บททั้งหมดของ isa Pala akong Batang Bilyonaryo: บทที่ 91 - บทที่ 100

Ang Paghaharap sa Auxiliary Power CoreHabang sumusugod ang magkapatid sa auxiliary power core, tila walang katapusan ang pagdami ng mga Sentinel. Ang bawat sulok ay nagtatago ng bagong banta, at ang kanilang lakas ay unti-unting nauubos. Si Eizen, sa kabila ng kanyang pagod, ay patuloy na nagpapalabas ng malalakas na psi-blast, habang si Ezikiel naman ay parang isang sayaw ng kidlat, ang kanyang Lightning Sword ay naghahawi sa ere, bumabagsak ang mga kalaban sa bawat hampas."Ang dami na nila, Kuya! Hindi na natin kaya ang ganito katagal!" sigaw ni Ezikiel, habang pinipigilan ang dalawang Sentinel na sumugod sa kanya. Ang kanyang hininga ay mabigat, at ang kanyang bisig ay nangangatal sa pagod.Si Eizen, na halos ubos na ang enerhiya, ay napansin ang pagbagsak ng lakas ng kanyang kapatid. Isang Sentinel ang nagawa siyang masugatan sa braso, at ang sakit ay nagpakalat sa kanyang katawan. "Kaya pa natin, Bunso! Konting tiis na lang!" sagot niya, ngunit ang kanyang boses a

Narito ang pagpapatuloy ng kuwento nina Brayan at ng kanyang pamilya:Ang Pagsasanay at ang Banta mula sa Dark ContinentAng mga huling salita ng Hari ng mga Alien ay patuloy na umalingawngaw sa isipan ni Brayan, isang nakakabagabag na paalala na ang kanilang tagumpay ay maaaring simula pa lamang ng isang mas malaking digmaan. Ang Dark Continent—isang pangalang bumubulong ng panganib at misteryo—ay naging sentro ng kanilang pag-iisip. Hindi nila lubos akalain na ang mga Alien na kanilang nilabanan ay ordinaryo at kabilang sa pinakamahihina sa kontinente na iyon. Ang ideya na maraming iba’t ibang at mas malalakas na nilalang ang nagtatago roon ay nagtulak sa kanila na maghanda para sa isang hindi maiiwasang hinaharap.Agad na nagsimula ang kanilang paghahanda. Alam ni Brayan na hindi sapat ang kasalukuyan nilang lakas para harapin ang mga banta mula sa Dark Continent. Kailangan nilang magpalakas, hindi lang sa pisikal kundi pati na rin sa kanilang mga natat

Sa pusod ng Dark Continent, kung saan ang bawat anino ay tila nagtatago ng panganib, lumapag ang Spaceship. Ang hangin ay mabigat sa enerhiya ng mga halimaw, at ang lupa ay nanginginig sa bawat yabag ng mga nilalang na naglalabasan mula sa kadiliman. Si Brayan, na ang puso ay puno ng matinding galit at determinasyon sa pagkamatay nina Alex at Fernan, at pagkakadakip kay Renz, ay handa nang harapin ang banta sa sarili nitong teritoryo."Ivan, protektahan mo ang Spaceship! Eizen, Ezikiel, kayo na ang bahala rito! Kailangan nating iligtas si Renz at pigilan ang mga halimaw na ito sa pag-abot sa Earth!" utos ni Brayan, ang kanyang boses ay kumulog sa kabila ng ingay ng labanan. Ang kanyang mga mata ay nanlilisik habang hinahanda niya ang kanyang sarili para sa pinakamapanganib na misyon.Si Renz Vargas, ang tapat na kanang kamay ni Jorge Henrey, ay lumantad, ang kanyang mukha ay seryoso ngunit handa sa laban. "Sasama ako, Brayan! Hindi ko iiwan si Renz!" deklara ni Jorge, ang ka

Ang Poot ng Ama at ang Huling Paghaharap Nagpatuloy ang pag-atake ni Brayan. Ang bawat galaw niya ay puno ng bagsik, bawat suntok ay may kasamang puwersang kayang magpaguho ng bundok. Ang kanyang Red Brilliant Stone ay patuloy na nagliliyab, at ang buong Spaceship ay naging saksi sa kanyang walang kapantay na lakas. Ang mga natitirang halimaw ay tila nagulantang sa kapangyarihan na biglaang lumitaw mula sa isang tao. Nagsimula silang umatras, ngunit huli na ang lahat. Isa-isa silang pinaslang ni Brayan, ang kanilang mga katawan ay nagiging abo sa bawat tama ng enerhiya mula sa kanyang mga kamao. Sa gilid ng labanan, patuloy na pinoprotektahan ni Jorge ang mga sugatan. Ang kanyang mga mata ay nananatili kay Brayan, na puno ng paghanga at pag-aalala. Alam niyang ito ang pinakamalalim na galit ng kanyang pamangkin, ngunit batid din niyang ang ganitong kapangyarihan ay may kaakibat na malaking panganib. Habang nilalabanan ni Brayan ang mga halimaw, nadama niya ang paghina ng pulso ni Ezi

Ang nakabibinging pagsabog ay humupa, at pinalitan ito ng isang nakapangingilabot na katahimikan. Ang abo na dating hari ng mga halimaw ay dahan-dahang bumagsak sa sahig ng nawasak na Spaceship, na sumasama sa alikabok at mga labi ng digmaan. Sa isang saglit, ang buong Dark Continent ay tila huminto sa paghinga.Nakatayo si Brayan sa gitna ng pagkawasak, ang kanyang katawan ay nanginginig sa pagod. Ang nagniningas na aura ng Red Brilliant Stone na bumabalot sa kanya ay kumupas at naging isang mahinang pulso ng liwanag bago tuluyang namatay. Ang lakas na nagmula sa kanyang galit at pagmamahal ay naubos na, at ang bigat ng kanyang mga sugat at pagod ay bumagsak sa kanya. Napaluhod siya, ang kanyang paghinga ay malalim at hirap."Brayan!" sumigaw si Jorge, na agad tumakbo papalapit sa kanyang pamangkin, ang pag-aalala ay malinaw sa kanyang mukha. Inalalayan niya si Brayan, na halos hindi na makatayo.Sa labas, ang hukbo ng mga halimaw ay natigilan. Ang biglaa