The Billionaires Regretted Fury のすべてのチャプター: チャプター 61 - チャプター 70

ABBY POVNapabalikwas ako ng bangon ng muling sumagi sa isip ko si Luther. Napasapo ko ang aking noo ng maalala ko ang aking panaginip. Totoong naramdaman ko ang presensya nya kanina. Alam ko kung ano ang amoy ng asawa ko at hindi ako maaring magkamali. Kasama ko siya dito kanina sa kwarto dahil hanggang ngayun nalalanghap ko pa rin ang paborito nitong pabango.Hindi ko mapigilan ang pagtulo ng luha sa aking mga mata. Miss na miss ko na sya! Kung hindi lang dahil sa kambal baka matagal na akong sumuko. Napakalungkot manirahan sa mansion ng wala kang katuwang. Siguro hanggang ngayun, naghihintay pa rin siya na magkaroon ng hustisya ang pagkamatay nya. Hanggang ngayun hindi pa rin nakamit ng kaluluwa nya ang katahimikan na kanyang inaasam.Sinipat ko ang relo sa bedside table. Ala una na ng hapon. Kaya pala nakaramdam na ako ng pagkalam ng sikmura ko. Hindi din ako nakakain ng agahan kanina kaya kahit na inaantok pa pinilit kong bumaba ng kama. Papasok na sana ako ng banyo ng mapansin k

Gabi na ng makauwi kami ng mansion. Kita ko ang pagod sa mga mukha ng mga anak ko nang makapasok kami sa kwarto nila. Agad naman nagpaalam si Erika na uuwi na daw ng condo nya dahil maaga pa ang pasok nito sa opisina bukas. Tinulungan ko lang na linisan ang mga bata at ng masiguro ko na maayos na silang nakahiga sa kani-kanilang kama ay agad na akong pumasok sa kwarto ko."Ginawa ko ang evening routine ko sa loob ng banyo. Pagkatapos ay saglit akong tumambay sa terrace para magpahangin. Napaka tahimik ng paligid. Ang sarap ng samyo ng hangin at hindi ko mapigilan na mapapikit. Dinadama ko ang katahimikan ng gabi. Napangiti ako at dumilat. Agad na sumalubong sa paningin ko ang mga nagkalat ng bituin sa kalangitan.Mula sa kinatatayuan ko kita ko ang buong paligid ng mansion. May ilang mga nakakalat na bantay kaya panatag ang aking kalooban na ligtas ako lugar na ito. Na ligtas ang kambal.Muling sumagi sa isipan ko ang pinag-usapan namin kanina ni Shiela. Ang lakas ng loob nyang takuti

ABBY POV"Papatayin mo na ba kami? Sige gawin mo na! Huwag mo ng hintayin pa na makawala pa kami dito sa litseng lugar na ito dahil sisiguraduhin ko na ako mismo ang papatay sa iyo Abby, kasama ng mga anak mo!" narinig kong sigaw ni Pamela. Nagkamalay na pala ito at nanlilisik ang mga matang nakatitig sa akin. Si Shiela naman ay nakahiga pa rin sa lapag at hindi ko alam kung gising ba ito dahil may benda siya sa mga mata. Ayun kay Kuya Damian malaki ang natamong pinsala ng mga mata ni Shiela at posibleng habang buhay na itong hindi makakakita."Hanggang ngayun mataas pa rin ang lipad mo Pamela. Mukhang hindi ka pa rin nagsisisi sa mga kasalanan na nagawa mo sa akin..sa pamilya ko...sa ama ng mga anak ko!" galit ko din na sagot dito. Agad itong ngumisi sa akin."kahit kailan hindi ko pagsisisihan lahat ng nagawa ko. Nakatakdang maging akin si Luther pero bigla kang bumalik sa buhay nya at inagaw mo siya sa akin! Ilang taon akong nagtiis at nghintay na matutunan nya din akong mahalin pe

ABBY POVHumupa na ang init sa pagitan naming dalawa ni Luther pero heto pa rin ako. Dilat na dilat at hindi pa rin makapaniwala na nandito sa tabi ko ang taong pinaniwalaan ko ng patay na at ilang buwan ko din ipinagluksa.Gosh...gaano ba kadaming luha ang nailabas ko noon? Paanong nangyari na buhay pa pala si Luther? Alam ba ito ng lahat ng mga taong nakapaligid sa amin? Muli kong tinitigan ang nahihimbing na mukha ni Luther sa tabi ko. May peklat ang kabilang bahagi ng mukha nito. Gayundin ang ibang bahagi ng kanyang katawan. Gayunpaman hindi pa rin nakakabawas sa aking paningin kong gaano ito kagandang lalaki. Siya pa rin ang dating Luther na nakilala ko. Siya pa rin ang Luther na minahal ko at ama ng aking mga anak. Mahina akong napabuntong hininga. Maraming katanungan na naglalaro sa isipan ko. Bakit ngayun lang siya nagpakita. May kinalaman ba siya sa pagbagsak nila Shiela at ang grupo nito? Alam ba ito nila Lester?Mahigpit itong nakayakap sa akin. Gustong gusto ko din madam

ABBY POVNaging masaya ang mga sumunod na araw sa aming pamilya. Sa wakas, naging maayos na din ang pagsasama namin ni Luther. Tinupad nito ang pangako sa akin na magiging mabuting asawa at ama ng mga anak namin na siyang lalo kong ikinatuwa. Iniiwasan na din namin na mapag-usapan ang tungkol sa mga nangyari. Hanggat maari gusto ko ng kalimutan ang mga masasakit na alaala na nagyari sa aming dalawa. Basta ang importante sa ngayun masaya kaming nagsasama ni Luther kasama ng aming mga anak. Sila Lorraine at Carl.Mabilis na lumipas ang mga araw at mga buwan. Naayos na din ang nasirang mukha ni Luther sa pamamagitan ng surgery. Parang wala lang nangyari dito. Normal ang lahat at ang pagsasama namin. Masaya ang kambal at balik iskwela na samantalang si Giselle naman ay balik iskwela din para maging Doctor. Nag-level up na siya...Ayaw na daw nyang maging nurse...Doctor na lang daw para malubos-lubos ang pagtulong nya sa mga taong may sakit.Balita nito nagkaayos na daw sila ng kanyang mga