บททั้งหมดของ Vampire Hunter (Terese Chronicles): บทที่ 21 - บทที่ 30

Kabanata 18: 'Beg for Forgiveness'Kung hindi lang ako galit sa nilalang na ito ngayon, baka tinulungan ko pa siyang maglinis ng bahay. Ikaw ba naman kasi hindi agad, magsabi kong anong naging dahilan niya at hindi pa nagsasabi hanggang ngayon, mukha bang kailangan ko pang tanungin sa kanya kong bakit?Hindi niya ba marealize din sa mismong sarili niya na kahit papano kailangan niya ring ipaliwanag sa akin ang bagay na iyon, para alam ko rin kong anong nangyari? O kung ayaw niyang sabihin lahat ng nangyari, pwede namang kahit hindi lahat? Pwede namang iyong kahit hindi niya sabihin na lang lahat, basta masagot lang ang tanong ko kung bakit, bigla siyang nahuli ng dating?Ano pang mga bagay ang ginawa niya? Pero, kung hindi niya sasabihin sa akin, wala naman akong magagawa. Hintayin ko na lang mawala itong sakit na nararamdaman ko, but the trust I gave it to him are now slowly fading."Anong gusto mong ulam mamaya?" bigla na lamang siyang nagpakita sa harapan ko na hindi ko napapansin.

Kabanata 20: 'Ace' Umalis ako agad, mas mabilis pa kaysa sa normal na bilis ko. Umaasang walang makakasunod sa susunod na galaw na gagawin ko. Hindi ko tuloy alam kong sino ang paniniwalaan ko sa pagkakataon na ito, kaya't ang tanong na tumatakbo sa isip ko sa mga oras na ito ngayon, sino ang dapat na paniniwalaan ko? O kung kailangan bang pati siya pagkakatiwalaan ko.Ang sinabi kong dahilan sa kanya ay pahapyaw lang sa totoong mangyayari na nakalagay sa sulat o mensahe ba ang tawag doon. Kailangan ko pang pumunta sa mundo ng mortal para kompirmahin ang tunay na magaganap. Puro haka-haka pa lang ang nasa isip ko, wala pang kasiguraduhan kong iyon nga ba talaga ang mangyayari, at bumabase lang ako sa nakalagay sa sulat.Ngunit kagaya ng mga nababasa kong kwento sa libro, may pag-asa kayang maging wasto ang nakasulat naming tadhana, kahit alam kong malabo iyong mangyari, at walang basihan ang magiging kalalabasan nito. May kirot sa aking puso tuwing naalala kong may posibilidad na hin

Kabanata 22Kabanata 22: 'Mayari'Bigla akong hindi makahinga sa nakikita ko. Parang nabubuhay siya, sa pamamagitan ng nilalang na nasa harapan ko ngayon. Ang matagal kong pangungulila ay biglang natunaw at nawala, mula sa kanyang malambot na ekspresyon, hanggang sa kanyang maamong mukha...parehas sila. Ano pa nga bang aasahan ko, kakambal niya ang aking Ina. Ngunit, biglang nagbago ang aking nadaramang emosyon na maalala ko kung sino siya? Parang halos ng sakit at pagdurusa sa buong pagkatao ko bigla na lang ulit nabuo at gustong kumawala. Panandalian lang ata ang binigay na saya sa kaibuturan ng puso ko, ngunit hito ako ngayon bigla na lang hindi maipaliwanag ang aking nadarama."Ikaw na marahil si Vamaila?" biglang dumaan ang sakit sa kanyang mga mata. Ang biglang nararamdaman kong pangungulila ay naging pagtataka. Wala akong makapang dahilan, kung bakit ko nararamdaman ang kakaibang pakiramdam na ito. I must be tired, or hallucinating but no... I feel her longingness and many more

KABANATA 24Kabanata 24: FarewellHindi pa pala nagtatapos ang kwentong iyon. Hindi pa pala nagtapos sa lahat ng nalaman ko at ala-alang bumalik sa tunay niya dapat kalagyan. Hindi pala tapos ang lahat. I was wrong when I say, I remember everything. Kapalit pala ng mga salitang iyon ay ang katapusan ng isang buhay."Dev!" sigaw ko sa kanya. Umaasang masasabi niya na ang mga bagay na nais kong malaman. Malungkot siyang tumingin sa akin. Buong huhay ko iilan lang ang nalalaman ko sa sarili ko. I was very miserable. I thought of finding a way to search who I am. Hanggang sa umabot ako sa puntong ito, but now... lahat ng nais kong alamin biglang gusto ko na lang takpan ang tainga ko at kung pwede ay wag nang marinig ang mga susunod niyang sabihin."Gregorio Velasquez. He's here." gusto kong takbuhin ang pagitan namin, ngunit natatakot akong malaman ang ibang bahagi ng katotohanan mula sa kanya. Parang hindi ko kaya, I shut my eyes, stopping the tears begun to flow again.He was here. Si l

Kabanata 26: Dissapointment“Vamaila!” iyon ang nagpabalik sa akin sa aking sarili marahil, ang ilang ulit na pagtawag niya sa aking pangalan. Mapait akong napangiti, mukhang umabot na sa kanya ang balita. Ngunit, ang mga balita bang iyon ay tunay at hindi gawa-gawa.Si Mayari ang umasikaso sa katawan ni Lolo, at siya din ang may kakayahan para humarap sa pamilya at ipaliwanag ang mga nangyari, pero bakit ganito ang pinapakita sa akin ni Caelum. “Ano nanamang ginawa mo sa pagkakataon na ito?” his voice was far different than before. Nawala ang maamo niyang pagtawag sa’kin. Nawala ang mga mabubuting ala-ala, dahil ang nakikita ko na lang sa kanyang mga mata ngayon ay purro galit. Wala na ang kanyang maamong mga mata.Ang akala ko may magbabago, pero bakit parang sunod-sunod na sakit naman ata ang kapalit ng lahat ng nalaman ko. Kung alam ko lang na ang lahat may kapalit, sana mas pinili ko na lang na manahimik. I’d rather loosing something in my life, than losing him. But I was too la