บททั้งหมดของ The Billionaires Regrets: บทที่ 1 - บทที่ 7

Prologue.Hawak ang isang brown envelope na galing sa babaeng nasa harap ko, nanghihina akong napa upo sa sofa nang makita ang laman nang envelope na binigay niya. Isang pamilyar na litrato ang nakita ko, sunod sunod ang naging pag patak nang luha galing sa mata ko nang mabigyang linaw na ang mga mukha nang taong napapaginipan ko.“ Hindi ka nya mahal! Ako ang mahal nya Natasha! Hindi pa ba sapat ang mga ebidensya na hawak mo para matauhan ka, na ginagamit ka lang niya? Dahil sinabi kong gamitin ka niya. Kaya napilitan siyang iparamdam sayo na mahal ka niya dahil yun ang gusto ko ang utos ko at hindi dahil sa gusto ka niya at mas lalong hindi dahil mahal ka ni Luke. Ginamit ka niya dahil sinunod niya ang utos ko. Dahil una palang, ako na ang mahal nya Natasha. Ako lang!“Ramdam ko ang pag sikip ng dibdib ko dahil sa mga sinabi nang babaeng kaharap ko, agad kong nakita sa mukha niya ang saya at tagumpay nang makita niya na nasasaktan ako , nang mapansin ko iyon ay agad akong ngumiti s

CHAPTER 2 Hindi ko namalayang nakatulog pala ako sa sofa dito sa loob nang kwarto ko, kung nag tataka kayo kung bakit may sofa ang isang hamak na katulong na gaya ko ay dahil kahit kailan hindi naman ako itinuring na iba nila Mamita at Tito Liam, tanging ang lalaking yun lang ang katulong ang tingin sa akin.Ramdam ko ang pananakit nang kanang braso ko dahil nadin sa naipit ko ito. Agad akong tumayo at inayos ang suot kong bistida na lumislis na pala pataas dahil na din sa pag kakahiga ko. Ang tunog nang orasan ang nag patigil sa akin sa pag hila at pag ayos sa bistida ko. Nakita kong pasado alas-onse na pala nang gabi! Agad na nanlaki ang mata ko dahil hindi ko naman akalaing ganun kahaba ang tulog ko,Ipinusod ko ang hanggang bewang kong buhok at inipon ito sa tuktok, subalit nang maalala ko ang halik nang lalaking iyon sa batok ko ay agad kong nabitawan ang dapat sana ay ipupuyod ko. Muli kong naramdaman ang sakit sa dibdib nang maalala ko ang nangyari kanina, pakiramdam ko kasi

CHAPTER 4.Sa buong byahe namin ni Luke, hindi nya binitiwan ang kamay ko. Kahit pa nagmamaneho sya ay hindi niya ito binitawan. Kakaibang saya ang nararamdaman ko sa tuwing mahigpit ang kapit niya sa kamay ko at dadalhin ito sa mga labi nya para halikan.“I love you baby.“ ani Luke habang seryosong nakatingin sa daan, agad na kumawala ang ngiti sa labi ko dahil pang ilang beses na niyang sinasabi iyon mula pa kanina.Tuwang tuwa naman sya dahil alam nyang namumula ako kapag ginagawa niya iyon. “I love you too daddy“ agad siyang napalingon sa gawi ko nang marinig ang sinabi ko, isang kindat ang iginawad ko sa kanya at agad kong napansin ang pamumula nang pisngi nya at ang pag higpit pa lalo nang kapit nya sa kamay ko.Napansin ko din ang pigil nyang pag ngiti subalit hindi iyon nag tagumpay nang tuluyan nang kumawala ang matamis na ngiti sa mapula nyang labi.Ilang beses ko nang nakita si Luke na ngumiti sa harap nang ibang babae subalit kakaiba ang ngiting taglay nya ngayon. Nag

Habang hinahalo ko ang arroz caldo na niluluto ko para sa hapunan namin ni Luke biglang sumagi sa isip ko ang lahat ng nangyari kanina. Hindi ko alam pero iba ang pakiramdam ko sa tuwing naalala ko iyon. Bawat salita na narinig ko mula kay Luke nakatatak na sa isip ko para bang para sa akin ang mga salitang iyon. Hindi ko napansin na umaapaw na pala ang arroz caldo na niluto ko, dahil sa lalim ng iniisip ko, hindi ko namalayan na umaapaw na pala ito na nagdulot ng pagkakapaso sa kamay ko na nakahawak sa sandok na ginagamit ko panghalo.Bago ko pa man mahawakan ang kamay ko na napaso agad itong inagaw ng lalaking nasa likod ko. "Shit! What happend love? Are you okay? Shit!" hindi maipinta ang mukha ni Luke habang nakatingin sa kamay ko na namumula, ang pag igting ng panga nya ang patunay na galit sya."Love saan masakit? Please tell me, let's go in hospital love sobrang sakit ba" sunod sunod na sabi ni Luke subalit ni isang sagot sa mga tanong nya ay hindi ko nagawa. Dahil sa pananatil