaliwa ang mga paa. You know, at saka ang sakit sa mata ang mga ilaw." sabi ko sa kanya."Gusto mo na bang umuwi tayo?" tanong niya.Umiling ako dahil ayoko pa,"mamaya na, hintayin na muna natin ang mga kaibigan ko, bigla na lang akong iniwan dito eh. Nakakainis," saad ko. Inalayan niya ako para makabalik sa upuan namin."Sana nagdala pala tayo ng extra slipper mo, baka sobrang sakit na ng mga paa Mica," concern talaga itong lalaking ito.''Kaya nga eh, di bale mamaya maglalakad na lang akong nakapaa papunta sa sasakyan mo, pwe

Chapter 14Nanlaki na lamang ang mga mata ko ng makita kung sino ang kaharap ko ngayon."What are you doing here?" tanong niya sa akin. Hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko. Siya ba ang anak ng may-ari ng building na'to?Bakit sa dami-daming tao ay siya pa? "I said, what are you doing in my office?" kunot-noo niyang tanong muli sa akin."Sir si Michaella Gomeza po ang tinutukoy ng dad niyo po na bagong secretary niyo po," pareho kaming napalingon sa manager na si Miss Santiago.Pwede pa ba akong umurong? Pero.. ano ba itong pinasukan ko?"I'll talk to dad, excuse me." paalam niya sa malamig na boses at pumasok na siya sa kanyang office. Nakita ko pa sa wall glass ang matalim niyang panitig sa akin. Lumapit siya sa bintana at binaba ang venetian blinds. Nakahinga ako ng maluwag na wala na siya sa paningin ko. Aalis kaya ako, pero ka bago-bago ko pa lang at hindi pa nakapag simula ay aalis agad ako?"Miss siya po ba talaga ang magiging amo ko?" tanong ko sa manager. Nginitian niya

Chapter 16"Mama! mama, gising na po," ingay ng anak ko ang nagpagising sa akin. Minulat ko ang mga mata at nakangiting dumungaw si Saul."Mama, gising na po, magsisimba pa po tayo ngayon!" natatawa na lang akong makita siyang handang-handa na para magsimba, samantalang ako ito kakagising ko pa lang. Nakarating ako kagabi galing sa bar bandang alas onse na, hinatid na kami ni Dino dahil hindi pwede na mag tataxi ako na mag-isa. Hanggang ngayon hindi pa rin mawala sa isipan ko na nakita ko si Eula, hindi ako nagkakamali, siya talaga yon.Bakit siya nandito sa Cebu? Sinusundan niya ba ako?"Mama, let's go. Ikaw na lang ang hindi nakapag bihis, kanina pa ako." nagdadabog na ang anak ko. Napapangiti na lang ako dahil ganito din minsan ang ama niya. Kapag pumupunta yon sa bahay at may lakad kaming dalawa, umabot na lang kami ng 30 minutes o mahigit pa bago umalis ng bahay dahil ang bagal ko.Hindi naman ako matagal sa pag mamake-up dahil lipstick ayos na ako, tinutulungan ko pa kasi sina

Chapter 18"Hello po ma'am, sir. Magandang hapon po." Bati ko sa mag-asawang namukhaan ko nong bumili sila sa grocery store kung saan ako naging cashier pa. "Hi! Dito ka ba nagtatrabaho?" Nakangiting tanong ng babae habang ang mga mata ay nakatuon sa aking anak na ngayon ay karga ko na at nakayakap sa akin."Ahh, y.yes po." sagot ko. Nilingon niya ang asawa niya na parang nag-uusap sa mata sa mata at agad naman binalik ang tingin sa akin. Hindi ko talaga maisip kung saan ko nakita ang mukha nila. "Alright! Sige mauna na kami. Bye… " "Michaella po," pakilala ko."Oh Michaella, right darling?" Akala ko ako ang darling yung asawa niya pala at balik tingin sa akin, "then this little one na karga-karga mo?"Ahm si Saul po, anak ko po." nakita ko sa kanyang mga mata ang pagkabilog dahil sa gulat?Nagpapababa na sa akin si Saul, sinabi ko sa kanya na magpaalam na rin sa kanila dahil aalis na sila. Ayoko naman siyang maging bastos sa harapan lalo sa mga matatanda. Ang mga mata nila ay wal

Chapter 20Dahil gabi na at ma traffic daw kapag dumiretso kami sa Batangas kaya naisipan na lang ni Ignacio na bukas na lang bumiyahe dahil na move naman sa hapon ang schedule ng meeting."Matulog ka muna Mrs. Gomeza. Gigisingin na lang kita mamaya pagbalik ko." wika ni Ignacio na ngayon papunta na ng banyo para yata maligo. Misis ka diyan. Simula talaga kahapon na nakausap ko ang anak ko, no..anak namin ay kasing lamig at tigas na talaga siya ng yelo, ganyan na ang tawag niya sa akin. Pinaglihi yata ito sa freezer. Akala niya siguro kasal na ako? Dahil ba doon sa pagkikita nila ni Tuko o dahil sa lagi kong kausap ang anak ko?Ang mas malala pa, nasa iisang kwarto lang kami ngayon matutulog, fully booked na lahat na hotel na napuntahan namin dito sa Makati, kahit saan kami pupunta ay ganun ang rason ng mga receptionist na isang kwarto na lang available dahil marami ang nagchecheck-in ngayong gabi, at dahil ma traffic sa labas at kailangan na rin na makapag book na kami at baka raw