Semua Bab The Girlboss Begs for Remarriage: Bab 2141 - Bab 2150

Agad na sinabi ni Alda kay Frank, pero hindi siya nagulat. Sa katunayan, hindi siya nag-aalala kahit kaunti. "Kung kaya niyang kidnapin ka at dalhin dito, natural lang na nagmamasid siya!"Tumango si Alda bilang pag-unawa—pareho silang mahalagang tao ni Sylvie, at tiyak na mahalaga rin si Sally kung kaya niyang dalhin sila dito nang hindi nagiging sanhi ng alarma.Gayunpaman, nagtanong siya, "Sa kasong iyon, hindi ba't ibig sabihin noon ay lahat tayo ay magiging mga bilanggo niya habang buhay?"Pinagpag ni Frank ang kanyang noo. "Walang nagkukulong sa'yo kapag nandito ako." Nandito ako bilang kanyang kapartner, at pagbabayarin ko siya kung sakaling magkamali siya sa akin!Bumuntong-hininga si Alda ng ginhawa. Tama iyon—sa lakas ni Frank, sino ang magtatangkang makialam sa kanya?"Magaling!"Doon na lumitaw si Sally mula sa wala, pumapalakpak, "Iyan ang isang lalaking may tadhana. Pati ang paraan ng pagsasalita niya ay kakaiba!"Kahit kasama si Frank, hindi mapigilan ni Alda na

"Halika, kumain ka rin nito!" ngiti ni Sally habang inilalagay ang isang piraso ng isda sa plato ni Frank. "Inggit na inggit ako sa mga mayayaman habang nag-aaral ako, kaya siniguro kong matikman ang bawat delicacy na alam ko nang maging mayaman din ako." At guess mo? Hindi ako nagsasawa kahit gaano pa karami ang kainin ko. Lahat sila ay tumawa sa akin dahil sa matagal na pagiging mahirap ko—napaka-embarrassing!"Dapat mong kainin ang kaya mo, kahit mayaman ka o mahirap," sabi ni Frank. "Hindi kailanman mali ang magpakita ng respeto sa pagkain.""Tama. Cheers!”Habang nag-toast sila sa isang baso ng espesyal na Romanee-Conti, napabuntong-hininga si Sally. "Hindi ko alam kung ito ay isang isyu ng kakayahan o kung ano, pero kailangan bang magpahangin ng ilang oras ang pulang alak bago inumin?" Sobrang tagal naman niyan.Nawala ang lahat ng pasensya ni Frank para sa mga walang kwentang usapan at nagtanong, "Bakit mo ako dinala dito?""Pinakakain lang kita ng masarap!" Sally sumagot

Talagang nagulat si Sally na mas matalino si Frank kaysa sa mga karaniwang mga martial artist na puro muscle-headed at palaging mayabang. Sa kabila ng lahat, hindi siya magbabago ng isip!Habang hinahabol si Frank, naglakad siya nang dahan-dahan sa tabi nito na parang walang nangyari. "Ano ka ba, pogi—hindi pa tayo tapos! Hindi mo ba naiisip na malaki ang mawawala sa atin kung aalis tayo ngayon?”"Ano'ng ibig mong sabihin niyan?"Huminto si Frank, ang hangin sa paligid niya ay tila nakamamatay.Napalunok si Sally.So siya pala ang lalaking pinili ng spiritron vein? Mukhang walang pakialam siya sa mga bagay-bagay pero may mga nakatagong lalim siyang madaling magdulot ng takot.Gayunpaman, sinabi niya, "Naalala ko pa ang isa pang grupo. Gusto mo bang lipulin sila?""Saan?""Dadalhin kita doon!"Sa ganitong paraan, dinala ni Sally si Frank sa isang abandonadong gusali sa kanluran."Nandoon silang lahat." Huwag mo akong biguin ngayon! Sabi ni Sally at nagsimula nang uminom ng m

Ngunit hindi nagpapakita ng awa si Frank, "Sino sa inyo ang hindi nagbuhos ng dugo? Tumalon kayo pababa kung alam niyo kung ano ang makabubuti para sa inyo!““Sige! Hiniling mo ito! Hindi mo kami pwedeng sisihin!”Si Bob Cut ay kumuha ng remote control at handang pindutin ang button nang biglang agawin ito ng isang mahabang buhok na babae na nakasuot ng uniporme ng paaralan at sinampal si Bob Cut sa mukha!"Pinapatay mo ba kami para lang mapabagsak siya?!" sigaw ng estudyanteng babae."Hiningi niya ito!" sagot ni Bob Cut. "Hindi mo ba nakikita ang mga burol ng mga bangkay sa ibaba?!" Hindi niya tayo palalayain, kaya't dalhin na lang natin siya kasama natin imbes na mamatay nang trahedya!Ang estudyanteng babae ay halos hindi nakikisang-ayon sa parehong radikal na damdamin, hindi pinansin si Bob Cut at lumuhod, yumuko ang ulo at itinaas ang remote gamit ang parehong kamay."Sumusuko na kami!" sigaw niya.Ang iba ay lumuhod din tulad niya, na nag-iwan kay Bob Cut na nagulat.“Tin

Naiintindihan ni Alda ang gustong ipahiwatig ni Frank noon din at bumulong, "Salamat!" "Ang mga salita ay hindi sapat!" Ngumiti si Frank, maingat na itinaas ang kanyang baba.Dahil nakaranas na siya ng katulad na karanasan noon, alam ni Alda kung ano ang kanyang hinahanap.Gayunpaman, habang pinipikit niya ang kanyang mga mata nang may hiya, naghintay siya ng matagal ngunit wala namang dumating.Pagkatapos, binuksan niya ang kanyang mga mata, nagpatatag, at hinalikan siya sa halip!Frank ay ngumiti sa mapanlikhang kasiyahan. "Pagkatapos ng lahat ng iyon, ako pa ang inaabuso!"Tumawa si Alda pero walang sinabi.-Kinabukasan ng umaga, nagising si Frank sa masarap na amoy, at lumabas siya upang makita na nagluluto sa kusina ang nakababatang kapatid ni Sadie, si Rain Godot!"Marunong ka bang magluto?" Tanong niya.Tumawa si Rain. "Maaaring mukhang bata ako, pero may Grade 2 chef cert ako!""Hindi na masama!"Tumango si Frank at umupo sa mesa ng kainan.Ilan itong simpleng lu