บททั้งหมดของ Once Upon A Time...In My Heart: บทที่ 21 - บทที่ 30

Nasa garden si Ana ng kanilang bahay. Puno ang paligid ng magagandang bulaklak at mga halaman. May maliit din na fountain na nakatayo sa pinaka gitna. Nilanghap ni Anna ang preskong hangin, may malaking puno rin na naka tanim sa may gilid.Napapaisip ang dalaga na ang dami na palang nangyare. Parang dati lamang ay nandoon pa siya sa kanilang lugar kong saan kinakailangan nyang mag sikap para lang magka pera. Tapos sa isang lang ay 'di na sila naghihirap at ang kanyang ina. Akala nya rin ay wala na talaga siyang pag-asang makapag-aral. Tanging hinilang nya lang naman ay maging maayos ang kanyang pamilya at makapagtapos siya ng pag-aaral. Pero hindi nya inaasahan na sobra-sobra pa ang ibibigay sa kanya.Lumabas siya ng kanilang bahay inaasahan nyang nasa labas si Bryce. Tuwing lalabas kasi siya ay palaging nasa labas ito at naka sunod sa lahat ng puntahan nya. Kaya nagtaka siya kong bakit ngayon ay wala ang binata. Iniisip nya tuloy na baka sumuko na ito sa kanya dahil 'di nya ito pinap

Tinanghali ng gumising si Gianna napuyat kasi ito kagabi dahil sa kakaisip sa nalamang buntis siya. Bumaba na lang siya agad dahil pakiramdam nya ay ginugutom siya.Pababa pa lang siya ng hagdan ng mapahinto siya. Nasa baba kasi si Jazz at nakangiti pa ito sa kanya. Gusto nyang bumalik sa loob lalo na ay di siya naka pag ayos ng sarili. Nakakakahiya naman sa binata na makita siyang ganon. Pero pinagpatuloy nya na lang din ang pagbaba dahil nakita na rin siya nito."Good morning Gianna.""Good morning din, kanina ka pa ba naghihintay?""No, sakto lang."Gwapo din naman ang binata at matangkad ito. Hindi nga lang kasing laki ng katawan ni Bryce ang katawan nito medyo payatin kasi. Napailing si Anna sa isiping pinagkukumpara nya ang dalawa."Aayain sana kita mag breakfast sa labas." "Sige mag-aayos muna ako."Bumalik ulit sa kanyang kwarto si Gianna at naghanap ng masusuot. Gusto nya rin talaga kasi kumain lalo na ay ginugutom siya kaya di nya tatanggihan ang binata sa alok nito.Palaba

"Don't touch me!" sigaw ko ng hawakan nya ako. Nanginginig na ang buong katawan ko at di alam ko ang gagawin ko."Matapang ka na ba ngayon? Malaki kasalanan ng pamilya mo sa akin. Nang dahil sa inyo nasa bilangguan ang ama ko!" Hindi ko alam ang nangyare sa gobernador basta ang pagkakaalam ko ay siya ang salarin sa lahat.Hinawakan nya ako sa braso sa lakas nya ay wala akong nagawa ng hilahin nya ako palayo. Kinakabahan ako sa mangyayare lalo na ay takip silim na. Isa pa wala man lang kaming nakakasalubong."Bitawan mo nga ako!" pinipilit kong makabitaw siya sa akin pero ang higpit talaga ng pagkakahawak nya.Hinila nya ang buhok ko at itinulak ako sa buhanginan. Pumatak na ang mga luhang kanina ko pa pinipigilan. Natatakot ako para sa sarili ko pero mas natatakot ako sa batang nasa sinapupunan ko.Halos kumabog ang puso ko ng ilabas nya ang baril na nasa bulsa nya."Hwag kang mag-aalala Anna, di ka pa mamatay basta ibigay mo sa akin ang sarili mo." Agad kong inilayo ang mukha ko ng

"Kalimutan mo na lang siya Gianna!" may pagbabanta sa boses ni kuya.Parang may nangyayare sa Pinas na 'di ko alam kaya ganito na lang ako pag bawalan ni kuya."Paano ko kakalimutan? Nang dahil sa'yo kaya ako nagkaroon ng reason kong bakit 'di ko siya kakalimutan! Kong hindi mo binigay sa akin ang box na pag-aari ni Bryce hindi ako magkakaroon ng reason!" frustrated na sagot ko sa kanya.Kinulit ko kasi siya na mag video call kami para makita ko lang man kong okay na ba si Bryce. At ang sinagot sa akin kalimutan ko na lang daw si Bryce! Nababaliw na ba ang kuya ko? Ibang-iba na talaga siya hindi na siya yong kuya na kilala ko nong bata pa ako.Sabagay ilang taon na din ang lumipas at mga bata pa nun kami. Alam kong madami ng nag bago, 'di ko din naman alam kong anong mga naranasan ni kuya ng nagkahiwalay kami."Gusto ko lang naman malaman kong anong kalagayan nya?" halos magpamakaawa na ang bose ko."Mag focus ka na lang sa pag-aaral mo." cold na sagot nya sa akin.Halos mapasabunot ak

FIVE YEARS LATERBumaba ng limousine car si Gianna suot ang kanyang mamahalin na relo, damit, bag at iba pang accessories. "Good morning, Madam." bati sa kanya ng isa sa mga katulong.Hindi nya ito pinansin at nag patuloy sa pagpasok sa loob ng malaking bahay."Welcome back, madam." bati na naman sa kanya ng isa sa maid."This way, madam." turo sa kanya ng staff ng daddy nya papunta sa office nito.Isa lang ang masasabi nya na sa limang taon na 'di siya umuwi ng Pinas ay malaki ang nag bago sa mansion."Hi, Dad" bati nya sa kanyang ama ng pumasok siya sa office nito."Welcome back, anak." Wala ang kuya nya dalawang taon na din ito simula ng magkaroon ng sariling pamilya at umalis. Mas gusto daw kasi nito mamuhay sa isang simpleng lugar na tahimik lang.Hindi nya alam ang mga nangyare sa loob ng ilang taon na wala siya. Nag focus kasi siya sa pag-aaral nya at inabala ang sarili sa mga bagay-bagay. Masyadong masakit ang mga nangyare kaya gusto nyang makalimot."I miss you, daddy." niy