Tous les chapitres de : Chapitre 471 - Chapitre 480

Sa nakalipas na tatlong araw, hindi nag-message o tinawagan ni Nolan si Maisie. Hindi na rin siya nagpakita sa kaniya.Nilapag ni Cherie ang lunch box sa mesa at sumagot, "Mahina ka raw ngayon sabi ng doktor, at may mga sintomas ka ng miscarriage. Kaya naman, kailangan mo muna na magpagaling bago ka makalabas ng ospital."Walang sagot si Maisie.Lumapit sa kaniya si Cherie at sinuportahan siya papunta sa kama. "Mrs. Goldmann, sa ngayon, ang kailangan mo lang gawin ay kumain. Subukan niyo kahit kaunti lang. Hindi na 'to masarap kapag lumamig."Walang gana si Maisie, at sumusuka siya sa tuwing kumakain siya. Nag-aalala si Stephen sa kaniya, kaya nag-search ito sa internet at ipinagluto siya ng masustansyang pagkain.Kahit na wala talaga siyang gana na kumain, pinilit niya pa rin kumain alang-alang sa sanggol na nasa sinapupunan niya.Tumingala si Maisie para tingnan si Cherie at sinabi, "Salamat sa pag-aalaga mo sa akin at pagdadala ng mga pagkain.""Walang anuman. Yun ang d

Nagulat si Maisie. Kahit na natatakpan ng face mask ang kalahati ng mukha ng babae, ang talim ng titig at masamang aura na nagmumula sa kaniya ay nagsasabi kay Maisie kung sino ang babaeng yun.Si Rowena! Hindi ba’t nasa Stoslo siya? Kailan siya bumalik?’“Zee?” Tinawag siya ni Stephen nang mapansin na hindi pa siya sumasakay sa kotse at nakatingin sa malayo.Lumingon si Maisie sa kaniya at sinabing, “Parang nakita ko si….”Pero, nang lumingon siya ulit, wala na ang babae.Lumingon ulit si Stephen, pero wala naman siyang nakita. Nagtanong siya, “Sinong nakita mo?”Bumukas ang bibig ni Maisie, at ang salitang “wala” ang lumabas sa mga labi niya.‘Mali ba ako ng nakita?’Nasa Stoslo dapat si Rowena, at alam na ni Nolan ang lahat ng ginawa niya, may lakas ng loob pa ba siyang bumalik?Sa tingin ni Maisie ay wala na.Nang maisip yun, pumasok na siya sa kotse. Pinaandar ni Cherie ang makina, at nagsimulang umandar ang kotse.Gayunpaman, nang nasa loob ng kotse si Maisi

Nagulat si Maisie. Tumingala siya at tiningnan ang lalaking na nasa harapan niya. Malinis ang mukha ng lalaki at mayroong isang pares ng matatalim na kulay asul na mga mata. Mukhang kasing edad siya ni Erwin, at regal din ang aura.Nakasuot siya ng dark gray striped suit na may peacock blue tie at isang tie clip na hugis ahas.Nag-squat ang lalaki at tinulungan siya na makatayo. Tinitigan siya nito sandali at tumawa. “Anak ka nga niya. Parehong-pareho kayo.”“Sino ka?” Naguguluhang tanong ni Maisie.“Hindi ba sinabi ni Erwin ang tungkol sa akin?” Tinulungan siya ng lalaki na bumalik sa kama. Sandali siyang tinitigan nito at mahinang sinabi, “Mukhang wala siyang sinabi sa iyo.”Humila siya ng upuan at naka-de kwatrong umupo sa tabi ng kama. Pinatong niya ang mga kamay sa kaniyang binti at saka nagsalita, “Henry na ang pangalan ko ngayon. Miyembro ng Metropolis si Erwin, at siya ang pinaka pinagkakatiwalaan na miyembro. Inutusan ko siya na manatili sa tabi ng nanay mo at protek

Akala nila dahil hindi sila naiintindihan ni Maisie, pwede na silang maging kampante at magmataas. Hindi nila inaasahan, habang masaya silang nagkukwentuhan, isang boses ang narinig mula sa likuran nila. “Manahimik kayo bago pa magalit si Mr. Henry.”Nanginig ang mga kasambahay, at mabilis natapos ang tsismisan nila. Nang tumalikod sila at nakita si Maggie, ang housekeeper, magalang silang yumuko at hindi na nagsalita pa bago nagmamadaling bumalik sa kaniya-kaniya nilang trabaho.Tinulak ng housekeeper ang frame sa kaniyang nasal bridge para ayusin ang kaniyang salamin bago lumapit sa likuran ni Maisie. “Miss, nandito pala kayo. Hinahanap kayo ni Mr. Henry.”Lumingon si Maisie sa kaniya. Si Maggie ay nasa 40s at housekeeper ng Hanns Palace. Malinis at metikuluso ang pananamit nito.Nang makitang naghihintay pa din si Maggie, dahan-dahang tumayo si Maisie at lumapit. Madilim at wala pa din buhay ang magaganda niyang mata. “Dalhin mo ako sa kaniya.”Dinala siya ni Maggie sa stu

Makalipas ang tatlong taon…Sa Bassburgh, sa isang madilim na gabi…Pumasok si Louis sa isang bar, nagpalinga-linga sa paligid, bago napako ang tingin sa isang babaeng nakaupo sa bar.Agad niyang nakilala si Ryleigh.Lumapit siya kay Ryleigh at kinuha ang hawak nitong wine glass. Mukhang lasing na si Ryleigh. Lumingon siya at doble-doble na ang paningin niya. "Bakit ikaw? Pwede mong inumin ang gusto mo, bakit mo kinuha ang wine glass ko?"Hirap si Ryleigh na subukang kunin nang diretso ang wine glass, hinawakan namna ni Louis ang kamay niya. "Wala na si Maisie dito, at ginugol mo ang nakalipas na tatlong taon sa pag-inom araw-araw, hindi ba?"Nang mabanggit si Maisie, agad na umiwas ng tingin si Ryleigh. "Bakit mo ako pinuntahan?"Nilapag ni Louis ang wine glass sa mesa at pinagmasdan si Ryleigh. "Nakakausap mo ba si Maisie sa nakalipas na tatlong taon?"Nawala si Maisie pagkatapos ng aksidente tatlong taon na ang nakalilipas. Nabaliw na kakahanap ang pamilya Lucas at m