All Chapters of [Tagalog] The Mafia's Angel: Chapter 41 - Chapter 50

Napatingin bigla si Michaela kay Marcus.“Ay, okay lang ako. Congratulations sa inyong dalawa, at excited na akong makita ang kasal ninyo. At ‘wag ninyong kakalimutan na tawagan sina Mama at Papa para sabihin ang good news!” Suhestiyon niya.“Oo nga, eh. Muntik ko nang makalimutan. Salamat, Michaela!” Mabilis na binuksan ni Marcus ang phone niya para mag-video call sa mga magulang niya para sabihin ang exciting news…Nang lumingon ulit si Michaela para tingnan ang misteryosong lalaki na may camera, wala na ito.“Nasaan ka na, Mr. Cameraman?” Tanong niya sa sarili, habang nakakaramdam ng disappointment…================================Dahan-dahan na iminulat ni Michaela ang mga mata niya. Nakita niya ang maliwanag na araw na sumisikat sa kanyang kwarto. Bumulong siya ng pasasalamat para sa magandang umaga ng taglamig sa Japan. Pagkatapos, bumangon na siya sa kama. Napansin niyang hindi masyadong malamig dahil sa sikat ng araw.Pagkatapos ng magical at romantic proposal ng k

Ilang sandali pa ang lumipas.Si Dane at Michaela, masayang nag-uusap habang nagkakape at kumakain ng masasarap na pastry. Parehong nagkakilala pa lang sila."Alam mo na ang pangalan ko... pangalawa ako sa pamilya, at sabi ng mga magulang ko, napaka-wild child ko, na totoo naman. Mahilig ako sa pakikipagsapalaran, gusto kong mag-take ng risks sa lahat dahil naniniwala ako na 'you only live once,' kaya dapat subukan mong lumabas sa comfort zone mo at tangkilikin ang buhay." Simula ni Michaela, nagkukuwento tungkol sa sarili niya."Hmm, parang nag-iingat ka lang yata. May iba pa bang dapat kong malaman? Parang yung dark side mo, siguro?" Nakangiting tanong ni Dane, medyo nang-aasar.Biglang nawala ang ngiti ni Michaela nang marinig ang tanong ni Dane.At oo, may isang malaking sikreto siya, tungkol sa lolo at tatay niya.Nag-iisip siya kung sasabihin ba niya ang sikreto ng pamilya nila. Sinasabi ng isip niya na itago na lang niya, at huwag nang sabihin sa kahit sino, dahil baka lumay

Makalipas ang mahigit 30 taon.Seoul, South Korea.Mahigpit na hawak ni Van ang pana habang nagkokonsentra sa target. Nang sigurado na siya sa distansya, binitawan niya ang pana, at tumungo ito nang diretso sa target.Hindi niya inalis ang tingin sa target. Tumama ang pana niya sa panloob na yellow ring, ibig sabihin, perfect ten ang score niya.Ngumiti siya nang tagumpay habang nakatingin sa coach niya na palakpak nang palakpak.Dahil sa performance niya, malaki ang tsansa niyang makasali sa nalalapit na Olympics, at magre-represent niya ang bansa niya sa Archery competition."Wow, ang galing mo, Van. Handa ka na sa Olympics. Pero huwag kang masyadong magtitiwala sa sarili, anak. Kailangan mo pa ring ibigay ang 101% sa practice at training natin, malinaw ba?" Sabi ni Coach Nick Henderson.Si Nick Henderson ang Archery coach niya simula noong sampung taong gulang siya. Dating Olympian din ito, at nakilahok na sa maraming Archery competition."Crystal clear, Coach." Sagot ni Va

"You're the best, Mom!" masayang sabi ni Van.Pagkatapos, nagpasya siyang tingnan ang lahat ng silid upang makapili at makapagsimula ng pag-aayos sa mga gamit niya.=================================Pagkatapos ng hapunan, nagdesisyon si Van na maglakad-lakad sa labas para huminga ng sariwang hangin, linisin ang isip, at makilala ang buong kapitbahayan.Nagdesisyon ang kanyang ina na ipagpatuloy ang pag-aayos ng mga bagay sa bahay dahil marami pa siyang kailangang gawin.Nais din niyang tulungan ang kanyang ina sa pamamagitan ng pagkuha ng mga maruming damit nila para ipalaba at matuyo sa laundry shop na malapit.Sobrang excited si Van na makapagpahinga mula sa archery training matapos ang mahabang panahon. Isang magandang pagkakataon din na dumating ang kanyang ina para sa high school reunion, na nagbigay sa kanilang dalawa ng pagkakataong makabalik sa kanilang bayan at mag-bonding.Pagkalipas ng ilang minuto ng paglalakad, nakita ni Van ang isang karatulang may nakasulat na "Bubble &

Sa apartment ni Clark.Si Clark ay naglalakad-lakad mula sa isang dako patungo sa kabila habang panay ang sulyap niya sa kanyang wristwatch.Limang minuto na lang bago maghatingabi. Darating na si Kara anumang oras.Nang mapagtanto niya na may malaking atraksyon siya kay Kara, nagiging kakaiba ang mga kilos niya. Kailangan niyang aminin na binago ni Kara ang kanyang mundo, at hindi niya alam kung ano ang susunod na hakbang...Simula nang magsimula siyang pumasok sa paaralan, lagi na lang siyang abala sa pagbabasa ng mga libro at paggawa ng mga kumplikadong eksperimento...Ngunit ngayon, wala siyang ideya kung paano haharapin ang kanyang nararamdaman para kay Kara...Malapit na siyang magkaroon ng atake sa puso nang marinig ang kumatok sa pinto. Alam niyang si Kara iyon."Oh no, heto na naman..." napabuntong hininga si Clark sa loob-loob niya. Ramdam na naman niyang nagsimula na namang tumibok ang kanyang puso, na nagpapahirap sa kanya na huminga. Basang-basa na ang kanyang mga kamay,