บททั้งหมดของ My Husband's Affair [FILIPINO VERSION]: บทที่ 41 - บทที่ 50

Panibagong linggo ang dumaan, tambak ang naging gawain ko ngayon sa trabaho kaya naman bagsak na ang aking mga balikat. Kinuha ko ang susi ng bahay, ngunit nagtaka ako kung bakit nakabukas na ito. Pagbukas ko ng pintuan at paghakbang ko papasok ay nagulat ako ng makita ang mga tao na hindi ko inaasahan na narito."Ma? Pa?" Kinusot ko pa ang aking mga mata, ngunit napamulat din ako kaagad ng maramdaman ko ang yakap nila sa akin."W-What are you doing here? I mean, bakit hindi niyo ako sinabihan na uuwi pala kayo rito sa Pilipinas?" gulat pa rin na tanong ko sa kanila. Nang magtama ang aming mga mata ni Mama ay nakita ko ang paga-alala roon. Muli niya akong yinakap ng mahigpit. "Nagpupumilit ang Mama mo, ako rin naman ay sinamahan ko na siya pauwi, dahil gusto ka namin makausap," saad ni Papa. Umupo muna kami sa may sofa, ibinaba ko ang aking mga gamit."Dianna, we are so worried about you. Nabalitaan na rin namin ang mga nangyayari rito, lalo na iyong naganap sa grand party ni Mr. Sua

Hawak ko sa aking kamay ang aming VISA ni Dylan. Narito na kami sa may airport, dahil ngayon na ang flight namin patungo sa New York. Marahil napansin niya ang aking pagkabalisa ng bahagya kaya naman sandali siyang napahinto sa paglalakad."Are you alright?" Gumuhit ang paga-alala sa kaniyang mukha. Tumango ako at tipid na ngumiti."Ayos lang ako Dylan. Hindi ko lang maiwasan na isipin kung ano ang naghihintay sa atin sa New York. I mean, we have business there. At sabi sa akin ni Papa ay pwede ko rin naman daw doon abalahin ang sarili ko." Lumapit siya sa akin at saka hinaplos ang ibabaw ng aking mga kamay."Don't worry, okay? Nandito lang naman ako." Ngumiti ako sa kaniya."Thanks, Lucas.""So, let's go?" Tumango ako sa kaniya.As we are already on our seats inside the plane. I glanced outside and take a deep breath. Sa pag-alis namin dito sa Pilipinas ay susubukan ko na limutin lahat ng masasakit na ala-ala na mayroon ako. At sana nga, maging sapat ang dalawang taon para tunay ng m

"Mommy!" Kumawala sa aking pagkakahawak si Reanna at saka yumakap sa kaniyang magulang. "So, nakabalik ka na pala. At ninakaw mo pa ang anak namin ni Lucas!" bungad sa akin ni Roxanne. Habang si Lucas ay nanatili na tahimik sa kaniyang tabi. "Wow! Ako pa talaga ang aakusahan mo niyan? Baka nakakalimutan mo, Roxanne...""Kung may history man ng pagiging magnanakaw sa ating dalawa ay ikaw 'yon." "Alam mo ba kung gaano kami nag-alala? Palibhasa kasi ay wala ka anak kaya nangunguha ka ng anak ng iba.""Kakasuhan kita ng kidnapping!" Pumunta sa aking gilid si Dylan."Dahan-dahan ka sa sinasabi mo Mr. Domingo. Kung maglalabasan ng mga ebidensya ay baka ikaw ang makulong. Pumatol ka lang naman sa may asawa na, baka nakakalimutan mo?" "Hoy ikaw! Huwag ka makialam, hindi kita kinakausap." Tumingala ako kay Dylan."I can handle this, love..." bulong ko kay Dylan. Tumikhim naman si Lucas at saka bahagya na nag-iwas ng kaniyang tingin."Hindi ko naman kasalanan na pabaya kayo sa anak niyo. Da

"Dianna...""Bitawan mo ang girlfriend ko, Lucas." Ako na ang naglayo na aking sarili ng mahimigan ko ang lamig sa tono ng boses ni Dylan."Bakit ba hinahawakan mo pa ang babae na iyan, Lucas?" iritado na sambit ni Roxanne. Tumikhim naman si Lucas sa kaniyang tabi. "Let's go, Dianna..." Sumunod na lamang ako kay Dylan at hindi na rin sila tinapunan pa ng tingin. "Gago na 'yon, may pahabol pa na nalalaman." Marahan ko na kinuha ang kamay ni Dylan at saka hinaplos iyon, habang naglalakad kami patungo sa kung saan niya itinabi ang kaniyang kotse. "Hayaan mo na..." Napahinto siya sa paglalakad at tumingin sa akin."Hayaan? Parang dati lang ay gusto mo na siya patayin tuwing nangyayari iyon!" Hindi ako nakaimik hanggang sa iniwas niya na sa akin ang kaniyang tingin at pinagbuksan niya na ako ng pintuan ng kotse. Buong biyahe ay naging tahimik sa pagitan namin. Nagsalita lamang siya ng naihatid niya na ako sa aming bahay. "Love, I'm sorry...""Pasensya ka na kung napagtaasan kita ng bos

I broke away for air, my breath hitched and I closed my eyes. And after some seconds our eyes met again, he kissed me deeply and I closed my eyes once more. Our tongues intertwined.Ang mababaw na halik ay lumalim, mas dumikit pa ang katawan niya sa akin kaya naman napahiga na ako sa kama. Muli niya akong hinalikan, ngunit sa pagkakataon na ito ay naramdaman ko na ang mainit niyang dila sa loob. Ang init na aking nararamdaman ay mas lalong nagliyab."M-May I?" nanginig pa ang kaniyang boses ng itanong ito sa akin, ang klase ng kaniyang tingin ay tila ba nanghihingi ng permiso sa kung ano man ang kaniyang gagawin. Ngumiti ako sa kaniya at saka tumango.He took my clothes off as I pulled his shirt over his head. I felt him move underneath me. We were both breathing heavily by the time he rolled us over so that I lay on top and began to fondle my breasts. I moaned and grabbed his back."I love you, Dianna... I love you so much.." bulong niya ng tumapat ang kaniyang labi sa aking bandan