บททั้งหมดของ The Grumpy CEO Married Our Mommy: บทที่ 21 - บทที่ 30

Aria took the job at bukas ng gabi ang alis nila ni Ben. Inisip niyang mabuti at tinimbang kung ano ang mas makabubuti sa kanila ng mga anak niya. She tried reaching out to her parents pero talagang wala siyang makuhang sagot sa mga ito. Pero nang mangumusta siya sa kasambahay nila ay nakabalik na raw sa opisina ang kaniyang ama. Ipinaalam niya na may nakuha siyang trabaho sa Amerika at doon na manganganak. Ibinigay niya ang company address dahil hindi pa siya nakahahanap ng apartment. Studio type lang ang kukunin niya para makatipid. May mga rental rin na kasama na ang tubig at ilaw pati heat. Kung minsan ay kasama na rin ang cable at internet. She's definitely going to need that to keep her company at night and during her day off. "Wala ka na bang nakalimutan?" tanong ng kaniyang lola. Si Manang ay tahimik lang at inaayos ang tiklop ng mga damit niya para mailagay ang iba. Aria doesn't like packing, lalo na ang pag-aalwas. Pero pagdating niya sa New York, walang Manang na magtitikl

"Aria, matamis itong pinya. Sinamahan ko si Rhodora sa pagbili sa bayan at kay aasim nang mga huling binili niya," wika ni Lola kay Aria nang pumasok ito sa silid niya. Nakauwi na si Aria at ngayon ay nakatanaw sa labas ng bintana. Hindi niya alam kung bakit umaasa pa siyang bibisitahin ng mga magulang. Inabot siya ng tatlong araw sa hospital pero hindi man lang niya nakita ni ang anino ng mga magulang. Alam niyang hindi siya pupuntahan ng mga ito. But a daughter can hope, bigo nga lang siya. Ang mga grandparents niya sa father’s side ay wala siyang narinig na masasakit na salita, pero wala rin pangungumusta kaya imposibleng dalawin din siya ng mga ito. Kahit ang mga pinsan niya na dating nakakausap ay iniwasan siya na para bang hindi siya kilala. They weren't like that before, pero baka napagsabihan ng mga tiyo niya na iwasan siya. Kahit hindi niya naririnig ay alam niyang bad influence ang tingin ng mga tiyuhin sa kaniya. Except for Blanca. Nang tawagan niya ito, nag-return call a

Aria has been in New York for a good week at iba-iba na ang pakiramdam niya. Nang kararating lang niya ay hirap na hirap siyang mag-adjust sa time difference. Labing-dalawang oras ba naman ang pagitan ng New York at Pilipinas at kapag araw sa Pilipinas ay gabi naman sa kinaroroonan niya. The jetlag was killing her at palagi siyang inaantok idagdag pang buntis siya. Madalas siyang bumangon sa gabi para umihi. Nakalipat na rin siya ng apartment kahapon at dahil wala naman siyang gamit ay naging madali para sa kaniya ang lahat sa tulong na rin ni Ben. He ordered furnitures online at kahit gusto pa nitong mamili ay inawat na niya. Baka hindi pa siya sumasahod ay ibinayad na lang niya sa utang. Although he says it's not a loan, gusto pa rin niyang ibalik sa kaibigan ang pera. Iginiit pa nito na ninong siya ng mga bata, pero hindi pa rin siya pumayag. He bought her a simple yet comfortable queen bed at four seater dining set. Ang gusto ni Aria ay pang-dalawahan lang pero hindi pumayag si Be

"Everyone, meet Ariella Vargas— my girlfriend," pakilala ni Randall isang gabing dumalaw ito sa bahay ng mga magulang. Roxanne was there, but Ben was not able to make it. Matangkad sa karaniwan ang babae at maganda ang hubog ng katawan. But her beauty is ordinary, and it's the kind of face that men won't give a second look unless she's great in bed. So she must be, and Randall being Randall— he would keep her until he had enough. The question though is, why would he introduce Ariella to his family if his intentions isn't to marry the woman? And to call her as girlfriend has never happened since his breakup with his ex. "Hi everybody! It's to finally meet you." "You're pregnant," sambit ni Roxanne. Instead of saying hi or hello, she asked her if there's a bun in the oven. Namula ang babae at napahawak sa impis na tiyan. "Roxanne," saway ni Randall sa kakambal. "So it's true?" tanong uli ni Rox sa babae, at hindi pinansin ang pagsaway sa kaniya ni Randall. Nahihiyang tumango ang

Tumawag si Manang ng 911 at sinabi ang address ng apartment. Si Aria ay pinaupo niya sa sofa at dahil marunong siya ng deep abdominal breathing exercise ay 'yon ang ginawa niya habang naghihintay sa paramedics. She's excited to see her children and at the same time— scared. Lihim niyang ipinagdasal na sana ay puntahan siya ng kaniyang ina para ito ang kasama niya sa panganganak. Pero mukhang hindi nadinig ang dasal niya. However, Manang is here and she's family. Kung sana lang ay narito ang ama ng mga bata, mas magiging kampante siya. But she's basically on her own and there's nothing she can do about that. Kailangan niyang palakasin ang loob para sa mga anak niya. She can do this. Aria made it this far and there's no turning back now. Nang dumating ang mga paramedics at itakbo siya sa hospital ay hindi maiwasan ni Aria na maluha. She has saved enough para sa pangangailangan nilang mag-ina. Talagang pinili niyang huwag gumastos kung hindi kailangan kaya hanggang ngayon ay hindi rin ni