Our Unexpected Love Story のすべてのチャプター: チャプター 1 - チャプター 10

“Janine? Is that you?” Halata sa mukha niya ang pagkagulat nang makilala niya ako. Tama iyan, magulat ka lang. “I didn't recognize you because you look so gorgeous tonight,” parang naiilang niya pang turan. I think I should take that as a compliment.Quota na rin naman ako sa mga panlalait niya sa akin simula noong nagkakilala kami, ngayon ko lang narinig mula sa bibig niya ang salitang 'gorgeous'. Hindi ko alam kung nahipan ba siya ng mabuting hangin kaya wala siyang espirito ng demonyo ngayon o hindi niya lang talaga ako nakilala dahil sa ayos ko. Kung ano man ang dahilan niya ay hindi na mahalaga, maglaway siya sa ganda ko. Pilit akong ngumiti sa kanya. “You look handsome tonight but still a sh*t. So, back off!”Mukha siyang karespi-respito ngayon dahil sa suot niyang suit at tindig niya. Pero, dahil siya si Gemar na bully kaya kumukulo pa rin ang dugo ko sa kanya. Hindi mababago ng panlabas niyang kakisigan at kagwapuhan ang hindi magandang impression na pinakita niya sa akin noo

“You know what, I like you. . . I like you to throw in the trash bin. You look like a living trash.” Napaawang ang bibig ko sa sinabi niya. He like me to what? Is he freaking insane o sperm na hindi nabuo? Babatukan ko na sana ang kulang sa arugang sperm nang biglang humagalpak ng tawa si Rhen. Imbes tuloy na ang katabi ko ang mabatukan ko ay sa balikat niya lumanding ang palad ko. “Aray!” daing niya. “Sorry na, hindi ko na napigilan ang tawa ko e'. Tama naman kasi si Gemar, friend.” “Ang—” “Kaibigan mo ‘to?” sabat ni Gemar kuno. Hindi man lang ako pinatapos sa pagsasalita bago makisawsaw. “Alam kong hindi halata pero childhood best friend ko si Janine,” sagot ni Rhian. Ramdam ko ang pagkailang niya nang sabihin niya ang katagang iyon. Nakakahiya ba talaga ang itsura ko? “Wala lang talaga siyang sense of fashion. Hindi ata nagmana kay tita,” dagdag pa ni Rhian. Hindi na rin ako nakasingit sa usapan nila na ako lang naman ang topic. Paran

“Ano bang kalokohan ‘to, Janine?” Talagang tinotoo ni Miss Fajardoza ang pagsumbong sa Dean kaya nakarating kay mama ang nangyari. Wala namang naging parusa sa akin dahil sinabi ni Gemar na biruan lang ang nangyari sa Cafeteria. Wala ring naging reklamo ang Sperm na iyon, mabuti na lang dahil sakaling mayroon ay tatambangan ko talaga siya tapos sasapukin. “He's a freaking son of dela Cruz! Bakit kailangan sa kanya ka pa mapalapit o mapaaway!” dagdag pa ni mama. Wala na rin naman akong nagawa kundi tumango nang tumango. Nabanggit din kasi ng aming Dean na ang Sperm na iyon ay anak ni Mr. Gem dela Cruz at Sophia dela Cruz. Anong mayroon sa kanila? That sperm's father is the owner of Dela Cruz modeling Agency na nangunguna ngayon sa Asya. Ang nanay naman niya ay isang sikat na modelo kaya siguro familiar sa akin ang pangalan na iyon. Nirerespito ang pamilya nila ng mga staff sa paaralan dahil malaki ang shares ng pamilya nila noong bago palang ang BEC. Yeah, BE

“Arrghh!” Paikot-ikot ako sa higaan pero hindi pa rin talaga ako makatulog. Halos nagawa ko na ang lahat ng posisyon pero wala paring epekto—posisyon sa pagtulog kaya huwag kang berde. Sa tuwing ipipikit ko ang aking mga mata ay mukha ni Gemar ang aking nakikita. De-ni-demonyo niya na ba ako? Kailangan ko atang magpatingin sa albolaryo. Sa inis ko ay marahas akong bumangon at kinuha ang phone ko sa bedside table. Kailangan ko talaga ma-relax para makatulog. Stress talaga lagi ang dala ng lalaking iyon e. Nag-log in ako sa Facebook at nagtungo sa profile ni Kenneth. Kailangan ko makita ang mukha niya para kumalma ako. Pero, mali ata ang naging desisyon ko dahil nanlumo lang ako. May bago siyang post na may caption na ‘you're worth waiting for'. Ang naka-attach na picture ay isang candid photo ng babae. Ito siguro ang Author na tinutukoy ni Rhian. Nawa'y lahat, 'di ba? “JANINE!” Parang nabuhay ang katawang-lupa ko nang marinig ang

"I hate him! He's son of a devil!"Mariin ang bawat paglapat ng dulo ng ballpen ko sa pahina ng aking notebook. Nakakunot ang aking mga noo habang sinusulat ang katagang iyon para mabawasan ng kunti ang aking inis. Isusumpa ko talaga ang walang hiyang iyon. That man really getting into my nerves every minute.What happened?It's just a simple encounter but made my blood boiled. I was grabbing my things inside my locker when someone hit my locker to close. Diba napakawalang-modo ang gagawa ng bagay na iyon? Paano kung naipit ako doon? Hindi ko alam paano siya nakapasok sa CED locker room, siguro ay ginamit na naman niya ang connection niya. Pero ano bang ginagawa niya sa CED building? Hindi ko rin alam kung kulang siya sa pansin o kulang sa aruga. Maling gatas ata ang nainom ng lalaking iyon noong sanggol pa.Sinigawan ko lang siya at pinaalis noong isang araw ay bumalik agad sa papaging demonyo ang ugali. Hindi pa rin ako nakaka-move on sa sakit na dulot ng rejection ni Kenneth pero