บททั้งหมดของ Lustful Nights With My Step-Brother: บทที่ 41 - บทที่ 50

WARNING: R18+Iniwan niya ako sa loob ng cabin pagkatapos sabihin iyon. Napaupo ako sa kama at bumuntonghininga. Mukhang mahaba-habang suyuan na naman ang mangyayari.Pagkabalik sa beach house ay malalaki na naman ang hakbang ni Arc papasok. Kailangan ko pa tuloy tumakbo para lang maabutan siya. Dumiretso siya sa loob ng kwarto at pagkapasok ko pa lang ay isinandal niya kaagad ako sa pader.Nabigla ako sa ginawa niya at balak ko sana siyang hawakan pero nahuli niya kaagad ang dalawang kamay ko. He pinned both of my hands above my head before attacking my lips with his kiss.Hindi ko magawang sundan at gantihan ang halik niya dahil sa lalim ng intensidad nito. Para bang ibinubuhos niya lahat ng galit niya sa paghalik sa akin. His left hand caressed my inner thigh and I whimpered. He hasn’t even touched me yet but I felt so weak already. Umangat ang kamay niya pero hindi niya ako hinawakan sa parte na gusto kong hawakan niya. Alam kong sinasadya niyang iwasan iyon at parte ito ng paru

WARNING:R18+“Arc, what if hindi tayo nagkakilala? Ano kayang ginagawa mo ngayon?”Mula sa bonfire ay inilipat ko ang paningin ko kay Arc. Nakayakap siya sa akin kanina pa dahil medyo nilalamig pa rin ako. Kumikislap ang mga mata niya dahil sa repleksyon ng apoy doon. “I think I’m drowning myself with office works,” he said. “Or maybe I’m at the bar drinking with my friends.”I scoffed. “Or maybe you’re looking for a woman to fuck, right?”He was taken aback by what I said. Hindi siya makapaniwalang tumingin sa akin. Bahagya siyang natawa bago pumikit nang mariin.“You and your mouth,” he said. “Bakit? Totoo naman, ‘di ba? Noong hindi pa tayo magkakilala, ilang babae ba ang naikama mo—”“Baby, let’s not talk about this," he cut me off.Kumunot ang noo ko. “Why? Nahihiya ka ba?”“Don’t start a topic that will upset you later on. Let’s not ruin the night, okay?”Tinitigan ko siya. Ang advance niya talagang mag-isip. Pero totoo naman na kapag ipinagpatuloy namin ang pag-uusap sa mga ba

Pagkagising ko ay bumungad sa akin ang hindi pamilyar na kwarto. Una kong tiningnan ang katawan ko at nakitang suot ko pa ang lahat ng damit ko. Inilibot ko ang paningin sa paligid bago ako bumaba mula sa kama.Nasaan na naman ba ako? Sino na namang nagdala sa akin dito? Ang natatandaan ko lang ay umiiyak ako dahil hindi kaagad lumabas si Arc mula sa venue ng party.Sumilip ako sa bintana at nakitang madilim pa sa labas. Umihip ang malamig na hangin kaya kinalabutan ako. Idagdag pa na puro puno lang ang nakikita ko sa labas. Isinarado ko ang bintana bago ako lumapit sa pinto. Dahandahan kong pinihit ang doorknob at bumukas naman ito. Bahagya akong nakahinga dahil hindi naka-lock ang pinto. Pero nang itulak ko iyon ay naestatwa ako sa taong bumungad sa akin. “Leo?”Ngumiti siya. Hindi iyong klase ng ngiti na parang may masamang binabalak pero natakot pa rin ako. “Gising ka na pala. Dadalhan sana kita ng pagkain,” sabi niya at ipinakita ang tray na dala niya.Napaatras ako kaya nagaw

“Well, he deserves it. And if he insult you again, I won’t hesitate to punch him again and again.”Napapikit ako nang mariin sa sinabi niya. Sobrang kulit talaga nitong si Arc. Daig niya pa ang isang paslit. Kahit papaano, marunong makinig ang isang bata e. Hindi katulad niya, hindi siya nag-iisip kung tama ba o mali ang ginagawa niya.“Arc, pwede ba huwag kang gumawa ng gulo? Kung mga salita lang naman, hindi ako nasasaktan doon.” Kasinungalingan ito. “Kaya huwag mo na silang patulan dahil gano’n din ang ginagawa ko.”S’yempre nasasaktan din ako sa mga salitang ibinabato sa akin. Pero para kumalma si Arc, kailangan kong magpanggap na hindi. Kasi kung nakikita niyang naaapektuhan ako, gagawa at gagawa siya ng paraan para gumanti.He sighed. “I can’t promise that. Are you expecting me to just listen while they're insulting you?”“You don’t have to listen, Arc. You have to ignore them. Dahil alam nilang naaapektuhan ka kapag ako ang usapan kaya gagamitin nila iyon bilang kahinaan mo.”“

“She was shot...because of me.”Tinitigan ko si Tito Rayven. Nakakuyom ang mga kamao niya. Nakabalot ng bandage ang braso niya at sa tingin ko ay tinamaan din siya. May dahilan ba kung bakita sinisisi niya ang sarili niya? May kinalaman ba siya dito? Pero kahit naman ako, gusto ko siyang sisihin sa nangyari. Siya ang kasama ni mama. Dapat pinrotektahan niya ang mama ko. Dapat hindi niya hinayaang masaktan siya. “This is all my fault. I put her into this mess.”Kumunot ang noo ko. “Anong ibig mong sabihin, tito?”“Dad, you have to fix yourself. Magpahinga ka na muna,” sabi naman ni Arc.Pinigilan ko si Arc sa paglapit kay Tito Rayven. May gusto pa akong itanong. Gusto kong malaman kung anong ibig niyang sabihin at kung bakit sinisisi niya ang sarili niya.“Tito Rayven, may kinalaman ka ba sa pagkabaril ni mama?” mariin kong tanong.Hinintay ko siyang sumagot pero hindi na siya nagsalita. “Lian, pwede mo siyang kausapin pagkatapos niyang magpahinga. Sa ngayon, kumalma muna tayong la