บททั้งหมดของ Sold To The Abandoned Husband: บทที่ 71 - บทที่ 80

EZEKIEL was left in a state of panic while still holding the hand of Serena as she was being delivered to the emergency room.“S-Serena, please hold on… wake up, please!” hindi niya namamalayan ang mga maiinit na likidong nagsisipagbagsakan mula sa kaniyang mga mata pababa sa kaniyang pisngi.Pilit niyang kinakausap ang kaniyang asawa, kahit pa wala na itong malay ngayon. Nananatiling nakapikit ang mga mata nito habang nakahiga sa gumugulong na kama. Pulang likido ang patuloy na umaagas sa kabuuan ng mukha nito, ganoon din sa katawan nito.Habang napagmamasdan iyon ay kumakawala ang hikbi mula sa kaniyang lalamunan. Sumisikip nang sumisikip ang kaniyang dibdib at hirap na hirap na siyang makahinga. Ang kaniyang sikmura ay bumabaliktad, labis na nagpapahina sa kaniyang katawan.“Sir, hanggang dito na lang po kayo, kami na ang bahala.” saad ng isang babaeng nurse na pumigil sa kaniya papasok sa loob ng isang silid.Natutuliro siyang kusang napahinto, pinapanood ang pagpasok ni Serena sa

From his high office in his company, Ezekiel observed the unfolding drama with a calculating gaze. Elizabeth, ang kaniyang stepmother, ay umangat lamang sa kapangyarihan sa kumpanya sa ilalim ng impluwensya ng kaniyang yumaong ama. Nakita niya kung paano ito nanggagantso upang makamit ang posisyon ng presidente ng kumpanya, gamit ang kahalayan nito at panlilinlang upang mabigyan ng seguridad ang puwesto. But now, he will not turn a blind eye anymore, as he has the reason to. A pest inside his territory must be terminated. So when the news of the employees' lawsuit against Elizabeth reached his ears, a sinister smile played on his lips. He saw it as a chance to expose her true nature and regain dominance over his father's company, which rightfully belonged to him.“It's time to expose Mother’s deceitful ways. The employees' lawsuit is the perfect opportunity to reveal her true colors and reclaim what is rightfully mine.” aniya sa kaniyang sekretarya na si Nathan.“Sir, sigurado na ba

“Wow! It has been a while since huli akong nakapasok sa loob ng mansyon mo, Kuya! Pero ang laki kaagad ng pinagbago! Mas lalong gumanda at naging makabago na ang napaglumaan mong mga gamit!”Nakakairitang tinig ni Raquel ang kanina pa naririnig ni Ezekiel. Kung pupwede lang ay mapalayas niya ito agad sa mansyon, kahit katatapak pa lang nito sa loob ay gagawin na niya.Ngunit may maliit na ngiti niya parin itong tinugunan. “Of course, my wife effortfully arranged all of this that you see. She brought life to this mansion.”Nakita niya ang pag-udlot ng malawak na ngiti ni Raquel nang mabanggit ang asawa niya. He almost wanted to sew her mouth shut for showing him that kind of emotion.“Oh,” napalabi pa ito. “Well, Serena is quite creative! I'm impressed! But I'm sure may mas igaganda pa ‘tong mansyon mo, haha! Naalala mo? Palagi kaya akong nagbibigay ng suggestions dito, pero hindi mo lang ako pinapakinggan. Kung noon mo pa sana ako hinayaan na baguhin ‘to, edi sana mas maganda pa ‘to n

“Kuya!” Magandang ngiti ni Raquel ang bumungad kay Ezekiel pagkapasok niya pa lang ng mansyon.“What—” Napahinto siya sa paglalakad nang salubungin siya nito ng yakap na akala mo'y mayroong namamagitan sa kanila. Pumulupot agad ang mga braso nito sa kaniya na parang ahas.“Where have you been these days? Umasa ako na sasamahan mo ‘ko pero lagi ka naman palang umaalis!” umakto itong nagtatampo.Oh, please.Hinawi niya ang braso nito at pinalaya ang sarili. Mabilis siyang naglakad papasok sa loob dahilan upang magkandarapa itong humabol sa kaniya.“Are you mad at me? Bakit ‘di ka na namamansin?”“I'm not. I’m just tired of work.” pagbalelwala niya rito.“Then, you need rest na! But the thing is…”Napahinto siya sa paglalakad at ganoon din si Raquel. Nakita niya ang isang pamilyar na imahe na matagal na panahon niya ring hindi nakita at hindi hinahayaang makapasok dito sa loob ng teritoryo niya.“Sir De Silva!” may paggalang itong tumawag sa pangalan niya subalit agad-agad ding hinarang

Hinubad ni Raquel lahat ng kaniyang kasuotan, maging ang mga alahas niya sa katawan. Pinakatitigan niya ang sariling ganda sa salamin ng banyo. Pinakapalan niya pa ng pulang lipstick ang mga labi at doon lamang nakuntento sa itsura. Sinuot niya ang puting bathrobe sakas lumabas doon at nagtungo sa king-size bed. She poured the bottle of red wine into the empty glass and drank it to arouse herself before Ezekiel even got into the room. Pinatay niya pa ang puting ilaw para itira lamang na nakabukas ang iilang mga dim lights. Naghalo ang liwanag at dilim sa kwarto at sasapat lamang iyon upang may makita siya kahit papaano. Ang importante ay maliwanag sa bandang kama kung saan siya mamaya ibabaon ni Ezekiel. Ilang minuto pa ang lumipas na hinintay niya sa loob si Ezekiel. At nang tumunog ang pintuan ng hotel bago iyon bumukas ay kaagad siyang nanabik. Sa dilim ay umiilaw ang kintab ng kasuotan ni Ezekiel ganundin ang suot-suot na ang maskara. “Ezekiel!” halos liparin niya ang pagitan