บททั้งหมดของ THE ALPHA'S SECOND CHANCE : บทที่ 1 - บทที่ 10

Tinitingnan ko ang wrist watch ko para e check ang oras habang naghihintay sa bff kong si JULLIENE. Isang oras na din kasi ang nakalipas pero wala paring kahit clue na darating talaga siya, kaya habang wala pa siya, napag-isipan kong pumunta muna sa restroom para ayusin ang sarili ko. “Bakit ba kasi wala kapa beshy, may importante pa naman akong lalakarin ngayon.” bulong ko sa sarili habang nakaharap sa malaking salamin sa wall ng restroom. “Hayyyy! Darating pa kaya siya? Baka hindi na siya darating, sayang naman ngayon pa lang sana kami magkikitang muli, tapos walang mangyayari.” lungkot kong pagmumuni-muni at bagsak ang balikat habang nakatingin sa aking repleksyon. Maya’t maya narinig ko ang pagtunog ng cellphone ko, at agad kong sinagot ito. “Hello!” “Oh beshy, nasan ka? Nandito na ako. Sorry medyo natagalan ako, dumating kasi yung jowa ko kanina sa condo.” paliwanag niya. “Salamat naman at nakarating ka na, kanina pa ako naiinip

Maliwanag na sa labas, nakatayo lang ako dito sa may bintana habang nakatanaw lang sa labas. Walang kibo at malalim ang iniisip, nanghihinayang kasi ako sa nangyari at dala narin ng pagsisisi. “Tapos na ang 4 na araw.” lungkot kong saad sa aking sarili at napahawak sa aking sintido. “Hindi talaga ako pinalad, sana ‘di nalang ako nagpadala kay Julliene. Sinayang ko lang ‘yong pamasahing binigay sa akin ni Lola, pambili pa naman niya ‘yon ng pang maintenance niya. Nagsisisi ako, mas mabuti pa sana di na ako tumuloy doon, tanga ka kasi Shun....ang gaga mo talaga.” sabay limas ng dalawa kong kamay sa aking mukha. At sa hindi inaasahan bigla akong nakarinig na nag ring ang phone ko. Agad ko naman itong nilapitan at tiningnan kung sino ang tumawag. “Unknown number? Sino kaya ‘to.” Di ko muna sinagot ang tawag at inilapag kong muli ang phone ko sa mesa. Babalik na sana ako sa bintana, ng bigla itong tumunog ulit, kaya pinulot ko ito. “Unknown number na na

"Alam mo ang pangalan ko?""And why not, I asked mom." napatingin ako kay Mrs. Noble."Oo nga pala." ani ko at muling ibinalik ang aking paningin sa aking pagkain."Since the school are getting started on Monday, sabay na tayong pumasok." agad na naman ako muling napatingin sa kanya, at napansin ko ring nagtitinginan sa amin ang mga co-scholars ko na kasabay namin sa pagkain."Bakit po sir, nag-aaral ka pa rin ba?" at napatawa siya sa sinabi ko at tinugunan niya naman ng seryusong sagot."Stop calling me f*cking sir. Just call me my name Kevin, I've done introducing with you recently." "Abay! Masungit nga!" pabulong kong sabi."What did you say?""Wala po! I mean, nice meeting you po, Kevin." ___Lunes na! Bumaba ako sa kotse ni Kevin, kakarating lang namin dito sa labas ng campus at nakita ko agad ang napakadaming mag-aaral."So let's go." ani ni Kevin at nagpakawala

"Sir baka po gusto niyo ng juice at sandwich igagawa ko po kayo.""No need na, isa lang isa-suggest ko sayo.""Ano po 'yon sir?""Baka naman kailangan mo ng magpalit ng damit." agad akong napatingin sa suot ko at saka itinakip ko ang dalawa kong braso sa dalawang bundok ng aking dibdib."Magbihis ka, hindi ganyan ang isinusuot ng matinong babae.""Grabe talaga nito, alangan naman magsuot ako ng gown habang natutulog." ani ko sa isipan ko lamang."Sige po! Maliligo muna ako." at agad akong nagpunta sa kwarto para maligo sa banyo. Habang naliligo ako ay naiwan naman siya sa sala, pinagmamasdan nito ang buong silid, siguro tsinitsek niya kung inaalagan ko ba talaga ang dati niyang tinitirhan. Ilang minuto ang nakalipas nakatapos na akong maligo. Lumabas ako ng banyo habang suot ang bathrob at nakapulupot ang tuwalya sa basang-basa kong buhok."Ayos lang ho ba kayo sir?" tanong ko sa kanya at tumayo ito mula sa pagkakupo at

I'm doing my OJT well within a designated months. I'll serve the NOBLE BUSINESS INDUSTRY and the good news is maayos naman ang pagpapatakbo nito. Pero hindi ko pa rin maiwasan at takasan ang katotohanan na naiilang pa rin ako dahil ka OJT ko si Kevin at Jing. Syempre, Kevin is Kris brother and NOBLE BUSINESS INDUSTRY is their property kaya hindi ko maiiwasan na araw-araw ay magkukrus ang aming landas. It keeps me disturbing my concentration through my job, lalo na pagnakikita ko na magkasama ang dalawa. Pero wala akong magagawa, kahit na nahihirapan ako I'll considered myself not to be affected because of them. Pakiramdam ko sinasaksak ako sa puso ng paulit-ulit at pabaon ng pabaon."Shun, I'll appoint you make a report for business meeting for tomorrow. Otherwise, Kevin and Jing will be with you. So prepare yourself." napatayo ako bigla sa kinatatayuan ko."Kris, I think I can't handle it! I can better report alone than to be with them. I wan't to make it pe